Announcement

Collapse
No announcement yet.

Πρόβλημα χαμηλής αυτοεκτίμησης

Collapse

Μηνύματα

Collapse

  • $s1
    Reply to ΠΡΟΦΗΤΕΙΕC και λόγοι Γερόντων
    $s1
    Συμφωνούν τουλάχιστον στο ποιά είναι η (ουσιαστική) ερώτηση του δημοψηφίσματος? Εγώ μέσα απο συζητήσεις έχω βρει τρεις κατηγορίες.
    1) Ψηφίζω ναι...
    Today, 14:25
  • lyna
    Reply to ΠΡΟΦΗΤΕΙΕC και λόγοι Γερόντων
    lyna
    Η αλλαγη κρισης σε τοσο συντομο χρονικο διαστημα ποναει τον οποιονδηποτε.
    Ναι, προφανως κ με εχει πονεσει μια τετοια κατασταση.
    Οντως ξ...
    Today, 14:18
  • Aornos
    Να γιατί οι Ευρωπαίοι μισούν τους Έλληνες.
    Aornos
    Friedrich von Schiller, ο μέγιστος των ποιητών.
    Καταραμένε Έλληνα.
    Όπου να γυρίσω την σκέψη μου, όπου και να στρέψω την ψυχή μου, μπροστά...
    Today, 14:03
  • Orestes
    Πως να της δειξω ενδιαφερον??
    Orestes
    Καλησπερα!! Χθες ημουν σε ενα clubbaki και σε καποια φαση ειχα μεινει μονος μου τελειως γιατι οι αλλοι 2 φιλοι μου ειχαν παει λιγο εξω να μιλησουν στο...
    Today, 13:47
  • mariosx
    Reply to ΠΡΟΦΗΤΕΙΕC και λόγοι Γερόντων
    mariosx
    Για να το λες θα ξέρεις. Πάντως για εμένα αν πονάει κάποιον αυτό θα είναι κάποιον φανατισμένο εγωιστή με καμία διάθεση διαλόγου.

    Ουκ ολίγες...
    Today, 13:29

Θέματα

Collapse

X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Πρόβλημα χαμηλής αυτοεκτίμησης

    Θελω μια αποψη για το θεμα που με απασχολει σε ολη μου τη ζωη! Περασα δυσκολη εφηβεια (ημουν αρκετα παχουλος) και συνεχιστηκε και στα πρωτα ετη του πανεπιστημιου. Προς το τεταρτο ετος βεβαια εχασα πολλα κιλα αλλα και παλι δεν αποκατασταθηκε η αυτοπεποιθηση μου. Τωρα, καποιους μηνες μετα το τελος της σχολης βρηκα τον εαυτο μου με ελαχιστες εμπειριες με το αλλο φυλο, σκεψεις οτι ολοι μου οι φιλοι με κοροιδευανε απο μεσα τους, απιστευτα χαμηλη αυτοεκτιμηση και πισω στην πολη απο οπου καταγομαι. Ειμαι αρκετα απελπισμενος και θα ηθελα να ακουσω καποιες γνωμες η και εμπειριες παρομοιες. Ξερω οτι ειναι θεμα χρονου να τα ξεπερασω αλλα οχι χωρις βοηθεια. Αυτες οι σκεψεις με βασανιζουν απο μικρο και τωρα φανταζομαι στην ηλικια των 22-23 ξεσπανε και εμφανιζονται. Help!

