Announcement

Collapse
No announcement yet.

Ελληνική αδιαφορία

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Ελληνική αδιαφορία

    loading...
    Στο παρακάτω έγγραφο που παραθέτω (παράγραφος 5), φαίνεται επίσημα η Ελληνική αναλγησία στα θέματα του Περιβάλλοντος. Το συγκεκριμένο έγγραφο είναι μια εγκύκλιος του Υπουργείου Περιβάλλοντος να <<τραβήξει τα αυτιά>> (επίσημα υπενθυμίσει) όλων των υπόχρεων μερών για την υποβολή των Ετήσιων Εκθέσεων Παραγωγών Αποβλήτων των επιχειρήσεων (Οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες κάθε χρόνο να αναφέρουν τις ποσότητες των επικίνδυνων αποβλήτων που παράγουν).

    Στο κείμενο αυτό φαίνονται τα εξής:

    i) Αναλγησία της Ελληνικής κοινωνίας σε θέματα περιβάλλοντος.
    ii) Απροθυμία υπεύθυνων φορέων να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους (Νομαρχίες κλπ)
    iii) Έλλειψη επιβολής και ελέγχου των ΟΤΑ από το ίδιο το κράτος.
    iv) Έφεση στην ανομία όλων των εμπλεκομένων που δεν φρόντιζαν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους. (Λόγω άγνοιας, αδιαφορίας, κόστους κλπ)

    Με βάση όλα αυτά, πως μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι για την Περιβαλλοντική πολιτική σε αυτή τη χώρα? Όταν συνέχεια ασχολούμαστε και προβάλουμε σαν δικαιολογία την κρίση για να υπεκφεύγουμε σε τέτοιου είδους θέματα? Μπορεί η παρούσα οικονομική κρίση να είναι επίπονη, αλλά είναι απολύτως διαχειρίσιμη από την ανθρώπινη κοινωνία, όταν σε λίγα χρόνια ξεσπάσει η περιβαλλοντική κρίση που θα έχει τραγικές επιπτώσεις στην οικονομία και ΜΗ αναστρέψιμες συνέπειες τι θα κάνουμε? Το έχει σκεφτεί κανείς?

    Το link του κειμένου:
    http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?f...YE%2Ffg%3D&...

  • #2
    Originally posted by paul25 View Post
    Στο παρακάτω έγγραφο που παραθέτω (παράγραφος 5), φαίνεται επίσημα η Ελληνική αναλγησία στα θέματα του Περιβάλλοντος. Το συγκεκριμένο έγγραφο είναι μια εγκύκλιος του Υπουργείου Περιβάλλοντος να <<τραβήξει τα αυτιά>> (επίσημα υπενθυμίσει) όλων των υπόχρεων μερών για την υποβολή των Ετήσιων Εκθέσεων Παραγωγών Αποβλήτων των επιχειρήσεων (Οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες κάθε χρόνο να αναφέρουν τις ποσότητες των επικίνδυνων αποβλήτων που παράγουν).

    Στο κείμενο αυτό φαίνονται τα εξής:

    i) Αναλγησία της Ελληνικής κοινωνίας σε θέματα περιβάλλοντος.
    ii) Απροθυμία υπεύθυνων φορέων να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους (Νομαρχίες κλπ)
    iii) Έλλειψη επιβολής και ελέγχου των ΟΤΑ από το ίδιο το κράτος.
    iv) Έφεση στην ανομία όλων των εμπλεκομένων που δεν φρόντιζαν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους. (Λόγω άγνοιας, αδιαφορίας, κόστους κλπ)

    Με βάση όλα αυτά, πως μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι για την Περιβαλλοντική πολιτική σε αυτή τη χώρα? Όταν συνέχεια ασχολούμαστε και προβάλουμε σαν δικαιολογία την κρίση για να υπεκφεύγουμε σε τέτοιου είδους θέματα? Μπορεί η παρούσα οικονομική κρίση να είναι επίπονη, αλλά είναι απολύτως διαχειρίσιμη από την ανθρώπινη κοινωνία, όταν σε λίγα χρόνια ξεσπάσει η περιβαλλοντική κρίση που θα έχει τραγικές επιπτώσεις στην οικονομία και ΜΗ αναστρέψιμες συνέπειες τι θα κάνουμε? Το έχει σκεφτεί κανείς?

