Announcement

Collapse
No announcement yet.

Μορφές επικοινωνίας - Βιρτζίνια Σατίρ

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #16
    Originally posted by maria1095 View Post
    Αν η πεινα δεν ειναι αναγκη τοτε τι ειναι;
    Αυτό λέω. Είναι ανακη που δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Οχι, δε θα ειναι κατι το παροδικο. Ο τιτλος αυτος καθαυτος σου δινει το δικαιωμα να προσφερεις συγκεκριμενης μορφης κοινωνικο εργο. Ωστοσο εχει σημασια και το τι οντως θα κανεις μετα, γιατι στη ζωη ποτε δε ξερεις. Καποιοι παιρνουν 2 και 3 πτυχια και τα εχουν να τα καμαρωνουν, ενω πρακτικα δεν ασχολουνται ποτε αργοτερα.
    Θελω να πω οτι μετραει πολυ να εχουμε κι ενα plan B(και οχι μονο) στο μυαλο μας σε περιπτωση που δε μας βγει το πρωτο. Μπορει πχ να γινει κατι που να φερει τα πανω κατω.(χτυπα ξυλο, αλλα δε μπορεις να αποκλεισεις αυτη την πιθανοτητα)
    Δεν καταλαβαίνω λίγο την απάντηση. Απαντούσα στο αν η ευτυχία όταν κατακτηθεί είναι κάτι συνεχές ή παροδικό. Εσύ μου είπες ότι όλες οι καταστάσεις της ζωής είναι παροδικές με το να παράδειγμα τον κολυμβητή. Εγώ έφερα παράδειγμα τον διδακτορικό τίτλο για να αρνηθώ αυτήν την λογική.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Δεν το πιστευω. Βλεπω τη ζωη περισσοτερο ως ενα φασμα απο καποιες στιγμες ευτυχιας, καποιες στιγμες δυστυχιας και ως επι το πλειστον στιγμες ουδετεροτητας.

    Για παραδειγμα, εχεις δουλεψει σκληρα και για χρονια και εισαι σε μια φαση που βιωνεις την κατακτημενη ευτυχια σαν εναν επιγειο παραδεισο. Και την επομενη μερα σε παιρνουν τηλεφωνο και σου λενε οτι ενας δικος σου πεθανε.
    Χαλάει η σκέψη σου όταν σου λένε πως κάποιος δικός σου πέθανε αν ακόμα έχεις τον φόβο του θανάτου. Δεν θεωρώ πως κανείς έχει κατακτήσει την ευτυχία αν δεν έχει καταπολεμήσει πλήρως τον φόβο του θανάτου.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Το οτι ηταν αυστηρος με τον εαυτο του δε μπορω να το αρνηθω. Απλα σκεφτομαι οτι το να ζει κανεις τοσο απομονωμενος οσο και ο Νιτσε, αναμφιβολα ειναι κατι που ή τον κανει αυτοκτονικο, η του δημιουργει μια παραλογη μεγαλομανια.(μονο μετριοφρων δε μπορουσες να τον πεις!)
    Ειχε οντως σκληρη ζωη, αλλα θεωρω οτι σε μεγαλο βαθμο την επελεξε. Υπαρχει μια νομοτελεια: μπορει για χψ λογους να επιδιωκεις να αποσυρθεις απο τα εγκοσμια, αλλα οσα ενεχομενα αυτης προβληματα γλιτωνεις, αλλα τοσα εσωτερικα σου δημιουργουνται. Κατι κερδιζεις, κατι χανεις. Μην τα θελουμε και ολα.
    Ο Νίτσε δεν πιστεύω ότι είχε μεγαλομανία, το αντίθετο. Ο Νίτσε είχε ΠΟΛΥ γλαφυρό τρόπο γραψίματος, με πολύ αυτοσαρκασμό, ειρωνείες κλπ. Ο αυστηρός τρόπος γραφής του ήταν για να προκαλέσει τον αναγνώστη και να προκαλέσει την διάνοιά του. Όταν οι αναγνώστες έπεφταν στην "παγίδα" του απλά τους ανέτρεπε ό,τι ήξεραν. Σε κάθε επιλογή κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Δεν ξέρω γιατί είναι άξιο αναφοράς.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Το χαος ειναι το αντιθετο της ταξης, και δε θα μπορουσα να διανοηθω τη ζωη μου χωρις ταξη. Με κανει να φοβαμαι οτι εχω χασει τον ελεγχο. Πως μπορει να ''ελεγξει'' κανεις το... χαος;
    Η τάξη είναι απλά ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, που πάει πολύ αντίθετα στους φυσικούς νόμους που υπάρχουν στο Σύμπαν, εκτός αν η τάξη είναι απλά μία χρυσή ισορροπία που έχει προκύψει μέσα από το χάος, πράγμα που οι άνθρωποι δεν έχουν καταφέρει να το κάνουν ακόμα. Το να αποζητάς την τάξη, αν εξαιρέσουμε την βασική τάξη για πρακτικούς λόγους (πχ τρως σε διαφορετικό μέρος από την τουαλέτα) θεωρώ πως είναι αρκετά εγωιστικό, πως είναι σαν να πάει ο άνθρωπος να επιδιορθώσει μάταια την αταξία της φύσης, υπό καθαρά υποκειμενικά κριτήρια. Και ευχαριστώ για την πάσα που μου έκανες... τέλος δίνει ένας ψευδές συναίσθημα ασφάλειας και ελέγχου, όταν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ούτε το ένα αλλά ούτε και το άλλο.
    Originally posted by maria1095 View Post
    β)Η αξια του ψυχολογου νομιμοποιειται με το πτυχιο του. Οποιος εχει πτυχιο ψυχολογου εχει δικαιωμα να ασκησει το επαγγελμα, χωρις να εχει ιδιαιτερη σημασια πχ αν το πηρε σε 10 χρονια και βασικα ειναι ενας τενεκες ξεγανωτος.
    Η απάντησή σου, μου φαίνεται αντίστοιχη με το να μου λες πως "τα ναρκωτικά δεν πρέπει να νομιμοποιηθούν επειδή είναι κακά επειδή είναι παράνομα" . Μπορώ να κάνω σχολή και να σου δώσω πτυχίο πλανητάρχη, είναι νόμιμο εδώ που είμαι. Σημαίνει πως νομιμοποιείσαι να μπεις στον οβάλ γραφείο και να πάρεις τους κωδικούς με τα πυρηνικά;

    Προσωπικά, πιστεύω πως ψυχαναλυτές δεν έχουν κάποιο ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Το ότι σήμερα βγαίνουν με πτυχία και ασκούνε το επάγγελμά τους δεν ξέρω πως αναιρεί αυτό που λέω. Το ίδιο και οι αστρολόγοι.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Ειμαι κατα της αυτοκτονιας. Αυτον που αυτοκτονει τον θεωρω τεμπελη και λιποτακτη. Αν καποιος στο κοντινο μου περιβαλλον μου ελεγε πως θελει να αυτοκτονησει, θα του ελεγα '' Βιαζεσαι''.
    Μου φαίνεται λίγο μαζοχιστική/σαδιστική η στάση σου. Έρχεται δηλαδή κάποιος που θέλει να αυτοκτονήσει επειδή θεωρεί την ζωή επώδυνη εμπειρία. Μιλάς μαζί του, βλέπεις το έχει φιλοσοφήσει και απλά δεν γίνεται λογικά να αποδείξεις λάθος τις ιδέες του. Γιατί αυτός ο άνθρωπος θα πρέπει να κάτσει να υποφέρει και θα είναι λιποτάκτης ή τεμπέλης αν απλά δεν τελειώσει την ζωή του; Προτιμάς να τον βλέπεις επειδή βασανίζεται; Επειδή ίσως και εσύ έχεις παρόμοιες σκέψεις τον ζηλεύεις που έβαλε τέλος στην ζωή του ενώ εσύ θα πρέπει να συνεχίσεις να υποφέρεις; Δεν καταλαβαίνω το σκεπτικό να σου πω την αλήθεια.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Εδω κολλαει και η αμεσως προηγουμενη μου προταση. Σαν παραισθηση(ισως καλυτερα ψευδαισθηση τωρα που το σκεφτομαι) οριζω κατι που λεει καποιος και θεωρει ο ιδιος οτι ειναι η απολυτη αληθεια, αλλα ουσιαστικα ειναι η αληθεια που βασιζεται στις δικες του προσωπικες εμπειριες και βιωματα.
    Συμφωνα με τα δικα μου βιωματα λοιπον, ειναι δυνατον δυο ανθρωποι να λενε δυο διαφορετικα, ή ακομα και συγκρουομενα πραγματα που να ειναι αληθεια για τον καθενα, και οντως να ισχυουν και τα δυο αν εξετασεις χωριστα τη ζωη του καθενος.
    Αν ισχύουν και τα δύο θα έχουν λογική βάση και τα δύο, άρα δεν θα είναι ψευδαίσθηση ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ψευδαίσθηση είναι κάτι που έχει αποδειχθεί ή είναι προφανές πως είναι παράλογο αλλά με κάποιο cognitive duality το άτομο συνεχίζει να το δέχεται ως αληθινό.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Πολυ σημαντικο αυτο που λες, και ειναι κατι που τυχαινει να συζητησα πολυ προσφατα.

    Παλι ειναι θεμα χρυσης τομης. Οχι οτι το πως λες κατι δε μετραει καθολου. Κοιτα τι ντορος γινεται με το public speaking και τα communication skills. Χαμος!
    Γιατι καποιες ομιλιες στο TEDx εχουν πολυ περισσοτερα views απο αλλες που ουσιαστικα πραγματευονται το ιδιο ή παρομοια ζητηματα; Εξαιτιας του τροπου που μιλαει κανεις και προσπαθει να περασει το μυνημα του. Μερικοι ειναι δεξιοτεχνες σε αυτο τον τομεα: ειναι γεννημενοι performers. Δεν εχει σημασια αν αυτο που λενε ειναι κατι χιλιοειπωμενο, ο τροπος τους ειναι κατι που μενει στην ιστορια. Αλλοι παλι ενω ειναι αριστοι επιστημονες ειναι εξαιρετικα εσωστρεφεις και δεν εχουν προπονηθει αρκετα σε αυτο τον τομεα, οποτε ακομα και να διαθετουν μικρα επιστημονικα διαμαντια, δεν ειναι σε θεση να τα μοιραστουν με το ευρυ κοινο. (ποσους τετοιους καθηγητες ειχα και προβλεπεται να εχω...!)

    Αυτο το χαζο εγωισμο στον οποιο αναφερεσαι, τον βλεπω συχνοτατα στους επονομαζομενους διανοουμενους. Αν βγαλεις ακρη απο το γορδιο διανοητικο δεσμο του λογου τους και απομονωσεις τα ουσιαστικα χρησιμα σημεια της ομιλιας τους, κατα τ' αλλα μενεις με την αισθηση οτι ξοδεψες χ λεπτα απο τη ζωη σου παρακολουθωντας ενα αχρηστο ψωνιο.
    Για εμένα, είναι ένας από τους λόγους που δεν με ενδιαφέρουν πολύ τέτοιοι άνθρωποι που αναμιγνύουν το συναίσθημα με αυτό που λέει κάποιος. Προτιμώ να ακούσω τον πιο καμμένο Ασιάτη καθηγητή, με τα πιο σπαστά αγγλικά που μπορεί να φανταστεί κανείς να περιγράφει την νέα του έρευνα, παρά τον Morgan Freeman να λέει κάτι που ξέρω ήδη. Προφανώς αν έχω να επιλέξω να μάθω κάτι και έχω διαφορετικές πηγές, θα επιλέξω αυτή που μου είναι πιο άνετη. Αυτά αν θέλω να μάθω κάτι. Διαφορετικά αν είναι για διασκέδαση, προφανώς δεν έχω πρόβλημα να ακούω τον Πανούση να μου μιλάει για ώρες για το πιο ηλίθιο πράγμα.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Ωπα εδω κολλησα.

    -με φορμαλιστικό τρόπο: με προσκόλληση στη μορφή, στο σχήμα, στον τύπο-

    Αν οχι φορμαλιστικα, πως αλλιως θα μπορουσε να αποδειχθει;
    Εννοούσα τον επιστημονικό φορμαλισμό. Είναι η τάση να αναλύουμε φαινόμενα χρησιμοποιώντας σαφώς ορισμένη τυπική γλώσσα και κανόνες, δηλαδή μαθηματικούς τύπους. Όταν λέω πως κάτι είναι λογικό ή παράλογο, μπορώ να δείξω με προτασιακή λογική ή First Order Logic, πώς μπορούμε να εξάγουμε μαθηματικά αν αυτή η πρόταση είναι αληθής ή ψευδής.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Εμενα παντα με ενδιαφερει οταν θελω να κανω καποιον φιλο. Γιατι κατ' αρχην ισως μπορω να βοηθησω ή να με βοηθησει. Καπως ετσι δημιουργουνται οι ανθρωπινες σχεσεις.

    ''Με το να χαιρεται με τη χαρα σου και να λυπαται με τη λυπη σου, καπως ετσι κανεις γινεται φιλος''

    Αλλα αυτο φυσικα ισχυει μονο για τις φιλιες. Για τους γνωστους και τον ευρυτερο κυκλο ειναι πιο χαλαρα.