  • #2
    Καλά έκανες και έθιξες το θέμα. Θα δεις ότι δεν είσαι μόνος σου (αν και μπορεί μέσα σ' αυτό το φόρουμ να μην υπάρχουν πολλοί).
    Το πρώτο που έχω να σου πω είναι ότι έκανες το πρώτο βήμα και η αρχή είναι το ήμιση του παντός.
    Μιλάω από την θέση ανθρώπου που μια ζωή είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση, και άρχισα να κάνω την επανάστασή μου περίπου στα 25 (τώρα 39). Αιτία τα κιλά η υπερευαισθησία και ο υπερβολικός ρομαντισμός.
    Την πρώτη απόρριψη την εισέπραξα όταν έδειξα τα πρώτα μου ποιήματα, και την τάση μου να γράφω γενικώς. Αμέσως θεωρήθηκα βλαμένη (5η -6η δημοτικού) γιατί δεν κοιτούσα τα αγοράκια, αλλά έγραφα ποιήματα και λάτρευα τις βόλτες στην φύση.
    Η υπερευαισθησία μ' έκανε να το πιστέψω, και να θεωρώ τους άλλους σωστούς και έξυπνους, κι εμένα ούφο και βλαμένη.
    Και φυσικά δεν ήταν δυνατόν να έχουν στην παρέα τους μια χοντρή. Και να ήμουν χοντρή πάει στο διάολο (όχι ότι πάλι δικαιολογώ την απόρριψη), είχα λίγα κιλά παραπάνω στην κυριολεξία.
    Δεν μπόρεσα να βρω ανθρώπους στο στυλ μου γιατί έκανα την βλακεία να περιοριστώ σε όσους είχα γύρω μου και να μην ψάξω παραπέρα. Η οικολογική κίνηση, ο σκοπευτικός όμιλος (είμαι ταλέντο στο σημάδι) ο ορειβατικός όμιλος θα μου έδιναν ανθρώπους που θα μπορούσαν να νιώσουν κι εμένα, έστω κατα ένα μέρος.
    Η επανάσταση έγινε όταν η "παρέα μου" μου με έφτυσε κατάμουτρα με πολύ κυνικό τρόπο. Δηλαδή, η διασκέδασή τους ήταν "πάμε για καφέ, μετά για ποτό και μετά στα μπουζούκια", εγώ έπληττα θανάσιμα και όταν κι εκείνοι είπαν ότι βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια, έκανα την πρόταση. Σαββατοκύριακο στη θάλασσα, ύπνος στην παραλία, φωτιά κτλ. Δεν τόλμησα να μιλήσω για κιθάρα. Το επόμενο Σαββατοκύριακο είχαν εξαφανιστεί και την δευτέρα μου είπαν: πολύ καλή η ιδέα σου, περάσαμε φανταστικά, με κιθάρα τραγούδια, ψήσαμε, ήρθαν και κάποιοι Άγγλοι τουρίστες στην παρέα μας... Ε τότε πραγματικά συνήλθα. Μου πέρασαν όλα, ρομαντισμοί, ευαισθησίες όλα. Από τότε αγάπησα τον εαυτό μου, προσπάθησα να βρω στους κατάλληλους χώρους ανθρώπους που να μου ταιριάζουν, και ΕΓΩ απέρριψα αυτούς που:
    -με απέρριψαν σαν άνθρωπο επειδή είχα λίγα κιλά παραπάνω. Τώρα να δεις πόσα κιλά έχω, όσα και ΦΙΛΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ!!!
    -που με θεωρούσαν ούφο επειδή γράφω ποιήματα. Τώρα τους λέω κατάμουτρα ότι εκείνοι είναι ούφο που δεν καταλαβαίνουν (κι όχι γιατί δεν γράφουν), και γι΄αυτό τα κρύβω για να μην τα μιάνουν. ΔΕΝ κρύβω ότι ασχολούμαι με το γράψιμο. Κι όταν κάποιος χαμογελάσει ειρωνικά του λέω χαμογελώντας κι εγώ ειρωνικά: είσαι απ' αυτούς που κοροϊδεύουν; Να δεις πως σημαδεύονται!
    -που με κορόιδευαν γιατί όταν ήμουν παιδί ... ήμουν παιδί και δεν παρίστανα την γκόμενα που πρέπει να έχει γύρω της ένα κοπάδι γκόμενους.

    Αυτά τα πολλά κι έκανα οικονομία να μην σε κουράσω, φαντάσου τι γίνετε και πόσα μπορούσα ακόμα να σου πω!!!
    θά 'θελα νά 'μουν κηπουρός σ' ένα κοραλένιο κήπο στο βυθό!!!

    Comment


    • #3
      mikemosss η ayla τα είπε όλα, είναι η αλήθεια... Παραδειγματίσου και άρχισε ν'ασχολείσαι με πράγματα που σ' ενδιαφέρουν κι εκεί θα γνωρίσεις άτομα σαν κι εσένα. Είτε με τις ίδιες ασχολίες, με το ίδιο μυαλό, είτε με τις ίδιες ανησυχίες!