    Το link του κειμένου:
    http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?f...YE%2Ffg%3D&...
    Ελα βρε με τις βλακειες τώρα του ιδρύματος Κλίντον που επαιζε μπάλα με τη Μονσάντο θα ασχολούμαστε? Δε λέω οτι δεν είναι σημαντικό θέμα αλλά με ενα όριο. Το οικονομικό σκέλος δεν είναι διαχειρισιμο θα έλεγα. Απο τη μια λέω ευτυχώς βγήκε ο τραμπ όχι γιατί θα είναι καλυτερα για το λαιτζικο παγκόσμια αλλά γιατί αυτή η φαρσοκωμωδία του ιδρύματος Κλίντον πρέπει να σβήσει απο το χάρτη.

    Comment


    • #3
      Originally posted by ronron View Post
      Απο τη μια λέω ευτυχώς βγήκε ο τραμπ όχι γιατί θα είναι καλυτερα για το λαιτζικο παγκόσμια αλλά γιατί αυτή η φαρσοκωμωδία του ιδρύματος Κλίντον πρέπει να σβήσει απο το χάρτη.
      Εχεις κατανοησει την περιβαλλοντικη καταστροφη που παει να προκαλεσει?

      Comment


      • #4
        Originally posted by ronron View Post

        Ελα βρε με τις βλακειες τώρα του ιδρύματος Κλίντον που επαιζε μπάλα με τη Μονσάντο θα ασχολούμαστε? Δε λέω οτι δεν είναι σημαντικό θέμα αλλά με ενα όριο. Το οικονομικό σκέλος δεν είναι διαχειρισιμο θα έλεγα. Απο τη μια λέω ευτυχώς βγήκε ο τραμπ όχι γιατί θα είναι καλυτερα για το λαιτζικο παγκόσμια αλλά γιατί αυτή η φαρσοκωμωδία του ιδρύματος Κλίντον πρέπει να σβήσει απο το χάρτη.
        Το οικονομικό σκέλος είναι διαχειρίσιμο. Είναι παθογένεια ενος ανθρώπινου τεχνητού συστήματος και είναι στο χέρι των ανθρώπων να το διαχειριστούν πλήρως. Αν για παράδειγμα θέλανε, τυπώνανε Ευρώ και ανεβάζανε πάλι την καταναλωτική δύναμη και κινούσαν τη μηχανή. Όμως, όταν οι πεπερασμένοι πολύτιμοι φυσικοί πόροι λιγοστέψουν δεν ανακτώνται πάλι, ούτε αποκαθίσταται γρήγορα μια περιβαλλοντική ζημιά ή ανισορροπία, παίρνει πολύ καιρό να αποκατασταθεί κάτι. Παράδειγμα το Τσέρνομπιλ που σε λίγες μέρες είναι η επετειός του. Ανάγκασε τους κατοίκους της γειτονικής πόλης να γίνουν εσωτερικοί μετανάστες και αχρήστευσε μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις για τουλάχιστον χίλια χρόνια. Δεν είναι αστείο θέμα το περιβαλλοντικό και δυστυχώς δεν υπάρχει ουτε μια κοινωνικο-οικονομική θεωρία που να το περιλαμβάνει στη δομή της. Αυτό είναι μέγα θέμα.