    Μπορει να διατηρεις πχ αξιοζηλευτη σχεση με καποιον με τον οποιον μοιραζεστε μονο τις επιτυχιες σας, αλλα βασικα δε μπορεις να τον νιωσεις σαν φιλο γιατι υπαρχει αλλο ενα μεγαλο κομματι του εαυτου σου που αποκρυπτεις. Αυτος ειναι ''γνωστος''.
    Ο καθένας ψάχνει φίλους γνωστούς για διαφορετικές ανάγκες. Προσωπικά σε φίλους μου προτιμώ να είναι άνθρωποι που πατάνε στα πόδια τους και δεν χρειάζονται εμένα ή κάποιον άλλον στα μπαστούνι. Σε ερωτικές σχέσεις προτιμ η κοπέλα που θα είναι να έχει και κάποιο συναισθηματισμό έστω και αν κάποιος φορές φτάνει σε παράλογο σημείο.

    Συνηθίζω να μην αποκρύπτω τίποτα βασικό από τον τρόπο συμπεριφοράς μου, έτσι ώστε να βλέπω σύντομα αν αξίζει να επενδύσω χρόνο σε κάποιον ή όχι. Ο καθένας μπορεί να εφαρμόσει διαφορετικά μοντέλα.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Αυτο θα ηταν το καλυτερο. Το τελειο. Γνωριζεις ομως ποσο απεχουμε ολοι μηδενος εξαιρουμενου απο το τελειο.
    Δεν πιστεύω πως είμαι τέλειος. Αυτό που λέω δεν είναι το ιδανικό ή το τέλειο. Το να έχεις αυτά τα χαρακτηριστικά μέχρι ενός βαθμού είναι κάτι που βρίσκω συχνά, στην Ελλάδα σε ένα 10%. Στο Νότο της Αμερικής που είμαι σε ποσοστά άνω του 50%.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Ειναι σαν να με ρωτας ''γιατι να ειναι καποιοι πλουσιοι σε αυτο τον κοσμο και οχι ολοι; Στη θεση της λεξης ''πλουσιος'' μπορεις επισης να βαλεις και τις λεξεις ''εξυπνος'', ''καλος'', ''αδυνατος'' κλπ.

    Ειμαι σιγουρη οτι καποιος που πιστευει οτι διαθετει και τα 3 χαρακτηριστικα, δε θα ηθελε με τιποτα να ειναι ολος ο κοσμος σαν αυτον. Κατι τετοιο αυτοματως θα ακυρωνε τη ''σημαντικοτητα'' του. Εχουμε την ταση να εκτιμαμε αυτο που ειναι σπανιο.
    Ο πλούσιος είναι συγκριτική έννοια. Δηλαδή αν όλοι στην κοινωνία ήταν πλούσιοι, δεν θα ήταν κανείς πλούσιος. Αυτό που λέω αφορά το άτομο και μόνο. Μία κοινωνία θα μπορούσε να αποτελείται από άτομα που είναι πράοι, ευγενικοί και σκληροί όταν χρειαστεί.

    Αν έχει καταφέρει μόνο αυτό στην ζωή του ίσως. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό όμως.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Την ανθρωποτητα ολη εκραζε. Τα εντερα του τα συμπαθουσε τουλαχιστον;
    Ίσως δεν πας το χιούμορ του Νίτσε.
    Originally posted by maria1095 View Post
    Τα παραδειγματα σου ειναι πολυ ευστοχα, ωστοσο συνηθως αφορουν ανθρωπους του περιθωριου και οχι ''φυσιολογικους''. Με αλλα λογια, ειναι ακραια οσον αφορα το πλαισιο στο οποιο αναφερομαι. Σε αντιθεση με σενα, τεινω να σκεφτομαι πρωτα τις φυσιολογικες περιπτωσεις.
    Απολογήθηκα πιο πριν. Όταν λέω ή ακούω κάτι εξετάζω αν είναι κάτι που να μπορεί αν σταθεί λογικά παντού. Και ειδικά όταν αναφερόμαστε σε ρητά που είναι αποκομμένα από το context τους, δεν νομίζω πως αυτή η σύγκριση που κάνω είναι λάθος.

    Comment


    • #17
      Δεν καταλαβαίνω λίγο την απάντηση. Απαντούσα στο αν η ευτυχία όταν κατακτηθεί είναι κάτι συνεχές ή παροδικό. Εσύ μου είπες ότι όλες οι καταστάσεις της ζωής είναι παροδικές με το να παράδειγμα τον κολυμβητή. Εγώ έφερα παράδειγμα τον διδακτορικό τίτλο για να αρνηθώ αυτήν την λογική.
      Οι τιτλοι ειναι μονιμοι, ωστοσο αν δεν τους χρησιμοποιεις η γνωση που απεκτησες μεσω αυτων γινεται στην πραξη παροδική.

      Χαλάει η σκέψη σου όταν σου λένε πως κάποιος δικός σου πέθανε αν ακόμα έχεις τον φόβο του θανάτου. Δεν θεωρώ πως κανείς έχει κατακτήσει την ευτυχία αν δεν έχει καταπολεμήσει πλήρως τον φόβο του θανάτου.
      Πρεπει γενικα να εχεις πεθανει για να το ξερεις αυτο. ''Τυχεροι'' εδω ειναι οι ανθρωποι με near-death experiences.

      Ο αυστηρός τρόπος γραφής του ήταν για να προκαλέσει τον αναγνώστη και να προκαλέσει την διάνοιά του. Όταν οι αναγνώστες έπεφταν στην "παγίδα" του απλά τους ανέτρεπε ό,τι ήξεραν.
      Για αυτο δε μπορεις να μη σκεφτεις αυτα που λεει ακομα και αν δεν τον συμπαθεις.

      Σε κάθε επιλογή κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Δεν ξέρω γιατί είναι άξιο αναφοράς.
      Συχνα ξεγελαμε τον εαυτο μας με την πλυση εγκεφαλου που του κανουμε οταν εκθειαζουμε τα θετικα μιας επιλογης σε συνδυασμο με τα αρνητικα μιας αλλης. Αυτο μας δινει την ψευδαισθηση οτι με το να επιλεξουμε το ενα απο τα δυο θα μας ωφελησει περισσοτερο. Στο μυαλο μου εχω περιπτωση μιας δυσκολης επιλογης μεταξυ δυο εξισου καλων ή εξισου λιγοτερο κακων σεναριων.

      Η τάξη είναι απλά ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, που πάει πολύ αντίθετα στους φυσικούς νόμους που υπάρχουν στο Σύμπαν, εκτός αν η τάξη είναι απλά μία χρυσή ισορροπία που έχει προκύψει μέσα από το χάος, πράγμα που οι άνθρωποι δεν έχουν καταφέρει να το κάνουν ακόμα. Το να αποζητάς την τάξη, αν εξαιρέσουμε την βασική τάξη για πρακτικούς λόγους (πχ τρως σε διαφορετικό μέρος από την τουαλέτα) θεωρώ πως είναι αρκετά εγωιστικό, πως είναι σαν να πάει ο άνθρωπος να επιδιορθώσει μάταια την αταξία της φύσης, υπό καθαρά υποκειμενικά κριτήρια. Και ευχαριστώ για την πάσα που μου έκανες... τέλος δίνει ένας ψευδές συναίσθημα ασφάλειας και ελέγχου, όταν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ούτε το ένα αλλά ούτε και το άλλο.
      Κι εσυ το εννοησες σε προηγουμενο ποστ: μερικες ψευδαισθησεις ειναι ζωτικες και μας βοηθουν να εχουμε περισσοτερη συνοχη.


      συγκεκριμενα, εδω:

      Δεν βλέπω το κακό με τις ψευδαισθήσεις όταν δεν υπάρχει κάποιο άμεσο λογικό νόημα στην ίδια ύπαρξη. Άμα ζεις σε ψευδαισθήσεις και εσύ πιστεύεις πως είσαι φυσιολογικός και ισορροπημένος πολύ απλά είσαι, επειδή το πιστεύεις. Σημασία έχει για εσένα εσύ τί νιώθεις, όχι πως σε εκλαμβάνουν οι άλλοι. Αν με τις ψευδαισθήσεις σου έχεις αρνητικές παρεμβολές από το περιβάλλον σου που επηρεάζουν αρνητικά την ψυχοσύνθεσή σου (πχ είσαι ψυχασθενής δολοφόνος και σε κυνηγάει η αστυνομία) τότε είναι στο χέρι σου να βρεις την κατάλληλη ψευδαίσθηση που θα κάνει εσένα να νιώθεις καλά, ενώ παράλληλα το περιβάλλον σου δεν θα επιδρά αρνητικά σε εσένα. Σε έναν κόσμο χωρίς νόημα, δεν υπάρχει ψέμα, δεν υπάρχει αλήθεια. Υπάρχει μόνο το τί η διάνοιά σου λαμβάνει.
      Με απασχολουν ιδιαιτερα οι ψευδαισθησεις. Δεν ανησυχω οταν ξερω ποιες ακριβως εχω(γιατι για να τις εχω ακομη λογικα εχω συμβιβαστει με το γιατι), αλλα ανησυχω οταν μπορει να εχω αλλα δεν εχω αποκωδικοποιησει ακομη περι τινος προκειται-οταν δε μου εχουν φανερωσει ακομη το προσωπο τους. Χρειαζομαι γυρω μου ανθρωπους της Λογικης για να λειτουργουν ως καθρεπτες-αποκωδικοποιητες ψευδαισθησεων.
      ​​​​Πρεπει να υπαρχει μια σαφης γραμμη μεταξυ φαντασιας και πραγματικοτητας.

      Να επιδιορθωσει ναι, ματαια ομως οχι. Ο αστικος κοσμος που εχουμε δημιουργησει αντικατοπτριζει τη σουπερ φιλοδοξη προσπαθεια να δαμασει ο ανθρωπος τις δυναμεις της φυσης.

      (πχ είσαι ψυχασθενής δολοφόνος και σε κυνηγάει η αστυνομία)
      εχει αρχισει να γινεται διασκεδαστικο!

      Οποιος εχει πτυχιο ψυχολογου εχει δικαιωμα να ασκησει το επαγγελμα, χωρις να εχει ιδιαιτερη σημασια πχ αν το πηρε σε 10 χρονια και βασικα ειναι ενας τενεκες ξεγανωτος.
      Η απάντησή σου, μου φαίνεται αντίστοιχη με το να μου λες πως "τα ναρκωτικά δεν πρέπει να νομιμοποιηθούν επειδή είναι κακά επειδή είναι παράνομα" . Μπορώ να κάνω σχολή και να σου δώσω πτυχίο πλανητάρχη, είναι νόμιμο εδώ που είμαι. Σημαίνει πως νομιμοποιείσαι να μπεις στον οβάλ γραφείο και να πάρεις τους κωδικούς με τα πυρηνικά;
      Δηλαδη, αρνεισαι οτι εχει;

      Αν εχεις το πτυχιο θεωρητικα, συμφωνα με την εκαστοτε νομοθεσια, εχεις το δικαιωμα. Αν το κανεις αυτο στο παραδειγμα σου θα κανεις καταχρηση εξουσιας. Τωρα το αν εχει επισης δικαιωμα ή επιβαλλεται να σε εμποδισει καποιος παλι απο τα ισχυοντα μετρα και σταθμα εξαρταται.

      Υπαρχει πτυχιο πλανηταρχη;;;

      Μου φαίνεται λίγο μαζοχιστική/σαδιστική η στάση σου. Έρχεται δηλαδή κάποιος που θέλει να αυτοκτονήσει επειδή θεωρεί την ζωή επώδυνη εμπειρία. Μιλάς μαζί του, βλέπεις το έχει φιλοσοφήσει και απλά δεν γίνεται λογικά να αποδείξεις λάθος τις ιδέες του. Γιατί αυτός ο άνθρωπος θα πρέπει να κάτσει να υποφέρει και θα είναι λιποτάκτης ή τεμπέλης αν απλά δεν τελειώσει την ζωή του; Προτιμάς να τον βλέπεις επειδή βασανίζεται; Επειδή ίσως και εσύ έχεις παρόμοιες σκέψεις τον ζηλεύεις που έβαλε τέλος στην ζωή του ενώ εσύ θα πρέπει να συνεχίσεις να υποφέρεις; Δεν καταλαβαίνω το σκεπτικό να σου πω την αλήθεια.
      Οκ ενταξει, πλεον ξερω οτι εγω εχοντας στο μυαλο μου φυσιολογικοτερες περιπτωσεις θα λαμβανα υποψη μου οτι αυτο που τους κανει να θεωρουν τη ζωη επωδυνη εμπειρια μπορει τελικα και να μην ειναι τοσο ακραιο, αλλα να το βκεπουν αυτοι σαν πολυ ακραιο γιατι κοντευουν να πνιγουν απο τα συναισθηματα τους. Θα σκεφτομουν οτι απλα χρειαζονται θεραπεια. (ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ απο ψυχολογο)
      Εσυ παλι θα μου εφερνες ως παραδειγμα το σχιζοφρενη δολοφονο με το δρεπανι που σκοτωσε 15 ανηλικα παιδια και θεωρει την αυτοκτονια μια δικαιη τιμωρια. Αν ημουν σχιζοφρενης δολοφονος και δε μπορουσα να αυτοκτονησω, χωρις αμφιβολια θα ειχα βρασει στο ζηλιαρικο ζουμι μου.