      Παιδιά, είμαι μόνο 15 αλλά έχω περάσει πάνω κάτω ίδιες περιστάσεις με σας (σε "σμίκρυνση" βέβαια). Μόνη στις αρχές του δημοτικού, λίγοι φίλοι αργότερα και όταν αποφάσισα να γίνω πιο κοινωνική με φτύσαν (πολύ πρόσφατα μάλιστα) γιατί δεν επέλεξα να κοιτάω γκόμενους και να συχνάζω στο Μπουρνάζι και γιατί άρχισα να κάνω πράγματα που μου άρεσαν. Ξέρετε κάτι όμως; Πηγαίνοντας σε ωδείο (από πέρσυ τον Σεπτέμβρη αυτό), διαβάζοντας βιβλία και συχνάζοντας σε διάφορες άλλες γειτονιές έχω γνωρίσει 3 φανταστικές κοπέλες, κάνουμε παρέα και προβληματιζόμαστε μαζί. Η "ευτυχία" συμπληρώνεται με το ότι θα τις έχω συμμαθήτριες τώρα στο λύκειο. Επιπολαιότητες με αγόρια έχω κάνει αλλά είναι σαν να μην έγιναν ποτέ για πολλούς και διάφορους λόγους. Δε μ'ενδιαφέρει να έχω εμπειρία στα 15. Ok, μην το πείτε, το ξέρω ότι με περιμένουν κι άλλες ευτυχίες και άλλες δυστυχίες.

      Ένα είναι σίγουρο: Ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που μας ευχαριστεί με ανθρώπους που ευχαριστούμε και μας ευχαριστούν και να τα πηγαίνουμε πρώτα εμείς καλά με τον εαυτό μας αν θέλουμε να τα πάνε καλά και άλλοι. Τέτοια πράγματα είναι αμοιβαία ώρες ώρες, σκεφτείτε το.

      Comment


      • #4
        Originally posted by Amalthea View Post
        Παιδιά, είμαι μόνο 15 αλλά έχω περάσει πάνω κάτω ίδιες περιστάσεις με σας (σε "σμίκρυνση" βέβαια). Μόνη στις αρχές του δημοτικού, λίγοι φίλοι αργότερα και όταν αποφάσισα να γίνω πιο κοινωνική με φτύσαν (πολύ πρόσφατα μάλιστα) γιατί δεν επέλεξα να κοιτάω γκόμενους και να συχνάζω στο Μπουρνάζι και γιατί άρχισα να κάνω πράγματα που μου άρεσαν. Ξέρετε κάτι όμως; Πηγαίνοντας σε ωδείο (από πέρσυ τον Σεπτέμβρη αυτό), διαβάζοντας βιβλία και συχνάζοντας σε διάφορες άλλες γειτονιές έχω γνωρίσει 3 φανταστικές κοπέλες, κάνουμε παρέα και προβληματιζόμαστε μαζί. Η "ευτυχία" συμπληρώνεται με το ότι θα τις έχω συμμαθήτριες τώρα στο λύκειο. Επιπολαιότητες με αγόρια έχω κάνει αλλά είναι σαν να μην έγιναν ποτέ για πολλούς και διάφορους λόγους. Δε μ'ενδιαφέρει να έχω εμπειρία στα 15. Ok, μην το πείτε, το ξέρω ότι με περιμένουν κι άλλες ευτυχίες και άλλες δυστυχίες.

        Ένα είναι σίγουρο: Ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που μας ευχαριστεί με ανθρώπους που ευχαριστούμε και μας ευχαριστούν και να τα πηγαίνουμε πρώτα εμείς καλά με τον εαυτό μας αν θέλουμε να τα πάνε καλά και άλλοι. Τέτοια πράγματα είναι αμοιβαία ώρες ώρες, σκεφτείτε το.
        Έχεις απόλυτο δίκιο. Οι ηλικίες μας είναι κοντά και σε κατανοώ. Δεν ξέρω σαν κορίτσια αν περνάτε πιο δύσκολη ή πιο εύκολη εφηβεία, αλλά πάντα όταν αποφασίζεις να κάνεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, θα σε απορρίψουν ή θα σε κοιτάνε λες και κατέβηκες από τον Άρη.

        Και βέβια μόνο όταν είμαστε καλά με τον εαυτό μας, τότε και μόνο τότε θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε κάτι άλλο. Ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό. Το πιο απλό ή το πιο σύνθετο.

        .................................................. ...................

        Το λοιπόν φίλε μου mikemoss, κοίτα να κάνεις πράγματα που γουστάρεις εσύ και μη σε νοιάζει για το τί θα ειπωθεί από τους άλλους.

        Η Ζωή είναι Δικιά σου και σου Ανήκει.