        Comment


        • #5
          Θα σου πω κάτι άλλο,σαφέστατα και δεν ανακτώνται άμεσα οι πόροι,γιατί?Γιατί έχεις ατομική ιδιοκτησία και ανταγωνισμό παράγεις περισσότερο από όσο χρειάζεσαι και όμως η συντριπτική πλειοψηφία των λαών αυτού του κόσμου δεν καρπώνονται αυτά τα πλούτη.Επομένως αυτό θα έχει αντίκτυπο στο περιβάλλον.Επίσης το τσέρνομπιλ δεν θέλω να φανταστώ ότι το έχεις σαν παράδειγμα ότι και ο σοσιαλισμός δεν νοιάζεται για το περιβάλλον,το αντίθετο,αυτές τις συνέπειες θα έχεις όταν βάζεις λογικές αγοράς και λογικές κόστους όπως στο καπιταλισμό πράγμα που υιοθέτησαν από το 20ο συνέδριο του κκσε και τη περίοδο του τ΄σερνομπιλ το όλο θέμα έπερνε τη κατηφόρα.Το 89-91 έγιναν οι ανατροπές.Ο κανόνας της εξέλιξης προϋποθέτει ότι κάποια είδη θα εξαφανιστούν γιατί δεν εξελίχτηκαν και καταστράφηκαν έτσι λοιπόν και ο άνθρωπος,δεν μπορείς να κάνεις το πράκτορα για το ποιός μολύνει το περιβάλλον αλα Έριν Μπρόκοβιτς,αυτό το πρόβλημα,μάλλον και αυτό το λύνεις κεντρικά.Τι είναι αυτό που διαλύει το περιβάλλον το χαρτάκι που θα ρίξεις εσύ κάτω?Ή τα πυρηνικά απόβλητα που ρίχνει ο χψ ιδιώτης όπου να ναι γιατί δεν έχει κόστος?Άρα ευθύνεται ο άνθρωπος που δεν έχει εξελίξει τη κοινωνία του δηλαδή την οικονομία του με άλλο προσανατολισμό?

          Comment


          • #6
            Originally posted by ronron View Post
            Άρα ευθύνεται ο άνθρωπος που δεν έχει εξελίξει τη κοινωνία του δηλαδή την οικονομία του με άλλο προσανατολισμό?
            Ε ναι...ποιος άλλος ευθύνεται? Δεν καταλαβαίνω τι θες να πείς με αυτά που γράφεις...καμιά ιδεολογία σοσιαλιστική ή καπιταλιστική δεν κάνει πρόβλεψη για το περιβάλλον...

            Comment


            • #7
              Originally posted by paul25 View Post

              Ε ναι...ποιος άλλος ευθύνεται? Δεν καταλαβαίνω τι θες να πείς με αυτά που γράφεις...καμιά ιδεολογία σοσιαλιστική ή καπιταλιστική δεν κάνει πρόβλεψη για το περιβάλλον...
              Δες το υπολοιπο που γράφω. Σε μια σοσιαλιστική κοινωνία θα μπορούσες να το διαχειριστεις καλύτερα. Δεν είναι αναγκη μια θεωρια να βάζει την οικολογία.

              Comment


              • #8
                Originally posted by ronron View Post

                Δες το υπολοιπο που γράφω. Σε μια σοσιαλιστική κοινωνία θα μπορούσες να το διαχειριστεις καλύτερα. Δεν είναι αναγκη μια θεωρια να βάζει την οικολογία.
                Δεν υπάρχει πρόβλεψη στο σοσιαλιστικό μοντέλο για περιβάλλον. Φυσικά και είναι απαραίτητο να προβλέπει μια θεωρία και την οικολογία, ειδάλλως δεν θα τη σκέφτεται κανείς ή θα την θεωρούν δεύτερη.

                Comment


                • #9
                  Originally posted by paul25 View Post

                  Δεν υπάρχει πρόβλεψη στο σοσιαλιστικό μοντέλο για περιβάλλον. Φυσικά και είναι απαραίτητο να προβλέπει μια θεωρία και την οικολογία, ειδάλλως δεν θα τη σκέφτεται κανείς ή θα την θεωρούν δεύτερη.
                  Ναι ρε αγόρι αλλά συμβαδίζει με τη θεωρία.Αλλά αυτή η κινδυνολογια είναι πανω απο δεκαετία που τη στήριξε το ίδρυμα Κλίντον. Πέρα απο αυτό πως θα αγαπήσει το περιβάλλον μια παραγωγη που δουλεύει με βαση το κέρδος? Ακόμα και τα αθέμιτα μέσα είναι αιτία επειδή ακριβως το πρόβλημα είναι το κέρδος.Αυτό σε μια παραγωγη κεντρικα σχεδιασμένη θα ηταν το ίδιο? Θα στο θέσω απλα τι νοιάζει τον αστο που μένει στις Μπαχάμες αν στην Αθήνα τρυπιουνται η τα φουγαρα καπνίζουν ? Αυτό δε θα ένοιαζε τον εργάτη της εργατικής λαϊκής δημοκρατίας? Εκεί ζει.Είναι πρόβλημα το συστημα αρα?