      Για εμένα, είναι ένας από τους λόγους που δεν με ενδιαφέρουν πολύ τέτοιοι άνθρωποι που αναμιγνύουν το συναίσθημα με αυτό που λέει κάποιος. Προτιμώ να ακούσω τον πιο καμμένο Ασιάτη καθηγητή, με τα πιο σπαστά αγγλικά που μπορεί να φανταστεί κανείς να περιγράφει την νέα του έρευνα, παρά τον Morgan Freeman να λέει κάτι που ξέρω ήδη. Προφανώς αν έχω να επιλέξω να μάθω κάτι και έχω διαφορετικές πηγές, θα επιλέξω αυτή που μου είναι πιο άνετη. Αυτά αν θέλω να μάθω κάτι. Διαφορετικά αν είναι για διασκέδαση, προφανώς δεν έχω πρόβλημα να ακούω τον Πανούση να μου μιλάει για ώρες για το πιο ηλίθιο πράγμα.
      Μπορει ο αλλος να εχει το ταλεντο να μετατρεπει την επιστημη σε διασκεδαση. Να λεει τα πραγματα με απλο και δοασκεδαστικο τροπο. Τοσο κατανοητα, που να μπορει να τα καταλαβει το ευρυ κοινο. ''Πρεπει να ειναι πολυ περιπλοκος ανθρωπος και με βαθια κατανοηση για να μιλαει για κατι τοσο συνθετο με τοση απλοτητα.'', σκεφτομαι οταν ακουω τετοιους.

      ο Αινσταιν το λεγε: αν δε μπορεις να το εξηγησεις με απλα λογια, ουτε εσυ ο ιδιος το εχεις καταλαβει αρκετα καλα.
      βεβαια υπαρχει και το ρητο που ερχεται σε αντιθεση με το πρωτο: αναζητηστε την απλοτητα αλλα μην την εμπιστευεστε.

      Σε αυτη την περιπτωση επιλεγεις αυτο που εξυπηρετει τη σκεψη σου και προχωρας.

      Όταν λέω πως κάτι είναι λογικό ή παράλογο, μπορώ να δείξω με προτασιακή λογική ή First Order Logic, πώς μπορούμε να εξάγουμε μαθηματικά αν αυτή η πρόταση είναι αληθής ή ψευδής.
      Στοιχηματιζω οτι εισαι ή μαθηματικος, ή μηχανικος ηλεκτρονικων υπολογιστων. (οχι οτι ειναι απαραιτητο να απαντησεις σε αυτο)

      Προσωπικά σε φίλους μου προτιμώ να είναι άνθρωποι που πατάνε στα πόδια τους και δεν χρειάζονται εμένα ή κάποιον άλλον στα μπαστούνι.
      Αν δε σε χρειαζονται, δε θα εισαι φιλος τους. φιλος εισαι με καποιον επειδη τον χρειαζεσαι και σε χρειαζεται. Ο ενας δε βλεπει τα προβληματα του αλλου σαν φορτωμα. Οι φιλοι ειναι η οικογενεια που εσυ επιλεγεις.

      Στο Νότο της Αμερικής που είμαι σε ποσοστά άνω του 50%.
      Ξενιτια. Δυσκολο. Αλλα υποθετω οτι γυριζεις αλλος ανθρωπος.(αν γυρισεις ποτε, μερικοι μενουν για παντα)


      Ίσως δεν πας το χιούμορ του Νίτσε.
      Ειχε τετοιο πραγμα;;; Μπα, στη φαση που ειμαι δε θα μπορουσα να ξαναπιασω Νιτσε. Ισως ΠΟΛΥ αργοτερα. Ειναι ωραια και δροσερα εκει που βρισκεται. Οι φλογερες σκεψεις του αεριζονται λιγακι.

      Comment


      • #18
        Originally posted by maria1095 View Post
        Οι τιτλοι ειναι μονιμοι, ωστοσο αν δεν τους χρησιμοποιεις η γνωση που απεκτησες μεσω αυτων γινεται στην πραξη παροδική.
        Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να ξεχάσω γεωμετρία, άλγεβρα, αλγοριθμική σκέψη κλπ. Το διδακτορικό σημαίνει πως έχεις φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο κατανόησης, που είσαι ικανός να παράγεις νέες γνώσεις. Όταν έχεις κάνει κάτι δεύτερη φύση σου, το να το ξεχάσεις είναι αδύνατο, εκτός αν έχει κάποια εκφυλιστική νευρολογική ασθένεια.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Πρεπει γενικα να εχεις πεθανει για να το ξερεις αυτο. ''Τυχεροι'' εδω ειναι οι ανθρωποι με near-death experiences.
        Είχα δυο φορές near-death experience και θεωρώ πως είχα προσωπική εμπειρία ανώτερη από αυτήν την θανάτου. Και δεν λέω πως έχω κατακτήσει την νιρβάνα, αν και έχω βιώσει πως είναι. Αλλά τουλάχιστον δεν φοβάμαι τον θάνατο, και αυτό είναι προαπαιτούμενο. Δεν χρειάζεται να πεθάνεις για να ξέρεις πως δεν γίνεται να είσαι ευτυχής όταν έχεις φόβο.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Συχνα ξεγελαμε τον εαυτο μας με την πλυση εγκεφαλου που του κανουμε οταν εκθειαζουμε τα θετικα μιας επιλογης σε συνδυασμο με τα αρνητικα μιας αλλης. Αυτο μας δινει την ψευδαισθηση οτι με το να επιλεξουμε το ενα απο τα δυο θα μας ωφελησει περισσοτερο. Στο μυαλο μου εχω περιπτωση μιας δυσκολης επιλογης μεταξυ δυο εξισου καλων ή εξισου λιγοτερο κακων σεναριων.
        Tough luck, δεν καταλαβαίνω την αξία αυτής της ανάλυσης. Κάθε επιλογή έχει θετικά και αρνητικά, κάνεις μία επιλογή και ανακαλύπτεις πως δεν ήταν όπως το περίμενες. Τί να κάνουμε, απλά το αποδέχεσαι και συνεχίζεις. Και εγώ όταν έπαιζα μπάσκετ καθημερινά με φίλους στα 20 μου είχα την επιλογή μου να παίξω χαλαρά και να μην ρισκάρω τραυματισμούς ή να παίξω βίαια, να διασκεδάσω παραπάνω και να ρισκάρω τραυματισμούς. Επέλεξα το δεύτερο, κάποια στιγμή έσπασα τον χιαστό μου, και έφαγα 1 χρόνο από την ζωή μου να τρέχω σε γιατρούς, στο κρεβάτι σε ακινησία, να ταλαιπωρούμαι με εγχείρηση και φυσικοθεραπείες, ενώ η επίδοσή μου στις σπουδές μου και η κοινωνική ζωή μου είχε πάρει τον κατήφορο, και στο τέλος μου άφησε 15 κιλά παραπάνω. Έκανα μία επιλογή και την πλήρωσα, και δυστυχώς την πλήρωσαν και οι γονείς μου. Αδυνατώ να καταλάβω το πρόβλημα με το να κάνει κάποιος επιλογές.

        Δεν ξέρω αν στην περίπτωση που έχεις στο μυαλό σου αλλάζει κάτι.

        Η πολιτική μου όταν παίρνω αποφάσεις είναι να μην λυπάμαι για καμία. Αν πάρω καλή απόφαση έχει καλώς. Αν όχι τότε θεωρώ πως πήρα την καλύτερη όταν την πήρα δεδομένων των πληροφοριών που ήξερα και την ωριμότητας της σκέψης μου. Οπότε κανένας λόγος να φοβόμαστε τις επιλογές μας αν δεν τις βασίζουμε στην λογική ή τουλάχιστον στην κατανόηση των θετικών και των αρνητικών και των δύο.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Κι εσυ το εννοησες σε προηγουμενο ποστ: μερικες ψευδαισθησεις ειναι ζωτικες και μας βοηθουν να εχουμε περισσοτερη συνοχη.
        Δεν λέω όχι. Και εγώ είμαι υπέρ της τάξης σε άπειρα πράγματα στην ζωή μου, αλλά ως απαραίτητη ανάγκη της ίδιας της εγωιστικής ύπαρξής μου. Όταν κάποιος κατανοεί πως αυτό που κάνει είναι ουσιαστικά μάταιο και λάθος, θαυμάζοντας το χάος, θεωρώ πως έχει εμβαθύνει ένα επίπεδο παραπάνω από αυτόν που απλά δέχεται την ψευδαίσθηση της τάξης.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Με απασχολουν ιδιαιτερα οι ψευδαισθησεις. Δεν ανησυχω οταν ξερω ποιες ακριβως εχω(γιατι για να τις εχω ακομη λογικα εχω συμβιβαστει με το γιατι), αλλα ανησυχω οταν μπορει να εχω αλλα δεν εχω αποκωδικοποιησει ακομη περι τινος προκειται-οταν δε μου εχουν φανερωσει ακομη το προσωπο τους. Χρειαζομαι γυρω μου ανθρωπους της Λογικης για να λειτουργουν ως καθρεπτες-αποκωδικοποιητες ψευδαισθησεων.
        ​​​​Πρεπει να υπαρχει μια σαφης γραμμη μεταξυ φαντασιας και πραγματικοτητας.

        Να επιδιορθωσει ναι, ματαια ομως οχι. Ο αστικος κοσμος που εχουμε δημιουργησει αντικατοπτριζει τη σουπερ φιλοδοξη προσπαθεια να δαμασει ο ανθρωπος τις δυναμεις της φυσης.
        Γιατί σε ενδιαφέρουν οι ψευδαισθήσεις σου; Προσωπικά μου φαίνεται μάταιη η ανησυχία που θρέφεις. Είσαι όπως είσαι. Μάθε απλά να ζεις με τον εαυτό σου και δεν έχεις άλλη ανάγκη. Εγώ μπορεί να έχω την ψευδαίσθηση πως πχ βγάλω πολλά χρήματα θα έχω πολλές επιτυχίες στο άλλο φύλλο. Ακόμα όμως και Κουασιμόδος να είμαι, αν δεν βρώ Εσμεράλντες μία χαρά θα έχω κάτι παραπάνω από ό,τι είχα πριν (aka φράγκα).

        Θεωρώ ότι το μόνο που έχει νόημα είναι ο κάθε άνθρωπος αν μπορεί να υποστηρίξει τις επιλογές που κάνει και τα ρίσκα που παίρνει. Τα προβλήματα ξεκινούν μόνο αν δεν αντέχει την ευθύνη των επιλογών του.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Δηλαδη, αρνεισαι οτι εχει;
        Όχι, αλλά δεν δέχομαι το επιχείρημά σου για να υποστηρίξεις την θέση σου.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Αν εχεις το πτυχιο θεωρητικα, συμφωνα με την εκαστοτε νομοθεσια, εχεις το δικαιωμα. Αν το κανεις αυτο στο παραδειγμα σου θα κανεις καταχρηση εξουσιας. Τωρα το αν εχει επισης δικαιωμα ή επιβαλλεται να σε εμποδισει καποιος παλι απο τα ισχυοντα μετρα και σταθμα εξαρταται.
        Παλιά υπήρχε και πτυχίο ευγονικής στην Ναζιστική Γερμανία. Θεωρείς πως προσφέρει κάτι στην ανθρωπότητα αυτό; Αν ναι, έχει κακώς. Αν όχι τότε πρέπει να συμφωνήσουμε πως η νομοθεσία (aka ανθρώπινες κοινωνικές συμβάσεις) δεν παίζουν ρόλο στο τί αξίζει να υπάρχει και τί όχι.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Υπαρχει πτυχιο πλανηταρχη;;;
        Στις ΗΠΑ ο καθένας μπορεί να ανοίξει το πανεπιστήμιό του και να διδάσκει ό,τι θέλει.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Οκ ενταξει, πλεον ξερω οτι εγω εχοντας στο μυαλο μου φυσιολογικοτερες περιπτωσεις θα λαμβανα υποψη μου οτι αυτο που τους κανει να θεωρουν τη ζωη επωδυνη εμπειρια μπορει τελικα και να μην ειναι τοσο ακραιο, αλλα να το βκεπουν αυτοι σαν πολυ ακραιο γιατι κοντευουν να πνιγουν απο τα συναισθηματα τους. Θα σκεφτομουν οτι απλα χρειαζονται θεραπεια. (ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ απο ψυχολογο)
        Εσυ παλι θα μου εφερνες ως παραδειγμα το σχιζοφρενη δολοφονο με το δρεπανι που σκοτωσε 15 ανηλικα παιδια και θεωρει την αυτοκτονια μια δικαιη τιμωρια. Αν ημουν σχιζοφρενης δολοφονος και δε μπορουσα να αυτοκτονησω, χωρις αμφιβολια θα ειχα βρασει στο ζηλιαρικο ζουμι μου.
        Εσύ πήρες θέση γενικά στο θέμα της αυτοκτονίας εναντίον και είπες πως τους θεωρείς δειλούς., άρα μιλάς για όλους. Εγώ είπα πως μπορεί να υπάρχουν λογικές εξαιρέσεις οπότε δεν θεωρώ πως η αυτοκτονία ΓΕΝΙΚΑ είναι πράξη δειλίας, αφού μπορεί να είναι και πράξει καθαρά λογικής. Αν έλεγες πως ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ αυτοκτονικοί το κάνουν από δειλία κλπ, θα το δεχόμουν και δεν θα υπήρχε διαφωνία, αλλά λάθος υπεργενικεύσεις δεν μου είναι εύκολο να δεχτώ.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Μπορει ο αλλος να εχει το ταλεντο να μετατρεπει την επιστημη σε διασκεδαση. Να λεει τα πραγματα με απλο και δοασκεδαστικο τροπο. Τοσο κατανοητα, που να μπορει να τα καταλαβει το ευρυ κοινο. ''Πρεπει να ειναι πολυ περιπλοκος ανθρωπος και με βαθια κατανοηση για να μιλαει για κατι τοσο συνθετο με τοση απλοτητα.'', σκεφτομαι οταν ακουω τετοιους.