        Comment


        • #5
          Originally posted by spigeo View Post
          Δεν ξέρω σαν κορίτσια αν περνάτε πιο δύσκολη ή πιο εύκολη εφηβεία
          Στον άνθρωπο, την ανατροφή, τα ερεθίσματα του κτλ είναι το πως θα περάσει, όχι στο φύλο του. Αλλά η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε κοινά στις ζωές μας αλλά όχι απαραίτητα βάσει του φύλου μας. Αυτό. Συμφωνώ σε ότι είπες btw.

          Comment


          • #6
            Ευχαριστω παιδια για τα σχολια!
            Το να κανεις καινουριες παρεες δεν ειναι παντα ευκολο οταν δεν εισαι ετοιμος να αποκολληθεις απο τα παλια. Ειναι οπως καποιες κακοποιημενες γυναικες φοβουνται να εμπιστευτουν καποιον αλλο αντρα για λιγο καιρο αλλα σε πιο ηπιο βαθμο. Αυτο που με τσατιζει πιο πολυ στο θεμα οτι φιλοι που ειχα για τοσο καιρο και περνουσαμε καλα μαζι αρχισαν να αδιαφορουν επιδεικτικα, ειναι οτι επειδη δεν εχουν την ανεση να κανουν καποια πραγματα ριχνουν την ευθυνη επανω μου αντι να τη ριξουν στον εαυτο τους μονο και μονο επειδη αφου εχασα τα κιλα και για λιγο καιρο περασα απο μια φαση ηπιας καταθλιψης και ημουν λιγο κακοκεφος. Βεβαια δεν αποποιουμαι κι εγω καποια ευθυνη που εχω για την αποτομη συμπεριφορα που απεκτησα αφου εφυγα απο την αθηνα και γυρισα στην πολη μου με τους γονεις μου. Δεν υπηρχε λιγη κατανοηση απ μερους των φιλων μου για το οτι εκανα μεγαλη αλλαγη και ηθελα λιγο καιρο να συνηθισω.
            Για το θεμα της αυτοεκτιμησης (που συνδεεται αρρηκτα με τις σχεσεις με το αλλο φυλο) ακομα ειμαι αδυναμος να το αντιμετωπισω αν και πιστευω οτι καποια στιγμη θα αλλαξει. Δυστυχως αν καποια πραγματα δεν αναπτυχθουν σε μικρη ηλικια αργοτερα ειναι λιγο δυσκολο να τα αποκτησεις. Και ενω εχω ακουσει καλα λογια για την εμφανιση μου απο τοτε που αδυνατισα ακομα δεν μπορω να συνειδητοποιησω οτι ο δρομος ειναι και ηταν ανοικτος για μενα να ανοιχτω σε σχεσεις και οχι απλα κλεφτες ματιες που καταληγουν με μενα να τρεχω να κρυφτω απο φοβο και ελλειψη εμπειριας. Αδυνατος ή χοντρος, κοντος ή ψηλος εχεις το δικαιωμα να την "πεφτεις" ακομα και επιδεικτικα και θρασυτατα και συνεχεια. Ειναι απιστευτο το πως για ατομα με εμφανη εμφανισιακα προβληματα που το παιζουν ωραιοι/ες - μοιραιοι/ες θεωρω λογικο να κυνηγουν το αλλο φυλο μανιωδως και για τον ιδιο μου τον εαυτο να θεωρω οτι δεν εχω το δικαιωμα η τις δυνατοτητες. Μεγαλο μπερδεμα ρε γαμωτο. Ατιμο παχος! Αν κανω παιδια δεν με νοιαζει αν θα διαβαζουν ή οχι, αν θα καπνιζουν ή οχι! Θα με νοιαξει πρωτα η φυσιολογικη τους αναπτυξη σε ολους τους τομεις! Η ζωη ειναι εκει εξω και οχι μεσα σε αρρωστες παρεες δυο ή τριων ατομων που φοβουνται την πραγματικοτητα και κλεινονται στην κλικα! Θελω τις αποψεις σας... Mike

            Comment


            • #7
              καλησπερα mikemoss σε καταλαβαινω απολυτα αλλα σαν συμβουλη σου λεω οτι αν δεν αγαπησεις εσυ πρωτος τον εαυτο σου και δεν τον αποδεχτης ετσι οπως ειναι δεν θα μπορεση και ο υπολοιπος κοσμος να σε αποδεκτη και στο λεω λογο εμπειριας 1,65ΥΨ 130ΚΙΛ και εγω δεν εχω την πολυτελια να χασω κιλα λογο θυροειδη
              ζησε την καθε μερα σαν να ειναι η τελευταια