                  Comment


                  • #10
                    Originally posted by ronron View Post

                    Ναι ρε αγόρι αλλά συμβαδίζει με τη θεωρία.Αλλά αυτή η κινδυνολογια είναι πανω απο δεκαετία που τη στήριξε το ίδρυμα Κλίντον. Πέρα απο αυτό πως θα αγαπήσει το περιβάλλον μια παραγωγη που δουλεύει με βαση το κέρδος? Ακόμα και τα αθέμιτα μέσα είναι αιτία επειδή ακριβως το πρόβλημα είναι το κέρδος.Αυτό σε μια παραγωγη κεντρικα σχεδιασμένη θα ηταν το ίδιο? Θα στο θέσω απλα τι νοιάζει τον αστο που μένει στις Μπαχάμες αν στην Αθήνα τρυπιουνται η τα φουγαρα καπνίζουν ? Αυτό δε θα ένοιαζε τον εργάτη της εργατικής λαϊκής δημοκρατίας? Εκεί ζει.Είναι πρόβλημα το συστημα αρα?
                    Ποια κινδυνολογια? Τι λες? Καταλαβαινεις οτι υπαρχει απολυτη επιστημονικη συμφωνια (περα απο ενα βαλτο 5%) οτι καταστρεφουμε το περιβαλλον, σε απιστευτο βαθμο? Αυτο εχει παγκοσμιες επιπτωσεις. Δες τα πιο θερμα καταγεγραμενα ετη της ιστοριας.

                    1. 2016
                    2. 2015
                    3. 2014
                    4. 2010
                    5. 2013
                    6. 2005
                    7. 2009
                    8. 1998
                    9. 2012
                    10. 2003 / 2006 / 2007

                    Τα στατιστικα ξεκινανε απο το 1850.

                    Comment


                    • #11
                      Originally posted by ronron View Post

                      Ναι ρε αγόρι αλλά συμβαδίζει με τη θεωρία.Αλλά αυτή η κινδυνολογια είναι πανω απο δεκαετία που τη στήριξε το ίδρυμα Κλίντον. Πέρα απο αυτό πως θα αγαπήσει το περιβάλλον μια παραγωγη που δουλεύει με βαση το κέρδος? Ακόμα και τα αθέμιτα μέσα είναι αιτία επειδή ακριβως το πρόβλημα είναι το κέρδος.Αυτό σε μια παραγωγη κεντρικα σχεδιασμένη θα ηταν το ίδιο? Θα στο θέσω απλα τι νοιάζει τον αστο που μένει στις Μπαχάμες αν στην Αθήνα τρυπιουνται η τα φουγαρα καπνίζουν ? Αυτό δε θα ένοιαζε τον εργάτη της εργατικής λαϊκής δημοκρατίας? Εκεί ζει.Είναι πρόβλημα το συστημα αρα?
                      Ε όχι και κινδυνολογία....η αρνητική ανθρώπινη επέμβαση στη φύση είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πλέον...άπειρα τα παραδείγματα ρύπανσης μεγάλης κλίμακας τα τελευταία χρόνια και η κλιματική αλλαγή δεν χωρά αμφισβήτηση. Συμφωνώ ότι επιχειρηματίας και κέρδος σπάνια συμβαδίζουν με περιβαλλοντική πολιτική, όμως ούτε και η κεντρικά σχεδιασμένη έχει πρόβλεψη. πχ σε μια πιθανή αύξηση της γεωργικής παραγωγής για την σίτιση των προλετάριων, η γραφειοκρατική κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία δεν θα δώσει λύση καινοτόμα τεχνολογική αλλά θα ξεπατώσει περισσότερα δάση για να τα κάνει γεωργικές εκτάσεις, συντηρώντας και αυξάνοντας τις κολεκτίβες τις.