        ο Αινσταιν το λεγε: αν δε μπορεις να το εξηγησεις με απλα λογια, ουτε εσυ ο ιδιος το εχεις καταλαβει αρκετα καλα.
        βεβαια υπαρχει και το ρητο που ερχεται σε αντιθεση με το πρωτο: αναζητηστε την απλοτητα αλλα μην την εμπιστευεστε.

        Σε αυτη την περιπτωση επιλεγεις αυτο που εξυπηρετει τη σκεψη σου και προχωρας.
        Χμμμ. Σε επίπεδο εκλαϊκεσης της επιστήμης στο ευρύ κοινό ίσως έχεις δίκιο. Δεν γίνεται όμως να κατανοήσεις κάτι σε βάθος απλά. Όταν μου έρχεται paper για review το τί κάνει η μέθοδός τους είναι κάτι που εξηγούν όλοι απλά και καταλαβαίνεις σε 10 δευτερόλεπτα. Για να την κατανοήσεις όμως δεν γίνεται χωρίς να μπεις σε περίπλοκα ζητήματα, και από ένα σημείο και μετά ένας με χάρισμα στον λόγο με έναν με πολύ κακό λόγο έρχονται στα ίσια γιατί τα πάντα πέφτουν κάτω στα μαθηματικά.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Στοιχηματιζω οτι εισαι ή μαθηματικος, ή μηχανικος ηλεκτρονικων υπολογιστων. (οχι οτι ειναι απαραιτητο να απαντησεις σε αυτο)
        Εύκολη μαντεψιά. Ρομποτιστής.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Αν δε σε χρειαζονται, δε θα εισαι φιλος τους. φιλος εισαι με καποιον επειδη τον χρειαζεσαι και σε χρειαζεται. Ο ενας δε βλεπει τα προβληματα του αλλου σαν φορτωμα. Οι φιλοι ειναι η οικογενεια που εσυ επιλεγεις.
        Το να χρειαστείς την βοήθεια ενός μία φορά, είναι ένα πράγμα, και να την χρειάζεσαι συνεχώς είναι άλλο. Φιλία υπό τέτοιους όρους όπου ο ένας προσφέρει και ο άλλος καταναλώνει, είτε οικονομικά είτε συναισθηματικά δεν μπορεί να υπάρξει γιατί δεν έχουν σχέση επί ίσοις όροις. Πιστεύω στην φιλία αυτόφωτων ανεξάρτητων ανθρώπων που προτιμούν να συνδεθούν με άλλους όχι από ανάγκη να πάρουν, αλλά από ανάγκη να δώσουν, και πραγματική φιλία υπάρχει όταν αυτό είναι αμοιβαίο. Κάποιες φιλίες μπορεί να έχουν στηριχτεί σε αμοιβαίες ανάγκες. Δεν τις κρίνω αλλά δεν με ενδιαφέρουν σαν σχέσεις.
        Originally posted by maria1095 View Post
        Ξενιτια. Δυσκολο. Αλλα υποθετω οτι γυριζεις αλλος ανθρωπος.(αν γυρισεις ποτε, μερικοι μενουν για παντα)
        Όχι δύσκολο και δεν νομίζω.

        Comment


        • #19
          Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να ξεχάσω γεωμετρία, άλγεβρα, αλγοριθμική σκέψη κλπ. Το διδακτορικό σημαίνει πως έχεις φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο κατανόησης, που είσαι ικανός να παράγεις νέες γνώσεις. Όταν έχεις κάνει κάτι δεύτερη φύση σου, το να το ξεχάσεις είναι αδύνατο, εκτός αν έχει κάποια εκφυλιστική νευρολογική ασθένεια.
          Αν δεν το εξασκησεις αμεσως μετα, απο την επομενη μερα εχεις αρχισει να ξεχνας. Οπως αν παρεις ενα πτυχιο και κανεις πολλα χρονια να δουλεψεις αφοτου το παρεις. Αν παρεις πτυχιο μηχανικου δε θα αισθανθεις στο πετσι σου το μηχανηλικι αν δε διεκπεραιωσεις το πρωτο σου εργο. Αν δε μπεις στην πιατσα. Αυτο λεω σ' εμενα.

          Δευτερη φυση σου γινονται αυτα που γενικα τεινεις να επαναλαμβανεις. Αν σταματησεις να τα επαναλαμβανεις επειδη η ζωη σου πχ πηρε αλλη τροπη, φυσικα και θα αρχισεις να ξεχνας σιγα σιγα. Τα ρομποτ μπορει οχι, εμεις ομως ναι.

          Άριστος ειναι αυτος που εξασκει την τεχνη του. Δε χρειαζεται να κολλας τοσο στους τιτλους.

          Είχα δυο φορές near-death experience και θεωρώ πως είχα προσωπική εμπειρία ανώτερη από αυτήν την θανάτου. Και δεν λέω πως έχω κατακτήσει την νιρβάνα, αν και έχω βιώσει πως είναι. Αλλά τουλάχιστον δεν φοβάμαι τον θάνατο, και αυτό είναι προαπαιτούμενο. Δεν χρειάζεται να πεθάνεις για να ξέρεις πως δεν γίνεται να είσαι ευτυχής όταν έχεις φόβο.
          Δε μπορει κατι που εχεις βιωσει να ειναι ανωτερο απο κατι που δεν εχεις βιωσει. Μπορει να σου δωσει ωστοσο μια γευση για αυτο που δεν εχεις βιωσει. Θα προτιμουσες να ξερεις το πώς θα πεθανεις ή το ποτε;

          Γινεται να εισαι ευτυχης οταν ξεχνας το φοβο. Οι near-death experiences απλα τον φερνουν στην επιφανεια. Πιστευω οτι καταληγουν να τον μειωνουν, αλλα οχι να τον εξαλειφουν τελειως. Η δικη σου γνωμη μετραει περισσοτερο εδω, μιας και δεν εχω ζησει κατι τετοιο. Εχω μονο ακουσει απο κοντινο μου προσωπο.

          Και εγώ όταν έπαιζα μπάσκετ καθημερινά με φίλους στα 20 μου είχα την επιλογή μου να παίξω χαλαρά και να μην ρισκάρω τραυματισμούς ή να παίξω βίαια, να διασκεδάσω παραπάνω και να ρισκάρω τραυματισμούς. Επέλεξα το δεύτερο, κάποια στιγμή έσπασα τον χιαστό μου, και έφαγα 1 χρόνο από την ζωή μου να τρέχω σε γιατρούς, στο κρεβάτι σε ακινησία, να ταλαιπωρούμαι με εγχείρηση και φυσικοθεραπείες, ενώ η επίδοσή μου στις σπουδές μου και η κοινωνική ζωή μου είχε πάρει τον κατήφορο, και στο τέλος μου άφησε 15 κιλά παραπάνω. Έκανα μία επιλογή και την πλήρωσα, και δυστυχώς την πλήρωσαν και οι γονείς μου. Αδυνατώ να καταλάβω το πρόβλημα με το να κάνει κάποιος επιλογές.
          Χωρις αυτο ομως θα ηξερες λιγοτερα σημερα απο οτι ξερεις τωρα. Και δεν ηταν μονο θεμα της επιλογης σου, αλλα περισσοτερο της τυχης. Θα μπορουσες να επιλεξεις το πρωτο και να καταληξεις σε παρομοια κατασταση, απλα επειδη καποιος αλλος απο την ομαδα επελεξε το δευτερο!

          Η πολιτική μου όταν παίρνω αποφάσεις είναι να μην λυπάμαι για καμία. Αν πάρω καλή απόφαση έχει καλώς. Αν όχι τότε θεωρώ πως πήρα την καλύτερη όταν την πήρα δεδομένων των πληροφοριών που ήξερα και την ωριμότητας της σκέψης μου. Οπότε κανένας λόγος να φοβόμαστε τις επιλογές μας αν δεν τις βασίζουμε στην λογική ή τουλάχιστον στην κατανόηση των θετικών και των αρνητικών και των δύο.
          Το να λυπασαι δεν ωφελει πουθενα. Πρεπει ομως να εισαι σε θεση να αιτιολογησεις σ'εσενα τον ιδιο γιατι η ζυγαρια εγειρε προς τη συγκεκριμενη μερια. Τα λαθη... ειναι μεσα στο παιχνιδι.

          Όταν κάποιος κατανοεί πως αυτό που κάνει είναι ουσιαστικά μάταιο και λάθος, θαυμάζοντας το χάος, θεωρώ πως έχει εμβαθύνει ένα επίπεδο παραπάνω από αυτόν που απλά δέχεται την ψευδαίσθηση της τάξης.
          Οταν θαυμαζεις το χαος, αυτοματα τα προβληματα που σκεφτεσαι την ιδια στιγμη σου φαινονται πιο μικρα και υποφερτα.
          Εμβαθυνση.... για χαρη της Εμβαθυνσης ζω. Το ταξιδι ομως πρεπει να γινεται με χαρα και υπομονη.

          Γιατί σε ενδιαφέρουν οι ψευδαισθήσεις σου; Προσωπικά μου φαίνεται μάταιη η ανησυχία που θρέφεις. Είσαι όπως είσαι. Μάθε απλά να ζεις με τον εαυτό σου και δεν έχεις άλλη ανάγκη. Εγώ μπορεί να έχω την ψευδαίσθηση πως πχ βγάλω πολλά χρήματα θα έχω πολλές επιτυχίες στο άλλο φύλλο. Ακόμα όμως και Κουασιμόδος να είμαι, αν δεν βρώ Εσμεράλντες μία χαρά θα έχω κάτι παραπάνω από ό,τι είχα πριν (aka φράγκα).

          Θεωρώ ότι το μόνο που έχει νόημα είναι ο κάθε άνθρωπος αν μπορεί να υποστηρίξει τις επιλογές που κάνει και τα ρίσκα που παίρνει. Τα προβλήματα ξεκινούν μόνο αν δεν αντέχει την ευθύνη των επιλογών του.

          Φυσικα και με ενδιαφερουν. Αν οι ψευδαισθησεις ειναι ενα καλαθι με μηλα, τοτε σε καθε φαση της ζωης μου θελω να μετραω απωλειες. Αλλιως δε θεωρω οτι η προοδος εγινε στο μηκος κυματος που επιθυμουσα. Μεσα στις ψευδαισθησεις βαζω και την προσκολληση σε λαθος αξιες.

          Στο παραδειγμα σου το ''κατι παραπανω'' που θα εχεις θα ειναι τα χρηματα, ενω το ''κατι λιγοτερο'' θα ειναι η προσωπικοτητα σου, μας και εφαγες μια ζωη κηνυγωντας το χρημα για να ικανοποιησεις αλλους και οχι τον ιδιο σου τον εαυτο. Οι γυναικες, αν εξαιρεσεις τα τερατα απληστιας, δεν επιθυμουν απαραιτητα ο αντρας τους να εχει χρηματα. Εξαλλου πλουσιος ειναι αυτος που αν αυτη τη στιγμη πεθανει, δε θα υπαρξει μεταβολη στο βιοτικο επιπεδο της οικογενειας του. Που ξερει τον τροπο για να κανει ενα σπιτι να δουλεψει, χωρις απαραιτητα να απαιτειται η διαρκης φυσικη του παρουσια. Μερικες γυναικες συγχεουν τον υλικό πλουτο με την ακεραιοτητα και την εξυπναδα.


          Παλιά υπήρχε και πτυχίο ευγονικής στην Ναζιστική Γερμανία. Θεωρείς πως προσφέρει κάτι στην ανθρωπότητα αυτό; Αν ναι, έχει κακώς. Αν όχι τότε πρέπει να συμφωνήσουμε πως η νομοθεσία (aka ανθρώπινες κοινωνικές συμβάσεις) δεν παίζουν ρόλο στο τί αξίζει να υπάρχει και τί όχι.
          Εχει να κανει με τους εκαστοτε διοικουντες. Για το πτυχιο ευγονικης δεν ειχα ιδεα. Ποτε δε συμπαθησα την Ιστορια.

          Η νομοθεσια ειναι το γραπτο δικαιο. Στο τι αξιζει να υπαρχει και τι οχι, παιζουν ρολο το γραπτο και το αγραφο δικαιο.


          Αν έλεγες πως ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ αυτοκτονικοί το κάνουν από δειλία κλπ, θα το δεχόμουν και δεν θα υπήρχε διαφωνία, αλλά λάθος υπεργενικεύσεις δεν μου είναι εύκολο να δεχτώ.
          ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ αυτοκτονικοί το κάνουν από δειλία.