              Comment


              • #8
                Originally posted by stayros68 View Post
                καλησπερα mikemoss σε καταλαβαινω απολυτα αλλα σαν συμβουλη σου λεω οτι αν δεν αγαπησεις εσυ πρωτος τον εαυτο σου και δεν τον αποδεχτης ετσι οπως ειναι δεν θα μπορεση και ο υπολοιπος κοσμος να σε αποδεκτη και στο λεω λογο εμπειριας 1,65ΥΨ 130ΚΙΛ και εγω δεν εχω την πολυτελια να χασω κιλα λογο θυροειδη
                Αχ σε νιώθω τα νεύρα μου με το ρημάδι τον θυροειδή.
                Παιδιά και εγώ είχα αυτό το πρόβλημα πολύ έντονα με χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά και το έχω δεν το έχω ξεπεράσει ακόμα 100%... προσπαθώ και θα τα καταφέρω...
                Και μάλιστα το κακό δεν ότι έχει μόνο χαμηλή αυτοεκτίμηση αρχίζεις να ανυσηχείς για τα πάντα είναι εντάξει τα μαλλια δεν είναι, είναι εντάξει το ντύσιμο δεν είναι, είναι σωστή η συμπεριφορά δεν είναι .... Αυτά σε μικρή ηλικία και όταν μεγαλώνεις και πιάνεις δουλειά αρχίζει μίλησα σωστά δεν μίλησα με υπολογίζει ο προισταμενος για την δουλειά που κάνω δεν με υπολογίζει και πάει λέγοντας με αποτέλεσμα έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση να αρχίζεις να ανησυχείς για τα πάντα και τους πάντες να ασχολείσαι δηλαδή με το τι θα πουν οι άλλοι και όχι με το τι λέει ο ευατός σου για αυτούς και την όλη φάση .
                Και στο τέλος τι γίνεται έχεις συνέχεια άγχος αρρωσταίνεις κυριολεκτικα σε πιάνει το στομάχι σου σου πέφτουν και μαλλιά και τρελλαίνεσαι ακόμη περισσότερο άντε ακόμη πιο κάτω.
                Φτάνει μια μέρα και βρε δε παει στο καλό .... Δεν θα αγχώνομαι δεν θα σκάω για το παραμικρό και θα είσαι κουλαριστός κυριολεκτικά και με το νόμο και εκεί να δεις και βελτίωση με την υγεία και βελτίωση με την αυτοεκτίμηση όλα είναι στο μυαλό.... αρκεί να πεις μια μέρα σας αφήνω στο δικό σας το άγχος εγώ θα κοιτάξω τον ευατό μου.
                Ακούγεται εγωιστικό ...αλλά πρέπει να έχουμε λίγο εγωισμό για εμάς όχι προς τους άλλους μην παρεξηγηθώ κιόλας...
                Για εμάς και την ψυχική υγεία πάνω από όλα και στην συνέχεια και την σωματική. Γιατί μην μου πείτε πως το πάχος δεν είναι κατά ένα ποσοστό και ψυχολογικό?!
                Υποφέρω από τον θυροειδή αρκετά χρόνια, αλλά μόλις ξεπέρασα το κομμάτι χαμηλής αυτοεκτίμησης και άγχους παρουσιάστηκε στο ελάχιστο βέβαια βελτίωση στο θυροειδή και συνεχίζω...
                Last edited by xmen_am; 18-08-2007, 00:52.
                "Ο άνθρωπος είναι θνητός με τους φόβους του και αθάνατος με τις επιθυμίες του." Πυθαγόρας
                "Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει και το μέλλον. Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει και το παρελθόν."