                      Το περιβάλλον απαιτεί πανανθρώπινη και διακρατική συνεργασία. Η λύση του είναι σε ένα μετα επίπεδο πολιτισμού, συνεργασίας και επικοινωνίας της ανθρωπότητας πιο ψηλά από αυτό που είναι τώρα. Απαιτεί πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας, να κατανοηθεί οτι σε ένα πλανήτη ζούμε όλοι και δεν είμαστε μοιρασμένοι σε κράτη και ο καθένας κάνει ο,τι θέλει στο δικό του χωρίς να τον νοιάζει για τους άλλους.Απαιτεί έναν άνθρωπο οικονόμο, που θα μπορεί στα σχεδιά του να συμπεριλαμβάνει και τις μελλοντικές γενιές. Θεωρώ το περιβαλλοντικό πρόβλημα ως τη μεγαλύτερη πρόκληση και ευκαιρία της ανθρωπότητας για να ανέβει σε ένα ανώτερο επίπεδο για την επίλυσή του.

                      Comment


                      • #12
                        Originally posted by paul25 View Post

                        Ε όχι και κινδυνολογία....η αρνητική ανθρώπινη επέμβαση στη φύση είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πλέον...άπειρα τα παραδείγματα ρύπανσης μεγάλης κλίμακας τα τελευταία χρόνια και η κλιματική αλλαγή δεν χωρά αμφισβήτηση. Συμφωνώ ότι επιχειρηματίας και κέρδος σπάνια συμβαδίζουν με περιβαλλοντική πολιτική, όμως ούτε και η κεντρικά σχεδιασμένη έχει πρόβλεψη. πχ σε μια πιθανή αύξηση της γεωργικής παραγωγής για την σίτιση των προλετάριων, η γραφειοκρατική κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία δεν θα δώσει λύση καινοτόμα τεχνολογική αλλά θα ξεπατώσει περισσότερα δάση για να τα κάνει γεωργικές εκτάσεις, συντηρώντας και αυξάνοντας τις κολεκτίβες τις.

                        Το περιβάλλον απαιτεί πανανθρώπινη και διακρατική συνεργασία. Η λύση του είναι σε ένα μετα επίπεδο πολιτισμού, συνεργασίας και επικοινωνίας της ανθρωπότητας πιο ψηλά από αυτό που είναι τώρα. Απαιτεί πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας, να κατανοηθεί οτι σε ένα πλανήτη ζούμε όλοι και δεν είμαστε μοιρασμένοι σε κράτη και ο καθένας κάνει ο,τι θέλει στο δικό του χωρίς να τον νοιάζει για τους άλλους.Απαιτεί έναν άνθρωπο οικονόμο, που θα μπορεί στα σχεδιά του να συμπεριλαμβάνει και τις μελλοντικές γενιές. Θεωρώ το περιβαλλοντικό πρόβλημα ως τη μεγαλύτερη πρόκληση και ευκαιρία της ανθρωπότητας για να ανέβει σε ένα ανώτερο επίπεδο για την επίλυσή του.
                        Σαφέστατα πρέπει να ανέβει η συνείδηση. Αλλά πως θα γίνει αν δεν εξελιχθεις σα κοινωνία. Επίσης την άναρχη και συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας την εχεις τώρα. Έλεγαν πχ οτι στη Σοβ ένωση δεν είχες τα ρούχα και τις επιλογές που είχε ένας δυτικός, να ρωτησω εγώ σε αυτό, υπάρχει κάποιος λογος να παραγεις τόσων ειδών φίρμες και ρούχα, που μένουν στοκαρισμενα.Όχι μονο αυτό να συνεχιζεις με αμείωτο ρυθμο για κάτι που είναι σε πλεόνασμα. Αυτό δεν έχει αντίκτυπο στο περιβάλλον πχ?Επομένως πως θα αλλαξεις συνείδηση όταν το καίριο η παραγωγή δηλαδή δεν αλλάξει διάρθρωση?