          και από ένα σημείο και μετά ένας με χάρισμα στον λόγο με έναν με πολύ κακό λόγο έρχονται στα ίσια γιατί τα πάντα πέφτουν κάτω στα μαθηματικά.
          Πες το ψεματα.... απο μαθηματικα παντα περνας, αν εισαι των θετικων.

          Εύκολη μαντεψιά. Ρομποτιστής.
          Καλη τυχη! Κοιτα μην εξαφανισετε την ανθρωποτητα, με το μαλακο.

          Το να χρειαστείς την βοήθεια ενός μία φορά, είναι ένα πράγμα, και να την χρειάζεσαι συνεχώς είναι άλλο. Φιλία υπό τέτοιους όρους όπου ο ένας προσφέρει και ο άλλος καταναλώνει, είτε οικονομικά είτε συναισθηματικά δεν μπορεί να υπάρξει γιατί δεν έχουν σχέση επί ίσοις όροις. Πιστεύω στην φιλία αυτόφωτων ανεξάρτητων ανθρώπων που προτιμούν να συνδεθούν με άλλους όχι από ανάγκη να πάρουν, αλλά από ανάγκη να δώσουν, και πραγματική φιλία υπάρχει όταν αυτό είναι αμοιβαίο. Κάποιες φιλίες μπορεί να έχουν στηριχτεί σε αμοιβαίες ανάγκες. Δεν τις κρίνω αλλά δεν με ενδιαφέρουν σαν σχέσεις.
          Επι ισοις οροις. Δε νομιζω οτι χρειαζεται να πω κατι αλλο εδω.

          Παντως, δες λιγο τι λες:

          και πραγματική φιλία υπάρχει όταν αυτό είναι αμοιβαίο. Κάποιες φιλίες μπορεί να έχουν στηριχτεί σε αμοιβαίες ανάγκες. Δεν τις κρίνω αλλά δεν με ενδιαφέρουν σαν σχέσεις.
          -πραγματικη φιλια υπαρχει οταν υπαρχει αμοιβαιοτητα
          -καποιες φιλιες εχουν στηριχθει σε αμοιβαιες αναγκες
          -οι παραπανω φιλιες δε με ενδιαφερουν
          αρα,
          -δε με ενδιαφερουν οι πραγματικες φιλιες σαν σχεσεις.

          Το να χρειαστείς την βοήθεια ενός μία φορά, είναι ένα πράγμα, και να την χρειάζεσαι συνεχώς είναι άλλο.
          Ειναι σαν να μου λες οτι δε μπορεις με τιποτα να παραδεχτεις οτι χρειαζεσαι καποιον αλλο διπλα σου σε μονιμη βαση, γιατι αυτο θα ακυρωνε την ιδεα που εχεις περι ανεξαρτησιας.




          Όχι δύσκολο και δεν νομίζω.
          Εμενα θα μου φαινοταν δυσκολο στην αρχη. Αλλα δεν παιζει να καθομουν για παντα εξω, βασικα σε καμια περιπτωση.
          Last edited by maria1095; 09-08-2017, 00:51.

          Comment


          • #20
            Originally posted by maria1095 View Post
            Αν δεν το εξασκησεις αμεσως μετα, απο την επομενη μερα εχεις αρχισει να ξεχνας. Οπως αν παρεις ενα πτυχιο και κανεις πολλα χρονια να δουλεψεις αφοτου το παρεις. Αν παρεις πτυχιο μηχανικου δε θα αισθανθεις στο πετσι σου το μηχανηλικι αν δε διεκπεραιωσεις το πρωτο σου εργο. Αν δε μπεις στην πιατσα. Αυτο λεω σ' εμενα.

            Δευτερη φυση σου γινονται αυτα που γενικα τεινεις να επαναλαμβανεις. Αν σταματησεις να τα επαναλαμβανεις επειδη η ζωη σου πχ πηρε αλλη τροπη, φυσικα και θα αρχισεις να ξεχνας σιγα σιγα. Τα ρομποτ μπορει οχι, εμεις ομως ναι.

            Άριστος ειναι αυτος που εξασκει την τεχνη του. Δε χρειαζεται να κολλας τοσο στους τιτλους.
            Δεν πιστεύω ό,τι ξεχνάει ποτέ κανένας να κάνει ποδήλατο. Και ακόμα και να μην ασχοληθεί κάποιος με τις σπουδές του, μπορεί να ξεχάσει πολλές λεπτομέριες αλλά όχι τα βασικά. Και όταν τρέξει πίσω στις σημειώσεις του είναι ζήτημα δευτερολέπτων να θυμηθεί.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Δε μπορει κατι που εχεις βιωσει να ειναι ανωτερο απο κατι που δεν εχεις βιωσει.
            Δεν χρειάζεται να έχεις βιώσει όλα τα πράγματα για να έχεις άποψη. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση θα χρειαστεί να μπω σε λεπτομέριες. Επειδή είναι προσωπική μου εμπειρία θα προτιμήσω να μην την περιγράψω εδώ δημόσια. Έστω ότι διαφωνούμε.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Θα προτιμουσες να ξερεις το πώς θα πεθανεις ή το ποτε;
            Ω καλά είσαι σίγουρα. Μακάρι να το ήξερα. Θα μπορούσα να προγραμματίσω την ζωή μου βέλτιστα και επίσης να παίξω με την τύχη μου. Πχ να αυτοπυροβολώ τον εαυτό μου και να πρέπει να συμβαίνει κάτι τελείως χαοτικό έτσι ώστε να επιβιώνω σε μία κατάσταση αντίστοιχη με αυτή που θα πεθάνω. Θα μπορώ να βγάλω εκατομμύρια μόνο από τέτοιες παραστάσεις.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Γινεται να εισαι ευτυχης οταν ξεχνας το φοβο. Οι near-death experiences απλα τον φερνουν στην επιφανεια. Πιστευω οτι καταληγουν να τον μειωνουν, αλλα οχι να τον εξαλειφουν τελειως. Η δικη σου γνωμη μετραει περισσοτερο εδω, μιας και δεν εχω ζησει κατι τετοιο. Εχω μονο ακουσει απο κοντινο μου προσωπο.
            Εξαρτάται. Έχω ακούσει και για κακές near death experiences και για πολύ καλές. Εγώ είχα μία ΠΑΡΑ πολύ καλή, που ουσιαστικά με άλλαξε σαν άνθρωπο ριζικά. επειδή συνέβη και σε ευαίσθητη ηλικία για κάμποσα χρόνια ως παιδί ήμουν θανατολάτρης.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Χωρις αυτο ομως θα ηξερες λιγοτερα σημερα απο οτι ξερεις τωρα.
            Ενδιαφέρεσαι να ξέρεις τί σημαίνει ρήξη πρόσθιου χιαστού; Ενδιαφέρεσαι να βιώσεις την εγχείρηση; Ενδιαφέρεσαι να ξέρεις πως ανήκεις στο 0.05% των ασθενών με γερή αντίσταση στην ύπνωση και πως χρειάζεσαι να πάρεις δύο φαρμάκια που θα ταλαιπωρούν 5 μέρες. Θα προτιμούσα όχι.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Και δεν ηταν μονο θεμα της επιλογης σου, αλλα περισσοτερο της τυχης.
            Με τις επιλογές σου επιλέγεις την τύχη σου.
            Κάθε επιλογή έχει διαφορετικά πιθανά σενάρια και κάθε σενάριο παίρνει διαφορετικά ποσοστά. Το πού θα κάτσει η μπίλια είναι τύχη. Αλλά ας πούμε δεν θα ήταν δική μου ευθύνη αν όπως καθόμουν στην πολυθρόνα μου έπεφτε ένα φορτηγό στον τοίχο του σπιτιού μου και μου έσπαγε το πόδι. Είναι ευθύνη μου το ότι το έσπασα ανεβάζοντας τον ρίσκο πιθανού τραυματισμού.

            Αν κάνεις σεξ χωρίς προφυλάξεις θες να μου πεις πως είναι επίσης θέμα τύχης αν θα γίνεις πατέρας ή αν θα κολλήσεις ότι STD υπάρχει; Δεν το πιστεύω.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Το να λυπασαι δεν ωφελει πουθενα. Πρεπει ομως να εισαι σε θεση να αιτιολογησεις σ'εσενα τον ιδιο γιατι η ζυγαρια εγειρε προς τη συγκεκριμενη μερια. Τα λαθη... ειναι μεσα στο παιχνιδι.
            Δεν θεωρώ ότι η μεθεόρτιων απολογία έχει νόημα. Νόημα να είναι να ξέρεις πως η ζυγαριά μπορεί να γύρει και σε αυτήν την μεριά. Αν το ξέρεις, τότε τίποτα δεν σε συναρπάσει, και για τίποτα δεν λυπάσαι ούτε αναμοχλεύεις το παρελθόν, επειδή πολύ απλά τα πάντα είναι αναμενόμενα.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Οταν θαυμαζεις το χαος, αυτοματα τα προβληματα που σκεφτεσαι την ιδια στιγμη σου φαινονται πιο μικρα και υποφερτα.
            Δεν κατανοοώ την λογική εδώ για κάποιο λόγο. Μπορείς αν αναλύσεις παραπάνω;
            Originally posted by maria1095 View Post
            Στο παραδειγμα σου το ''κατι παραπανω'' που θα εχεις θα ειναι τα χρηματα, ενω το ''κατι λιγοτερο'' θα ειναι η προσωπικοτητα σου, μας και εφαγες μια ζωη κηνυγωντας το χρημα για να ικανοποιησεις αλλους και οχι τον ιδιο σου τον εαυτο. Οι γυναικες, αν εξαιρεσεις τα τερατα απληστιας, δεν επιθυμουν απαραιτητα ο αντρας τους να εχει χρηματα. Εξαλλου πλουσιος ειναι αυτος που αν αυτη τη στιγμη πεθανει, δε θα υπαρξει μεταβολη στο βιοτικο επιπεδο της οικογενειας του. Που ξερει τον τροπο για να κανει ενα σπιτι να δουλεψει, χωρις απαραιτητα να απαιτειται η διαρκης φυσικη του παρουσια. Μερικες γυναικες συγχεουν τον υλικό πλουτο με την ακεραιοτητα και την εξυπναδα.
            Δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν να παραπονιέται για την προσωπικότητά του και για το πόσο αμόρφωτος είναι. Άρα τ ότι για άλλους μπορεί να έχεις μία χάλια προσωπικότητα δεν σημαίνει τίποτα για εσένα. Όπως είπα είναι ψευδαίσθηση πως τα λεφτά θα φέρουν γυναίκες. Αν το πίστευα θα σπούδαζα χρηματιστηριακά όχι αυτό που κάνω τώρα.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Εχει να κανει με τους εκαστοτε διοικουντες. Για το πτυχιο ευγονικης δεν ειχα ιδεα. Ποτε δε συμπαθησα την Ιστορια.

            Η νομοθεσια ειναι το γραπτο δικαιο. Στο τι αξιζει να υπαρχει και τι οχι, παιζουν ρολο το γραπτο και το αγραφο δικαιο.
            Δεν βλέπω το νόημα να απαντάς με μία επίσης κοινωνική σύμβαση (aka δίκαιο) για να καλύψεις μία απάντηση που επίσης είναι κοινωνική σύμβαση (aka νομοθεσία).

            Το αν κάτι είναι επιστήμη, και αν κάτι είναι απαραίτητο, δεν μπορεί να κρίνεται βάσει κοινωνικών συμβάσεων, αλλά από την πραγματική αξία τους που πρέπει να επιβεβαιώνεται επιστημονικά.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Κοιτα μην εξαφανισετε την ανθρωποτητα, με το μαλακο.
            Αν βρεθεί νόημα στην ύπαρξη της ανθρωπότητας ίσως. :)
            Originally posted by maria1095 View Post
            -πραγματικη φιλια υπαρχει οταν υπαρχει αμοιβαιοτητα
            -καποιες φιλιες εχουν στηριχθει σε αμοιβαιες αναγκες
            -οι παραπανω φιλιες δε με ενδιαφερουν
            αρα,
            -δε με ενδιαφερουν οι πραγματικες φιλιες σαν σχεσεις.
            Στην πρώτη πρόταση προσέθεσε στο τέλος "προσφοράς". Δεν το έβαλα επειδή εννοούταν από τις προηγούμενες προτάσεις. Δεν θα κάνω φίλους επειδή έχω ανάγκη να κάνω φίλο για να μου καλύψει κάποια ανάγκη. Θα κάνω φίλο επειδή είμαι έτοιμος να προσφέρω.