                Comment


                • #9
                  Είδες Mike; Είμαστε πολλοί.
                  Όλα όσα ειπώθηκαν τα βρήκα σωστά.
                  Κι αυτό που λες για τις νέες παρέες-νέους φίλους και για το άλλο φύλλο, εσύ το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αγαπήσεις και να φροντίσεις τον εαυτό σου.
                  Τι χόμπι ή ενδιαφέροντα έχεις; φρόντισε να βρεθείς στον ανάλογο χώρο.
                  Άρχισε ν’ αγαπάς τον εαυτό σου και να μην τον κρίνεις αυστηρά. Ψάξε να βρεις τα ελαττώματα των άλλων, μόνο και μόνο, για να δεις ότι πολλοί κρύβουν πολλά. Και ο πιο συνηθισμένος τρόπος να το κρύβουν είναι να κοροϊδεύουν ή να περιφρονούν κάποιους άλλους. Απλά παρατήρησέ τους!
                  Άρχισε μ' αυτά, χωρίς να προσπαθείς να κερδίσεις κάποιους ή κάποια. Τα κοινά ενδιαφέροντα και ο αυτοσεβασμός θα φέρουν κοντά σου άτομα που δεν το έχεις φανταστεί μέχρι τώρα.
                  Και το κυριότερο θα σε αγαπήσουν γι' αυτό που είσαι, και όχι γι' αυτό που θα θέλανε να είσαι!!! Τους υπόλοιπους περιφρόνησέ τους εσύ!!!
                  θά 'θελα νά 'μουν κηπουρός σ' ένα κοραλένιο κήπο στο βυθό!!!

                  Comment


                  • #10
                    και εγω απο χαμηλη αυτοεκτιμιση πασχω και μαλιστα και με διαγνωση ψυχιατρου.αιτια ειναι μαλλον καποια χαμενα χρονια στο δημοτικο,λογω μιας σοβαρης εγχειρησης στο εξωτερικο.τωρα που ειμαι 27 η χαμηλη αυτοεκτιμιση παραμενει και εχω και υπερβολικο αγχος,αν και εχω μια αρκετα φυσιολογικη ζωη(κοπελα,φιλους,καλη δουλεια κλ.π) και αυτο εχει σωματοποιειθει με τη μορφη της ψωριασης .το μονο που με χαλαρωνει ειναι το διαβασμα.
                    "If you want to know what a man's like, take a good look at how he treats his inferiors, not his equals."

                    Comment


                    • #11
                      Originally posted by stayros68 View Post
                      καλησπερα mikemoss σε καταλαβαινω απολυτα αλλα σαν συμβουλη σου λεω οτι αν δεν αγαπησεις εσυ πρωτος τον εαυτο σου και δεν τον αποδεχτης ετσι οπως ειναι δεν θα μπορεση και ο υπολοιπος κοσμος να σε αποδεκτη και στο λεω λογο εμπειριας 1,65ΥΨ 130ΚΙΛ και εγω δεν εχω την πολυτελια να χασω κιλα λογο θυροειδη

                      Να σου πω κατι. Εαν προσπαθουσα να αποδεκτω τον εαυτο μου ως παχουλο τοτε δεν θα αδυνατιζα ποτε. Δεν προσπαθω να πω οτι το παχος ειναι το τελος του κοσμου αλλα καταλαβαινεις. Πρεπει να προσπαθησεις κιολας. Δεν αρκει να πεις αποδεχομαι οτι εχω αβιαστα χωρις να ψαξω τι μπορει να αλλαξει και να βελτιωθει.

                      Comment


                      • #12
                        Originally posted by ayla View Post
                        Είδες Mike; Είμαστε πολλοί.
                        Όλα όσα ειπώθηκαν τα βρήκα σωστά.
                        Κι αυτό που λες για τις νέες παρέες-νέους φίλους και για το άλλο φύλλο, εσύ το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αγαπήσεις και να φροντίσεις τον εαυτό σου.
                        Τι χόμπι ή ενδιαφέροντα έχεις; φρόντισε να βρεθείς στον ανάλογο χώρο.
                        Άρχισε ν’ αγαπάς τον εαυτό σου και να μην τον κρίνεις αυστηρά. Ψάξε να βρεις τα ελαττώματα των άλλων, μόνο και μόνο, για να δεις ότι πολλοί κρύβουν πολλά. Και ο πιο συνηθισμένος τρόπος να το κρύβουν είναι να κοροϊδεύουν ή να περιφρονούν κάποιους άλλους. Απλά παρατήρησέ τους!
                        Άρχισε μ' αυτά, χωρίς να προσπαθείς να κερδίσεις κάποιους ή κάποια. Τα κοινά ενδιαφέροντα και ο αυτοσεβασμός θα φέρουν κοντά σου άτομα που δεν το έχεις φανταστεί μέχρι τώρα.
                        Και το κυριότερο θα σε αγαπήσουν γι' αυτό που είσαι, και όχι γι' αυτό που θα θέλανε να είσαι!!! Τους υπόλοιπους περιφρόνησέ τους εσύ!!!