                        Comment


                        • #13
                          Πωλ24
                          η οικολογία έχει άμεση σχέση με την κατανάλωση. Δεν μπορείς σε καπιταλιστικά πλαίσια (καπιταλιστικό υπερκαταναλωτισμό) να έχεις οικολογική συνείδηση.
                          Ακόμα και τα <<πράσινα>> μέτρα που λαμβάνονται στα εργοστάσια είναι καθαρά μονοπωλιακά εργαλεία. Δεν ισχύουν παρά μόνο για να δυσκολεύουν τις μικρές επιχειρήσεις να δημιουργήσουν.

                          Comment


                          • #14
                            Συμφωνώ με όλα τα παραπάνω, το καταναλωτικό πρότυπο επηρεάζει αρνητικά την ορθή πολιτική υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, μάλιστα υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν το μοντέλο της υποαναπτυξης για την εφαρμογή της αειφορίας. Αν και δεν είμαι οπαδός αυτού του μοντέλου, δεν θα μπορούσα να μην παραδεχθώ οτι όντως σοβεί μια υποβόσκουσα σύγκρουση μεταξύ περιβάλλοντος και της ανάπτυξης όπως την ξέρουμε, που μόνο η τεχνολογία είναι σε θέση να μας βοηθήσει να μην πραγματοποιηθεί και ότι για την ώρα οποιαδήποτε περιβαλλοντική πολιτική έχει εφαρμοσθεί επιτυχώς, έχει εφαρμοσθεί κυρίως σε τοπικό επίπεδο ενισχύοντας τη θέση της υποανάπτυξης. Υπάρχουν πολλοί που παλεύουν να δώσουν λύσεις στο υπάρχον οικονομικό μοντέλο με μέτρα αγοράς, τα οποία δυστυχώς δεν έχουν την απόδοση που θα περιμέναμε (όπως πχ στις ΑΠΕ). Όπως και να έχει δεν θα πρέπει να βλέπουμε το περιβάλλον μόνο μέσω οικονομικών θεωριών και κριτηρίων, απαιτείται μια διαφορετική ολιστική προσέγγιση για την καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης (εκπαιδευτικά ιδρύματα, ΜΚΟ, ΟΤΑ κλπ). απαιτεί την κινητοποίηση όλων των παραγόντων της κοινωνίας και όχι μόνο της αγοράς, η οποία καθυστερεί πολύ την είσοδο των ΑΠΕ εις βάρος των ορυκτών καυσίμων όπως προανέφερα.

                            Comment


                            • #15
                              Originally posted by paul25 View Post
                              Θεωρώ το περιβαλλοντικό πρόβλημα ως τη μεγαλύτερη πρόκληση και ευκαιρία της ανθρωπότητας για να ανέβει σε ένα ανώτερο επίπεδο για την επίλυσή του.
                              Σαφώς και υπάρχουν κοινωνικά ολιστικά μοντέλα που τοποθετούν τον άνθρωπο στο κέντρο της σχέσης του με το περιβάλλον - κι όχι στο κέντρο της οικονομικής δραστηριότητας, όπως συμβαίνει με τον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό.

                              Το λέω αυτό γιατί από την αστική και βιομηχανική επανάσταση και δώθε, το επίκεντρο της ανθρώπινης δραστηριότητας μονοπωλείται από την οικονομία.

                              Ναι, χρειάζεται στροφή πολιτισμικού παραδείγματος, αλλά η στροφή που επαγγέλλονται τα οικολογικά μοντέλα (κι εδώ λέω την άποψή μου) αδυνατούν να πιάσουν το νήμα από εκεί που το αφήνει η οικονομία.

                              Παράδειγμα: μέσα στα επόμενα πενήντα-εκατό χρόνια (ίσως και συντομότερα) η αστική επέκταση θα γνωρίσει τη μεγαλύτερη ανάπτυξη που έχει γνωρίσει στην ιστορία - φανταστείτε τι μπορεί να σημαίνει αυτό όσον αφορά τις επιπτώσεις στο περιβάλλον.