            Οι περισσότερες "φιλίες" που γίνονται και τελειώνουν με πισώπλατες μαχαιριές και λοιπά ξεκατινιάσματα είναι φιλίες που και τα δύο μέρη μπήκανε με σκοπό ο άλλος να καλύψει προσωπικά κενά που είχαν. Όταν δεν κατάφερε να το κάνει, άρχισαν οι προστριβές.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Ειναι σαν να μου λες οτι δε μπορεις με τιποτα να παραδεχτεις οτι χρειαζεσαι καποιον αλλο διπλα σου σε μονιμη βαση, γιατι αυτο θα ακυρωνε την ιδεα που εχεις περι ανεξαρτησιας.
            Ίσως είναι μία ψευδαίσθησή μου. Προσωπικά ακόμα δεν έχω βρει πού έχω ανάγκη κάποιον δίπλα μου συνέχεια. Ακόμα και σε ερωτικές σχέσεις, που είναι πιο πολύπλοκες από τις φιλικές, από τις λίγες έως ελάχιστες που έχω κάνει, υπήρχε αλληλοσεβασμός του καθένα για την προσωπική ζωή του άλλου. Και καμία δεν τέλειωσε με ξεκατινιάσματα ή ίντριγκες. Αντίθετα έχουμε και φιλικές σχέσεις.
            Originally posted by maria1095 View Post
            Εμενα θα μου φαινοταν δυσκολο στην αρχη. Αλλα δεν παιζει να καθομουν για παντα εξω, βασικα σε καμια περιπτωση.
            Μπορεί να γυρίσω για να τρώω την σύνταξή μου. Δεν αλλάζει πολλά νομίζω.

            Comment


            • #21
              Δεν πιστεύω ό,τι ξεχνάει ποτέ κανένας να κάνει ποδήλατο. Και ακόμα και να μην ασχοληθεί κάποιος με τις σπουδές του, μπορεί να ξεχάσει πολλές λεπτομέριες αλλά όχι τα βασικά. Και όταν τρέξει πίσω στις σημειώσεις του είναι ζήτημα δευτερολέπτων να θυμηθεί.
              H γνωμη μου μετα απο 10 χρονια μπορει να ειναι ακριβως αυτη.

              Δεν χρειάζεται να έχεις βιώσει όλα τα πράγματα για να έχεις άποψη. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση θα χρειαστεί να μπω σε λεπτομέριες. Επειδή είναι προσωπική μου εμπειρία θα προτιμήσω να μην την περιγράψω εδώ δημόσια. Έστω ότι διαφωνούμε.
              Οκ, σε πιστευω.

              Πχ να αυτοπυροβολώ τον εαυτό μου και να πρέπει να συμβαίνει κάτι τελείως χαοτικό έτσι ώστε να επιβιώνω σε μία κατάσταση αντίστοιχη με αυτή που θα πεθάνω.
              H επομενη γενια των ρομποτ μπορει να βαλει ταξη σε αυτο το χαος.
              Aλλα μεχρι τοτε μπορει να μην υπαρχουμε για να το δουμε. Για να εξυπηρετησει το σκοπο της η τεχνητη νοημοσυνη πρεπει να εμπιστευτουμε την ανθρωποτητα. Ειναι ομως σαν να εμπιστευομαστε ενα μικρο παιδι.

              Εξαρτάται. Έχω ακούσει και για κακές near death experiences και για πολύ καλές. Εγώ είχα μία ΠΑΡΑ πολύ καλή, που ουσιαστικά με άλλαξε σαν άνθρωπο ριζικά. επειδή συνέβη και σε ευαίσθητη ηλικία για κάμποσα χρόνια ως παιδί ήμουν θανατολάτρης.
              Θανατολατρης; !!!

              Δεν ξερω αν θα ηθελα να ξερω τι σημαινει αυτο.

              Ενδιαφέρεσαι να ξέρεις τί σημαίνει ρήξη πρόσθιου χιαστού; Ενδιαφέρεσαι να βιώσεις την εγχείρηση; Ενδιαφέρεσαι να ξέρεις πως ανήκεις στο 0.05% των ασθενών με γερή αντίσταση στην ύπνωση και πως χρειάζεσαι να πάρεις δύο φαρμάκια που θα ταλαιπωρούν 5 μέρες. Θα προτιμούσα όχι.
              Οχι, αλλα ενδιαφερομαι να ακουσω τι εμαθε καποιος που αναγκαστηκε να περασει απο αυτο το Χαος. Πώς επαναφιλοσοφησε τη ζωη. Ο, τι περιπου περικλειουν οι απαντησεις που ηδη δινεις.

              Αν κάνεις σεξ χωρίς προφυλάξεις θες να μου πεις πως είναι επίσης θέμα τύχης αν θα γίνεις πατέρας ή αν θα κολλήσεις ότι STD υπάρχει; Δεν το πιστεύω.
              Εν μερει. Μπορει ενας απο τους συντροφους να μην εχει αποκαλυψει την αληθεια για την προηγουμενη σεξουαλικη ζωη του. Γιατι, ειναι σιγουρο οτι αν καποιος κοιμηθει με μια κοπελα στις γονιμες μερες της θα πιασει παιδι; Ο, τι εμπεριεχει αβεβαιοτητα εμπεριεχει τυχη.

              Δεν θεωρώ ότι η μεθεόρτιων απολογία έχει νόημα.

              Γενικα οχι. Αν εξαιρεσεις τις περιπτωσεις οπου επιβαλλεται ωστε να κλεισει ενας φαυλος κυκλος. Κατι που δεν ειχε ειπωθει τοτε, μπορει να βασανιζει μια ψυχη επι χρονια.

              Δεν κατανοοώ την λογική εδώ για κάποιο λόγο. Μπορείς αν αναλύσεις παραπάνω;
              Το χαος το συνδεω με το Συμπαν. Οσο και να ποναει πχ το αν εσενα σε προδωσε το πιο αγαπημενο σου προσωπο ανεπανορθωτα, το Συμπαν δεν ειναι ουτε θετικο ουτε αρνητικο με αυτο: ειναι απλα αδιαφορο.

              Και με τη Φυση συμβαινει το ιδιο.

              Δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν να παραπονιέται για την προσωπικότητά του και για το πόσο αμόρφωτος είναι.
              Ομοιος ομοιω. Αν αισθανεται καλα μεσα στου ομοιους του, γιατι να παραπονεθει;

              Όπως είπα είναι ψευδαίσθηση πως τα λεφτά θα φέρουν γυναίκες. Αν το πίστευα θα σπούδαζα χρηματιστηριακά όχι αυτό που κάνω τώρα.
              Τιποτα δεν ειναι τυχαιο και ολα ειναι τυχαια. Τα παραδειγματα που φερνει κανεις, αναποφευκτα εμπεριεχουν τους προβληματισμους του.

              Το αν κάτι είναι επιστήμη, και αν κάτι είναι απαραίτητο, δεν μπορεί να κρίνεται βάσει κοινωνικών συμβάσεων, αλλά από την πραγματική αξία τους που πρέπει να επιβεβαιώνεται επιστημονικά.

              ''In order to hate bias so much, one has to love the idea of something else with equal passion: ‘the facts’. People hate bias because they ultimately believe in the redemptive possibility of something completely objective, and scientifically verifiable. Loathing of bias is the flipside of faith in facts.

              Facts evidently exist in many areas of life. Science and many of the human sciences are beautifully based on evidence-based, fact-yielding work.

              The problem is that in many of the most important aspects of existence, there simply are no ‘facts’ available. The big questions that bedevil us, individually and collectively, have no facts to appeal to.

              – How should we live?

              – what is the right economic system to institute?

              – what sort of relationships should we have?

              – what choices should we make?

              – Who are we and what do we want and need?

              In the face of such dilemmas, we may well long for facts – by which we really mean, answers we can be assured will be indisputably correct. But we invariably face ambiguity and, whatever answers we formulate, a degree of loss, and the risk of blindness and error. It is these elements which the haters of bias are, deep down, especially intolerant towards and upset about. Their hatred of bias reflects a longing for a world without a need for hard choices and the sacrifice these necessarily entail.

              We may well long to ‘stick to facts,’ but we eventually have to try to lead our lives according to values, which are inherently much more contentious and complicated structures. There is no merely fact-based road to a good and contented life.''

              Αν βρεθεί νόημα στην ύπαρξη της ανθρωπότητας ίσως. :)
              Αουτς.

              Ίσως είναι μία ψευδαίσθησή μου. Προσωπικά ακόμα δεν έχω βρει πού έχω ανάγκη κάποιον δίπλα μου συνέχεια. Ακόμα και σε ερωτικές σχέσεις, που είναι πιο πολύπλοκες από τις φιλικές, από τις λίγες έως ελάχιστες που έχω κάνει, υπήρχε αλληλοσεβασμός του καθένα για την προσωπική ζωή του άλλου. Και καμία δεν τέλειωσε με ξεκατινιάσματα ή ίντριγκες. Αντίθετα έχουμε και φιλικές σχέσεις.
              Φιλιες γνωστου-γνωστου ναι, αλλα φιλικες δυσκολο.




              Last edited by maria1095; 11-08-2017, 00:21.

              Comment


              • #22
                Originally posted by mariosx View Post
                Ω καλά είσαι σίγουρα. Μακάρι να το ήξερα. Θα μπορούσα να προγραμματίσω την ζωή μου βέλτιστα και επίσης να παίξω με την τύχη μου. Πχ να αυτοπυροβολώ τον εαυτό μου και να πρέπει να συμβαίνει κάτι τελείως χαοτικό έτσι ώστε να επιβιώνω σε μία κατάσταση αντίστοιχη με αυτή που θα πεθάνω. Θα μπορώ να βγάλω εκατομμύρια μόνο από τέτοιες παραστάσεις.
                Αν ηξερες ποτε θα πεθανεις δε σημαινει οτι θα ζουσες τις αλλες φορες.
                Το να ξερεις ποτε θα πεθανεις σημαινει οτι αν η ζωη σου κυλισει οπως κυλαει χωρις εσυ να προσπαθησεις ν αυτοκτονησεις θα πεθανεις εκεινη τη στιγμη που εχει γραφτει.
                Αν ομως εσυ εισαι βιαστικος και θες να πεθανεις πιο πριν με το που θα αυτοπυροβοληθεις θα μεινεις εκει στο πατωμα νεκρος.
                Αυτη ηταν μια μικρη παρενθεση σε περιπτωση που εχεις την τυχη να δεις ποτε θα πεθανεις απλα στο λεω για να μη νομιζεις οτι ισχυει και αυτοκτονησεις τσαμπα.
                Αλλο οι ταινιες αλλο η πραγματικοτητα.

                Συνεχιστε εγω ημουν απλα περαστικος.

                Comment


                • #23
                  Originally posted by Panas11 View Post
                  Αν ηξερες ποτε θα πεθανεις δε σημαινει οτι θα ζουσες τις αλλες φορες.
                  Το να ξερεις ποτε θα πεθανεις σημαινει οτι αν η ζωη σου κυλισει οπως κυλαει χωρις εσυ να προσπαθησεις ν αυτοκτονησεις θα πεθανεις εκεινη τη στιγμη που εχει γραφτει.
                  Αν ομως εσυ εισαι βιαστικος και θες να πεθανεις πιο πριν με το που θα αυτοπυροβοληθεις θα μεινεις εκει στο πατωμα νεκρος.
                  Αυτη ηταν μια μικρη παρενθεση σε περιπτωση που εχεις την τυχη να δεις ποτε θα πεθανεις απλα στο λεω για να μη νομιζεις οτι ισχυει και αυτοκτονησεις τσαμπα.
                  Αλλο οι ταινιες αλλο η πραγματικοτητα.

                  Συνεχιστε εγω ημουν απλα περαστικος.
                  Δεν έχει νόημα αυτό που λες, γιατί αν κάποιος πει πως θα πεθάνεις τότε με αυτόν τον τρόπο και έχει δίκιο, δεν γίνεται να το αλλάξεις, αλλιώς η πρόβλεψή του θα ήταν λάθος.

                  Comment


                  • #24
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    H γνωμη μου μετα απο 10 χρονια μπορει να ειναι ακριβως αυτη
                    Εγώ πάντως δεν 10 χρόνια θα ξέρω να κάνω ποδήλατο και βασική γραμμική άλγεβρα.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    H επομενη γενια των ρομποτ μπορει να βαλει ταξη σε αυτο το χαος.
                    Aλλα μεχρι τοτε μπορει να μην υπαρχουμε για να το δουμε. Για να εξυπηρετησει το σκοπο της η τεχνητη νοημοσυνη πρεπει να εμπιστευτουμε την ανθρωποτητα. Ειναι ομως σαν να εμπιστευομαστε ενα μικρο παιδι.
                    Δεν καταλαβαίνω την απάντηση αυτή, που αντιστοιχεί στο τί θα έκανα αν ήξερα τον θάνατό μου.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    Θανατολατρης; !!!

                    Δεν ξερω αν θα ηθελα να ξερω τι σημαινει αυτο.
                    Αυτός που βλέπει τον Θάνατο για τον καθένα ως κάτι θετικό ανεξαρτήτως κατάστασης και συγκυρίας.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    Οχι, αλλα ενδιαφερομαι να ακουσω τι εμαθε καποιος που αναγκαστηκε να περασει απο αυτο το Χαος. Πώς επαναφιλοσοφησε τη ζωη. Ο, τι περιπου περικλειουν οι απαντησεις που ηδη δινεις.
                    Στο συγκεκριμένο συμβάν στην ζωή μου δεν επαναφιλοσόφησα τίποτα. Όπως είπα και πριν, αν έχεις στο μυαλό σου τί μπορεί να συμβεί δεν σε βρίσκει προ εκπλήξεων.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    Εν μερει. Μπορει ενας απο τους συντροφους να μην εχει αποκαλυψει την αληθεια για την προηγουμενη σεξουαλικη ζωη του. Γιατι, ειναι σιγουρο οτι αν καποιος κοιμηθει με μια κοπελα στις γονιμες μερες της θα πιασει παιδι; Ο, τι εμπεριεχει αβεβαιοτητα εμπεριεχει τυχη.
                    Ο άνθρωπος όμως μπορεί να δαμάσει την αβεβαιότητα σε τεράστιο βαθμό και να μην αφήνεται στην "φύση". Αν κάποιος δεν θέλει να κολλήσει STD χρησιμοποιεί προφυλάξεις, επιλέγει συγκεκριμένο είδος συντρόφου κλπ. Στην χειρότερη μπορεί να εκμηδενίσει σχεδόν τις πιθανότητες με το να μην κάνει ποτέ του σεξ.
                    Για ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες επίσης δεν τόσο είναι θέμα τύχης. Επίσης κάποιος ελέγχει τις πιθανότητές του σε μεγάλο βαθμό.