                        Αγια και σωστα ολα αυτα και ευχαριστω για το ενδιαφερον οσο και για τις συμβουλες αλλα ολα αυτα τα εχω ηδη σκεφτει. Αλλα αλλο τα λογια και αλλο οι πραξεις. Και ποιος μου λεει οτι δεν θα με πιασουν οι καχυποψιες μου και με καινουρια ατομα που θα γνωρισω. Ειλικρινα σ αυτη τη φαση δεν νομιζω οτι καποιος θα με συμπαθησει ειλικρινα και οτι απλα με ανεχεται. Απλα και μονο γιατι εδω και μηνες ειμαι ενα αβουλο και ακεφο ον με εκρηξεις και αντιδρασεις βιαιες που ακολουθουνται απο βαθεια καταθλιψη. Δεν εχει να κανει με την εμφανιση ή με κατι συγκεκριμενο. Απλα συμβαινει και οι λογοι ειναι απειροι καθως και ισως να υπαρχει καποια προδιαθεση. Πιστευω δλδ οτι τα γονιδια μου ειναι εν μερει υπευθυνα αφου εκανα πολλες αλλαγες εξωτερικα και παλι δεν βρηκα ηρεμια. Σας λεω μπερδεμα μεγαλο γι αυτο οι συμβουλες δεν βοηθανε καθως ολα τα εχω σκεφτει και δοκιμασει. Αυτο ομως που με συγκλονιζει πιο πολυ ειναι η αισθηση οτι περναει χαμενος χρονος! Εδω ειμαι καλοκαιριατικα αντι να χαλαρωνω καπου να ειμαι κολλημενος στο ιντερνετ και να προσπαθω να βρω καποια ακρη που θα με ηρεμησει! Τι αλλο να πω? Πηγα διακοπες με την υποτιθεμενη παρεα μου σε καποιο νησι και αντι να περναμε καλα ολοι μαζι ηταν σαν ναρκοπεδιο. Ενταση και υπονοουμενα. Η μοναδικη λυση ηταν καθε βραδυ σε οποιο μαγαζι πηγαινα να πινω μεχρι καταρρευσης ετσι ωστε να αντεχω την πιεση που πεφτει πανω σου οταν οι λιγοστες μερες ξεκουρασης ξοδευονται σε ασχημα συναισθηματα! Εγω εμενα σε ενοικιαζομενα μαζι με την "παρεα" αλλα στο ιδιο νησι εχουν σπιτι οι γονεις μου. Οποτε πηγαινα να τους δω με ρωτουσαν τι εχω γιατι δεν μιλαω και αν περναω καλα εκει που μενω! Τι να τους πω! Οτι 23ων χρονων μαντραχαλος αναγκαστικα να παω διακοπες με τεσσερα μου....πανα που μου κανανε τη ζωη κολαση για μια εβδομαδα απο φοβο να μην μεινω μονος και χωρις να παω διακοπες? Μην ξεχνατε οτι αυτη η ηλικια κρυβει ανωριμοτητα και ανυπομονησια για αλλαγες συντομα και ραγδαια ιδιαιτερα οταν αισθανεσαι τον καιρο να περναει και συ να μενεις απραγος! Σορρυ για το μεγεθος αλλα θα εσκαγα! ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΑ!

                        Comment


                        • #13
                          Όλες οι μεγάλες αλλαγές πάνω μας,έρχονται όταν οι ίδιοι κάτσουμε και σκεφτούμε ορισμένα πράγματα για τη ζωή μας.Κανείς άλλος δεν μπορεί να μας βοηθήσει καλύτερα παρά ο ίδιος μας ο εαυτός.Εμείς οι ίδιοι ξέρουμε καλύτερα τις αδυναμίες μας,τα ελαττώματά μας,τα προτερήματά μας.Εμείς οι ίδιοι ξέρουμε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο τι πρέπει να κάνουμε για να πετύχουμε πράγματα που επιθυμούμε.Είμαι της άποψης ότι τις περισσότερες απαντήσεις γι αυτά που μας απασχολούν τις έχουμε μέσα μας,άσχετα αν δεν τις εκμεταλλευόμαστε,ίσως γιατί φοβόμαστε τις αλλαγές και προτιμούμε την ασφάλεια και τη σταθερότητα.Πρέπει να κάνουμε πολλές φορές έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό μας.Είναι δύσκολο,θέλει αυτοσυγκέντρωση,πολλοί ίσως να μην το έχουν επιχειρήσει σοβαρά κάτι τέτοιο,αλλά είναι απαραίτητο.Καμιά φορά η απομόνωση και η μοναξιά,μας βοηθούν να ηρεμήσουμε και να "παλέψουμε" με τον εαυτό μας.
                          Free Time