                              Δεν μπορείς λοιπόν να προκρίνεις την αποανάπτυξη, τις οικοκοινότητες και την επιστροφή στους αγρούς, όταν έχεις μεγαλώσει μέσα στα ντουβάρια της Αχαρνών: η λύση του προβλήματος εντοπίζεται στην πηγή του κι όχι έξω, μακριά απ' αυτήν.

                              Η περιβαλλοντική καταστροφή δεν είναι απλό παρεπόμενο της οικονομικής ανάπτυξης. Είναι δομικό της στοιχείο που στο κέντρο της βρίσκεται ο άνθρωπος:

                              το να κλείνεις τα μάτια στο πρόβλημα και να τ' ανοίγεις ξανά, ειδυλλιακά, στα καταπράσινα λιβάδια του μέλλοντος, καλλιεργώντας ας πούμε ραπάνια και κολοκύθες στην ύπαιθρο, προδίδει τον φαντασιακό χαρακτήρα της ιδεολογικής τοποθέτησης του σύγχρονου κόσμου.

                              Τι θα κάνεις με τις εκπληκτικές δυνατότητες της σύγχρονης βιομηχανίας; Με την τεχνολογία, την παγκόσμια δικτύωση, με τον τρόπο ζωής του σύγχρονου κόσμου;

                              Αν αύριο για παράδειγμα γινόταν μια επανάσταση, κι έπρεπε οι περισσότεροι να γίνουμε εργάτες, πόσοι από μας θα θυσίαζαν τις ζωές τους για μια νέα εποχή που δε θα βλέπαν ποτέ;

                              Και πόσοι από μας δε θα επέστρεφαν εδώ μέσα, για να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά, κατατροπώνοντας τους εχθρούς τους απ' το πρωί ως το βράδυ;

                              Το ζήτημα είναι για γέλια βέβαια, αλλά μπορούμε να κάνουμε χωρίς τους εχθρούς μας; Προτού σπεύσει κανείς ν' απαντήσει -γιατί κι οι κωλοτρυπίδες έχουνε άποψη- καλό θα 'ναι να δοκιμάσει ν' απὀσχει για λίγο καιρό. Γιατί η συνήθεια, όπως λένε οι παλιοί, είναι δεύτερη φύση.

                              Με αποτέλεσμα, μαζί με τα ραπάνια -ή την ιδέα ενός καλύτερου κόσμου- να καλλιεργεί κανείς και φασίστες.

                              Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να "φύγουμε" καλλιεργώντας μπανάνες, αλλά ν' αρχίσουμε να τη βλέπουμε αλλιώς στις σχέσεις μας με τους άλλους. Προς θεού, δε λέω να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι αλλά να δούμε τον εαυτό μας αλλιώς.

                              Γιατί η χρόνια επιμονή μας σε θέματα πολιτικής, οικονομίας και περιβάλλοντος, επ' ουδενί δεν πιστοποιεί την ανησυχία μας για κάποια "προβλήματα". Ίσα ίσα που προδίδει την ανάγκη μας να μην απαγκιστρωθούμε ποτέ απ' αυτά και τον τρόπο με τον οποίο τα προσεγγίζουμε.

                              Προσέγγιση που γεννάει ένα ευρύ φάσμα συναισθηματικών αντιδράσεων, έξεων, από την ειλικρινή "αγανάκτηση", μέχρι γελάκια και θυμηδία - είτε σε μας τους ίδιους, είτε σε κάποιους άλλους που τους συμφέρει να τρωγόμαστε μια ζωή με τα ίδια.

                              Λες και δεν είμαστε άνθρωποι ρε παιδί μου, δε μας έχει γεννήσει το μουνί της μάνας μας, αλλά μια θυμηδία...
                              Last edited by Ypogeio; 05-05-2017, 05:50.

                              Comment

                              Μηνύματα

                              Collapse

                              Θέματα

                              Collapse

                              Working...
                              X