                    Αν επιτρέπει να έχει αφήσει με τις πράξεις του, σε μεγάλο βαθμό η τύχη να επηρεάζει την ζωή του, τότε έχει επιλέξει να υποστεί όλα τα κακά που θα υποστεί.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    Το χαος το συνδεω με το Συμπαν. Οσο και να ποναει πχ το αν εσενα σε προδωσε το πιο αγαπημενο σου προσωπο ανεπανορθωτα, το Συμπαν δεν ειναι ουτε θετικο ουτε αρνητικο με αυτο: ειναι απλα αδιαφορο.

                    Και με τη Φυση συμβαινει το ιδιο.
                    Έχεις πιάσει λίγο την λογική. Στην περίπτωσή μου ούτε με έχει πονέσει, ούτε θα με πονέσει μία προδοσία φίλου συντρόφου κλπ, ακριβώς επειδή εγώ το επέτρεψα να γίνει και επειδή γενικά shit happens. Θα με ενδιαφέρει να μάθω πώς το έκανε και γιατί ώστε να ξέρω στο μέλλον να καταλαβαίνω πότε κάποιος σκοπεύει να κάνει το ίδιο, και αν με πονέσει, θα είναι επειδή εγώ απέτυχα να το καταλάβω πιο πριν.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    Ομοιος ομοιω. Αν αισθανεται καλα μεσα στου ομοιους του, γιατι να παραπονεθει;
                    Όταν λέω κανέναν, εννοώ κανέναν. Ο ηλίθιος δεν θα παραπονεθεί ποτέ για το πόσο ηλίθιος είναι. Ο έξυπνος δεν θα παραπονεθεί ποτέ για το πόσο ηλίθιος είναι. Ο καθένας νιώθει πως είναι το κέντρο του σύμπαντος.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    ''In order to hate bias so much, one has to love the idea of something else with equal passion: ‘the facts’. People hate bias because they ultimately believe in the redemptive possibility of something completely objective, and scientifically verifiable. Loathing of bias is the flipside of faith in facts.

                    Facts evidently exist in many areas of life. Science and many of the human sciences are beautifully based on evidence-based, fact-yielding work.

                    The problem is that in many of the most important aspects of existence, there simply are no ‘facts’ available. The big questions that bedevil us, individually and collectively, have no facts to appeal to.

                    – How should we live?

                    – what is the right economic system to institute?

                    – what sort of relationships should we have?

                    – what choices should we make?

                    – Who are we and what do we want and need?

                    In the face of such dilemmas, we may well long for facts – by which we really mean, answers we can be assured will be indisputably correct. But we invariably face ambiguity and, whatever answers we formulate, a degree of loss, and the risk of blindness and error. It is these elements which the haters of bias are, deep down, especially intolerant towards and upset about. Their hatred of bias reflects a longing for a world without a need for hard choices and the sacrifice these necessarily entail.

                    We may well long to ‘stick to facts,’ but we eventually have to try to lead our lives according to values, which are inherently much more contentious and complicated structures. There is no merely fact-based road to a good and contented life.''
                    Το ότι κάτι δεν είναι επιστημονικό δεν σημαίνει πως δεν είναι σημαντικό. Το να λέει κάποιος πως επειδή κάτι είναι σημαντικό, πρέπει όλοι (επιστήμονες και μη) να το αποδεχόμαστε ως επιστημονικό είναι από τα πιο γελοία επιχειρήματα που έχω ακούσει.

                    Το πρόβλημά μου με πολλούς τομείς των ανθρωπιστικών "επιστημών" είναι πως αποκαλούν τον εαυτό τους επιστήμες, δίπλα στις φυσικές, στις χημείες, στην μηχανική, στην πληροφορική επιζητώντας κάποιο κύρος που έχουν καλλιεργήσει αυτές οι επιστήμες ανά του αιώνες. Αυτό είναι που βρίσκω απλά απαράδεκτο.

                    Ας πούνε ότι αυτό που κάνουν δεν είναι επιστήμη, αλλά κάτι άλλο (πχ φιλοσοφία) και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα.
                    Originally posted by maria1095 View Post
                    Φιλιες γνωστου-γνωστου ναι, αλλα φιλικες δυσκολο.
                    Αν ήταν εύκολο δεν θα είχαν αξία σαν σχέσεις. Με όλους μου τους φίλους (φίλους που τρώνε και τρώω σφαίρα για αυτούς) έχουμε τέτοια σχέση. Το ίδιο και με γνωστούς, λιγότερο φίλους, που όμως θα με στηρίξουν αν χρειαστεί όπως και θα κάνω και εγώ το ίδιο. Με σχέσεις μου επίσης το ιδιο, τουλάχιστον μέχρι ενός σημείου. Είναι αρκετά εύκολο για να να μην είναι σχεδόν αδύνατο.

                    Comment


                    • #25
                      Εγώ πάντως δεν 10 χρόνια θα ξέρω να κάνω ποδήλατο και βασική γραμμική άλγεβρα.
                      :)


                      Ω καλά είσαι σίγουρα. Μακάρι να το ήξερα. Θα μπορούσα να προγραμματίσω την ζωή μου βέλτιστα και επίσης να παίξω με την τύχη μου. Πχ να αυτοπυροβολώ τον εαυτό μου και να πρέπει να συμβαίνει κάτι τελείως χαοτικό έτσι ώστε να επιβιώνω σε μία κατάσταση αντίστοιχη με αυτή που θα πεθάνω. Θα μπορώ να βγάλω εκατομμύρια μόνο από τέτοιες παραστάσεις.
                      Δηλαδη το ποτε.
                      Θα προτιμουσα να ξερω το πως.
                      Λενε πως οι ανθρωποι που απαντουν το ''ποτε'', ειναι πιο αλτρουιστες απο αυτους που απαντουν το ''πως''.


                      Αυτός που βλέπει τον Θάνατο για τον καθένα ως κάτι θετικό ανεξαρτήτως κατάστασης και συγκυρίας.
                      Λογικα τοτε θα διαβαζες και Νιτσε. An era full of Nihilism.

                      Αν επιτρέπει να έχει αφήσει με τις πράξεις του, σε μεγάλο βαθμό η τύχη να επηρεάζει την ζωή του, τότε έχει επιλέξει να υποστεί όλα τα κακά που θα υποστεί.
                      Kαι μολις ο ανθρωπος καταφερει να εξοστρακισει την τυχη απο τη ζωη του, θα αρχισει να πληττει τοσο στη νεα φυλακη που θα αποτελειται πλεον απο ασφυκτικα διχτυα προβλεψιμοτητας. Τιποτα κακο πλεον δε θα του συμβαινει. Τιποτα εκει εξω δε θα του προκαλει τον απαραιτητο πονο που προυποτιθεται για να μαθει να ζει σωστα.

                      Amor fati.

                      Στην περίπτωσή μου ούτε με έχει πονέσει, ούτε θα με πονέσει μία προδοσία φίλου συντρόφου κλπ, ακριβώς επειδή εγώ το επέτρεψα να γίνει και επειδή γενικά shit happens.
                      Δεν εχει πονεσει; Τοτε μαλλον εισαι ρομποτ. Νιχιλιστικο. Ή αντρας. Και στις δυο περιπτωσεις δεκτον.

                      Όταν λέω κανέναν, εννοώ κανέναν. Ο ηλίθιος δεν θα παραπονεθεί ποτέ για το πόσο ηλίθιος είναι. Ο έξυπνος δεν θα παραπονεθεί ποτέ για το πόσο ηλίθιος είναι. Ο καθένας νιώθει πως είναι το κέντρο του σύμπαντος.
                      Συμπερασμα: ο εξυπνος ειναι πιο ηλιθιος απο τον ηλιθιο, γιατι ο πρωτος δεν ξερει οτι δεν ξερει.

                      Το πρόβλημά μου με πολλούς τομείς των ανθρωπιστικών "επιστημών" είναι πως αποκαλούν τον εαυτό τους επιστήμες, δίπλα στις φυσικές, στις χημείες, στην μηχανική, στην πληροφορική επιζητώντας κάποιο κύρος που έχουν καλλιεργήσει αυτές οι επιστήμες ανά του αιώνες. Αυτό είναι που βρίσκω απλά απαράδεκτο.
                      Τι να τον κανεις τον Θεο απο τη στιγμη που προσευχεσαι ολημερις και ολονυχτις στο Ναο της Επιστημης;





                      Comment


                      • #26
                        Originally posted by mariosx View Post

                        Δεν έχει νόημα αυτό που λες, γιατί αν κάποιος πει πως θα πεθάνεις τότε με αυτόν τον τρόπο και έχει δίκιο, δεν γίνεται να το αλλάξεις, αλλιώς η πρόβλεψή του θα ήταν λάθος.
                        Δεν καταλαβες τιποτα απ οτι ειπα ξεχασε το.

                        Originally posted by maria1095 View Post
                        Δεν εχει πονεσει; Τοτε μαλλον εισαι ρομποτ. Νιχιλιστικο. Ή αντρας. Και στις δυο περιπτωσεις δεκτον
                        Παντα ποναει στις φιλιες το χασιμο η η προδοσια ενος φιλου που ειχες δωσει μια καποια αξια.
                        Στον ερωτα ποναει ακομα περισσοτερο γιατι ειχες κανει την επιλογη να εισαι μαζι της.
                        Ο χωρισμος φερνει παντα πονο.

                        Οι δυνατοι ανθρωποι ειχαν δυσκολα και μαθαν σε τετοιες κακουχιες και ξερουν οτι η ευτυχια εχει παντα ημερομηνια ληξης οποτε ειναι προετοιμασμενοι γι αυτο και πονανε λιγοτερο απο τους αλλους η πονανε αλλα δε το δειχνουν.
                        Εμεις χασαμε κατι εμεις ποναμε οι αλλοι δεν μας φταινε σε τιποτα να μας βλεπουν χαλια και φυσικα ο δυνατος δεν θελει να τον λυπουνται.
                        Καλυτερα να τον μισεις απο το να τον λυπασαι.
                        Ποναει αλλα ποναει μονος του κι αντεχει στον πονο γιατι ετσι εμαθε να ζει.
                        Στον δυνατο δεν υπαρχει το "για παντα" υπαρχει του οτι ολα εχουν ημερομηνια ληξης και θα πρεπει να ειναι παντα προετοιμασμενος να μπορει απο την υψιστη ευτυχια να πεσει στην χαμηλοτερη πικρα και να δειχνει εξωτερικα μια χαρα.
                        Τωρα λοιπον ξερεις οτι δεν υπαρχουν αναισθητοι αλλα δυνατοι και αδυνατοι οι μονοι αναισθητοι ειναι αυτοι που δεν ερωτευτηκαν ποτε η δεν ειχαν ποτε αλιθηνους φιλους καρδιακους φιλους ετσι τους λεγαμε στο μερος που μεγαλωσα.

                        Αυτα προς το παρον!

                        Comment


                        • #27
                          Originally posted by Panas11 View Post

                          Δεν καταλαβες τιποτα απ οτι ειπα ξεχασε το.
                          Θα απαντήσω επίσης. Αυτό που είπες με τα δεδομένα του προβλήματος απλά δεν συμβαδίζουν. Αν θες να μιλήσεις για κάτι διαφορετικό κάνε το, αλλά όρισε καλύτερα και διαφορετικά το πρόβλημα.

                          Comment


                          • #28
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Δηλαδη το ποτε.
                            Θα προτιμούσα και τα δύο. Δεν μου έδωσες να καταλάβω πως υπάρχει δίλημμα.