                          Comment


                          • #14
                            φιλαράκο, μην μασάς. Η κοινωνικότητα δεν εξαρτάται από την εξωτερική εμφάνιση. Τα κύρια χαρακτηριστικά της δεν είναι ούτε τα ωραία μάτια, ούτε ο ωραίος κώλος (σόρυ για την ωμότητα)
                            Το πηγαίο χιούμορ, ο έξυπνος σαρκασμός (και ο αυτοσαρκασμός), το κυμπαριλίκι, η αξιοπρεπή στάση ζωής, η ευστροφία, η διάθεση και η επιθυμία για ζωή, είναι στοιχεία που πηγάζουν από το μυαλό και την καρδιά σου.
                            Μην μασάς και σκέψου: χιλιάδες άνθρωποι υπέρβαροι, φαλακροί, κοντοί, κουλοί κτλ, ζήσανε και ζούνε πιθανόν και πιο γεμάτη ζωή από κάτι αγαλματένιους ανθρώπους, λόγω της κοινωνικότητάς τους.

                            Η χαμηλή αυτοπεποίθεση δεν πηγάζει μονάχα λόγω βάρους. Κυρίως λόγω χαμηλής αντίληψης του τι ακριβώς κάνει κάποιον άνθρωπο άξιο και αξιοπρεπή.
                            Είς εμοί μύριοι, εάν άριστος ηί

                            Comment


                            • #15
                              θα σου αναφέρω ένα περιστατικό! πριν λίγες μέρες μπήκα σε ένα βενζινάδικο για να γεμίσω το αυτοκίνητο μου... Αυτό που αντίκρυσα μου προκάλεσε χείμαρρους γέλιων τους οποίους κατάφερα (ευτυχώς για να μη γίνω και ρεζίλι στο μαγαζί) να συγκρατήσω μέχρις ότου φύγω από αυτό!
                              όπως και σε κάθε σχολειο, έτσι και στο δικό μου, υπήρχε ο "μάγκας" του σχολείου! ωραίος εμφανισιακά, άνεση με τα κορίτσια, μηχανάκι από το γυμνάσιο, αυτοκίνητο στο λύκειο, τύφλα στην πενταήμερη, κοπάνες, ουδεμία όρεξη για διάβασμα κτλ.
                              με το που γεμίζω το αυτοκίνητο και ανοίγω το παράθυρο για να πληρώσω, σκάει μύτη΄φάντης μπαστούνι ο "μάγκας" μπροστά μου!!! αφού τον ρώτησα τι γίνεται με τη ζωή του κτλ. χαιρετηθήκαμε και αποχώρησα αρχίζοντας να ξεκαρδίζομαι... Θεία Δίκη ή δικαίωση;;;
                              Θέλω να σου πω ότι όλα στη ζωή μας είναι δανεικά και περιστασιακά. Απλά όταν είμαστε έφηβοι δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι όλα αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς μπροστά στα μάτια μας. Νομίζουμε ότι θα παραμείνουμε έτσι όπως είμαστε πράγμα που μας κάνει ματαιόδοξους όταν είμαστε κάτι αξιοζήλευτο και καταθλιπτικούς όταν θεωρούμε τον εαυτό μας υποδάιέστερο των άλλων!
                              Ενημερωτικά θα σου πω ότι ο καλύτερος μου φίλος είναι 120 κιλά αλλά είναι και γαμώ τα παιδιά, πράγμα που θα με κάνει να τον αγαπάω πάντα και γίνει 220 κιλά (πολύ πιθανό αφού και αυτός πάσχει από θυροειδή)
                              Οι εξωτερικές αρετές αποκτιούνται είτε με δίαιτα, είτε με πλαστική ειτε με γυμναστική ειτε, ειτε, ειτε...από την μία στιγμή στην άλλη!
                              Οι εσωτερικές αρετές του ανθρώπου είναι οι δυσεύρετες στις ημέρες μας κι αυτό γιατί δεν υπάρχουν δίαιτες πνευματικότητας!
                              Καλλιεργησε εσύ αυτά που θέλεις να καλλιεργήσεις και τις έμφυτες τάσεις που σίγουρα έχεις και είνα μαθηματικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα δικαιωθείς φίλε μου!!!
                              Στου δειλινού την άκρη, αποκοιμήθηκα....................

                              Comment

                              Working...
                              X