                            Πχ αν ξέρω πως θα πεθάνω σε 20 χρόνια από πνιγμό σε ναυάγιο καραβιού, θα προσπαθήσω να πάω όσο πιο μακρυά από την θάλασσα γίνεται, πχ στα Ιμαλάια για να δω πως θα τύχει και θα πεθάνω από ναυάγιο εκεί. Θα έχει πλάκα η ειρωνεία.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Λενε πως οι ανθρωποι που απαντουν το ''ποτε'', ειναι πιο αλτρουιστες απο αυτους που απαντουν το ''πως''.
                            Νομίζω αυτό είναι λογικά προφανές.
                            Το "πως" δεν εξυπηρετεί τίποτα πρακτικά, παραμόνο μία ανασφάλεια προσωπική του ατόμου. Το "πότε" σαν πληροφορία μπορεί να χρησιμοποιηθεί έτσι ώστε το άτομο να προγραμματίσει την ζωή του, είτε για αυτόν, είτε για την παρακαταθήκη του.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Θα προτιμουσα να ξερω το πως.
                            Με το πως σαν πληροφορία δεν προσφέρει τίποτα και μπορεί να λειτουργήσει ενάντια στην ίδια την ποιότητα ζωής σου. Πχ αν μάθεις πως θα σε δολοφονήσει ένας γνωστός σου, καλή τύχη να ζήσεις το υπόλοιπο της ζωής σου χωρίς καμία κοινωνική φοβία.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Λογικα τοτε θα διαβαζες και Νιτσε. An era full of Nihilism.
                            Νίτσε διάβασα πολύ αργότερα. Δεν πιστεύω πως μου έμαθε τίποτα, αλλά έβαλε πολλά πράγματα σε μία τάξη. Δεν είμαι Νιχιλιστής, το αντίθετο. Απλά αγαπάω την Ζωή, το ίδιο με τον Θάνατο και δίνω νόημα σε αυτήν με το να δίνω νόημα και στον θάνατο ταυτόχρονα.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Kαι μολις ο ανθρωπος καταφερει να εξοστρακισει την τυχη απο τη ζωη του, θα αρχισει να πληττει τοσο στη νεα φυλακη που θα αποτελειται πλεον απο ασφυκτικα διχτυα προβλεψιμοτητας.
                            Λάθος 100%. Όταν καταφέρεις να εξοστρακίσεις την τύχη από την ζωή σου σε βασικά πράγματα, αρχίζουν να σε γοητεύουν πράγματα που η τύχη υπάρχει σε μεγαλύτερο βαθμό και πιο ουσίας. Όταν γίνεις ένας άριστος οδηγός και δεν είναι θέμα τύχης το αν θα σκοτωθείς ή όχι, μπορείς να αρχίσεις να εξασκείσαι σε πιο σύνθετα προβλήματα, πχ πιλότος ελικοπτέρου. Ενώ οι περισσότεροι θα παλεύουν να μην σκοτωθούν με το αμάξι τους, εσύ θα παλεύεις να μην σκοτωθείς στο διαστημικό λεωφορείο σου.

                            Επίσης νιώθεις πλήξη αν δεν είσαι θύμα των επιλογών σου; Αλήθεια; Νιώθεις πλήξη αν είσαι υγιής για μεγάλο χρονικό διάστημα; Θες να περάσεις κάποια βαριά ασθένεια ή έστω κρυολόγημα για να σταματήσεις να βαριέσαι; Δεν σου φαίνεται λίγο κενή η ζωή που παρακαλάς να σου συμβεί κάτι για να νιώσεις ό,τι ζεις; Δεν μπορώ να το κατανοήσω προσωπικά.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Τιποτα κακο πλεον δε θα του συμβαινει. Τιποτα εκει εξω δε θα του προκαλει τον απαραιτητο πονο που προυποτιθεται για να μαθει να ζει σωστα.
                            Να ρωτήσω γιατί χρειάζεται ο πόνος για να ζεις σωστά; Γιατί να μην είναι λάθος η λογική πως πρέπει να πονέσεις για να ζεις σωστά; Ο πόνος είναι άμυνα του οργανισμού για να σου δείχνει πως κάνεις κάτι λάθος ή πως κάτι δεν πάει καλά. Ο πόνος απουσιάζει αν όλα πάνε καλά ή αν δεν κάνεις κάτι λάθος. Η απουσία πόνου δηλαδή δείχνει πως ζεις σωστά. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που είπες. Η ύπαρξη πόνου δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά. Μου φαίνεται λίγο μαζοχιστική η παραπάνω πρόταση σου, για την ακρίβεια ο ορισμός του μαζοχισμού.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Δεν εχει πονεσει; Τοτε μαλλον εισαι ρομποτ. Νιχιλιστικο. Ή αντρας. Και στις δυο περιπτωσεις δεκτον.
                            Αν δεν είναι προφανές από τον τρόπο γραφής μου είμαι άνδρας. Δεν θεωρώ νιχιλιστικό το ότι έχω μάθει τον εαυτό μου να προσαρμόζεται στις καταστάσεις και να επιλέγει τί θέλει να αισθανθεί. Ειδικά όταν σέβεσαι και τον άλλον άνθρωπο, σέβεσαι και τις επιλογές του. Ένας φίλος ή μία σχέση που σε άφησε, έκανε συνειδητή επιλογή να σε αφήσει. Εσύ πως εμπλέκεσαι στην εξίσωση; Γιατί να αφήσεις τον εαυτό σου να λυπηθεί για τις επιλογές που έκανε ένα άλλο άτομο; Δεν μου βγάζει νόημα. Ένας φίλος σε άφησε; Cool, δική του η ζωή, θα κάνεις άλλο φίλο. Μία σχέση σε άφησε; Cool, προχωράς στην επόμενη. Είναι στατιστικά απίθανο να μην βρεις κανέναν καλύτερο ανάμεσα σε 7.000.000.000 άτομα.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Συμπερασμα: ο εξυπνος ειναι πιο ηλιθιος απο τον ηλιθιο, γιατι ο πρωτος δεν ξερει οτι δεν ξερει.
                            Αφού ο πρώτος δεν ξέρει καν, ότι δεν ξέρει πώς γίνεται να είναι πιο έξυπνος; Ξέρει ένα πράγμα λιγότερο, άρα, αντιληπτικά είναι πιο χαζός.
                            Αν και δεν συμφωνώ, δεν βλέπω πως είναι παράλογη ή λάθος λογική να πιστεύει κανείς πως είναι το κέντρο του κόσμου; Δικαίωμα του καθενός.
                            Originally posted by maria1095 View Post
                            Τι να τον κανεις τον Θεο απο τη στιγμη που προσευχεσαι ολημερις και ολονυχτις στο Ναο της Επιστημης;
                            Πού κολλάει ο Θεός στην συζήτησή μας. Ο καθένας που προσεύχεται στον "ναό της επιστήμης" δικαίωμά του. Δεν είναι δικαίωμα όμως του καθενός "αιρετικού" που δεν ακολουθεί βασικούς απλούς κανόνες που σε κατατάσσουν μέλος αυτού του "ναού" να παραπλανά τον κόσμο.

                            Comment


                            • #29
                              Επίσης νιώθεις πλήξη αν δεν είσαι θύμα των επιλογών σου; Αλήθεια; Νιώθεις πλήξη αν είσαι υγιής για μεγάλο χρονικό διάστημα; Θες να περάσεις κάποια βαριά ασθένεια ή έστω κρυολόγημα για να σταματήσεις να βαριέσαι; Δεν σου φαίνεται λίγο κενή η ζωή που παρακαλάς να σου συμβεί κάτι για να νιώσεις ό,τι ζεις; Δεν μπορώ να το κατανοήσω προσωπικά.
                              Αν ποτε σου δεν εχεις αρρωσησει, δε μπορεις να εκτιμησεις την αξια της υγειας.

                              Να ρωτήσω γιατί χρειάζεται ο πόνος για να ζεις σωστά; Γιατί να μην είναι λάθος η λογική πως πρέπει να πονέσεις για να ζεις σωστά; Ο πόνος είναι άμυνα του οργανισμού για να σου δείχνει πως κάνεις κάτι λάθος ή πως κάτι δεν πάει καλά. Ο πόνος απουσιάζει αν όλα πάνε καλά ή αν δεν κάνεις κάτι λάθος. Η απουσία πόνου δηλαδή δείχνει πως ζεις σωστά. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που είπες. Η ύπαρξη πόνου δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά. Μου φαίνεται λίγο μαζοχιστική η παραπάνω πρόταση σου, για την ακρίβεια ο ορισμός του μαζοχισμού.
                              Πονος = Κοπος, προσπαθεια, μοχθος.

                              Γιατί να αφήσεις τον εαυτό σου να λυπηθεί για τις επιλογές που έκανε ένα άλλο άτομο; Δεν μου βγάζει νόημα. Ένας φίλος σε άφησε; Cool, δική του η ζωή, θα κάνεις άλλο φίλο. Μία σχέση σε άφησε; Cool, προχωράς στην επόμενη. Είναι στατιστικά απίθανο να μην βρεις κανέναν καλύτερο ανάμεσα σε 7.000.000.000 άτομα.
                              Φυσικα και προχωρας. Ουτε λεω οτι δε θα βρεις. Ομως αν δε σε πονεσε, μαλλον ποτε δε συνδεθηκες πραγματικα με εκεινον τον ανθρωπο. Τι ειναι μια σχεση για σενα; Μια συναλλαγη με ημερομηνια ληξης; Ψεκαστε, σκουπιστε, τελειωσατε; Οι ανθρωποι που θελουν να πιστευουν οτι ειναι ανθρωποι, εχουν ψυχη, καρδια, αισθηματα. Χωρις αυτα, τιποτα δε μας διαχωριζει απο τα αψυχα αντικειμενα. Με αυτη την εννοια, ο υπολογιστης σου ειναι απο τους καλυτερους σου φιλους. Κοιτα ποσα σου μαθαινει. Και ποτε δε σε πληγωνει. Ζησε μονο μ' αυτον. Θα εχεις εξαφανισει την πιθανοτητα ψυχολογικών αναταραχων λογω περιπλοκων στις σχεσεις σου. Και μετα τρυπησε μου τη μυτη.


                              Αν και δεν συμφωνώ, δεν βλέπω πως είναι παράλογη ή λάθος λογική να πιστεύει κανείς πως είναι το κέντρο του κόσμου; Δικαίωμα του καθενός.
                              Καποιος που πιστευει πως ειναι το κεντρο του κοσμου, εχει χασει το Δρομο. Εχει παψει να βλεπει τους αλλους. Εχει εγκλωβιστει μεσα στον εαυτο του, τα παθη και τις συχνα παραλογες απαιτησεις του. Απαιτει απο ολους τους υπολοιπους μονο δικαιωματα. Καθε δικαιωμα ομως ενεχει και μια υποχρεωση, που ειναι το τιμημα που πρεπει να πληρωσει για να κατακτησει αυτο το δικαιωμα. Σε ολα τα πραγματα εμπεριεχεται η αλληλεπιδραση. Δε μπορεις να παρεις χωρις να δωσεις.

                              Ο εγωκεντρικος ανθρωπος ειναι αυτος που παραιτηθηκε απο τη φιλοτιμη προσπαθεια να συνεχιζει να μαθαινει, γιατι μερικα κοντινα του προσωπα τον εκαναν να πιστεψει οτι τα εχει μαθει πλεον ολα. Φροντισαν να διατηρησουν ες αει τον παιδικο Ναρκισσισμο του.
                              Οι ανθρωποι αυτοι ειναι παντα δυστυχισμενοι.



                              Ειναι ενα φορουμ. Ο γραπτος λογος δε μπορει να καλυψει το τεραστιο κενο κατανοησης μερικων ανθρωπων που δε γνωριζονται μεταξυ τους, δε βλεπουν ο ενας τα ματια και τις εκφρασεις του αλλου, δεν εχουν ζησει ο ενας το παρελθον του αλλου. Πορευονται μονο με υποθεσεις για το συνομιλητη τους.

                              Ελπιζω να μην προσβαλα καπου την ατσαλινη περηφανια σου. Εκανα πολλες σκεψεις κατα τη διαρκεια αυτης της συζητησης, και μου δοθηκε εναυσμα να ερευνησω ορισμενα πεδια που δεν ειχα ερθει σε επαφη πριν. Για μενα ομως οταν οι ανθρωποι αρχιζουν να δυσαρεστουνται ο ενας απο τον αλλον, ειναι σημαδι οτι καπου εδω η συζητηση εφτασε στο τελος της.




                              Παντα ποναει στις φιλιες το χασιμο η η προδοσια ενος φιλου που ειχες δωσει μια καποια αξια.
                              Στον ερωτα ποναει ακομα περισσοτερο γιατι ειχες κανει την επιλογη να εισαι μαζι της.
                              Ο χωρισμος φερνει παντα πονο.

                              Ναι Πανα, ναι. Παντα σε ποναει αυτο το οποιο του ειχες δωσει αξια και προδωσε τις προσδοκιες σου.
                              Δινεις τον απαραιτητο χρονο στον εαυτο σου και συνεχιζεις.

                              Οι δυνατοι ανθρωποι ειχαν δυσκολα και μαθαν σε τετοιες κακουχιες και ξερουν οτι η ευτυχια εχει παντα ημερομηνια ληξης οποτε ειναι προετοιμασμενοι γι αυτο και πονανε λιγοτερο απο τους αλλους η πονανε αλλα δε το δειχνουν.
                              Εμεις χασαμε κατι εμεις ποναμε οι αλλοι δεν μας φταινε σε τιποτα να μας βλεπουν χαλια και φυσικα ο δυνατος δεν θελει να τον λυπουνται.
                              Καλυτερα να τον μισεις απο το να τον λυπασαι.
                              Ποναει αλλα ποναει μονος του κι αντεχει στον πονο γιατι ετσι εμαθε να ζει.
                              Στον δυνατο δεν υπαρχει το "για παντα" υπαρχει του οτι ολα εχουν ημερομηνια ληξης και θα πρεπει να ειναι παντα προετοιμασμενος να μπορει απο την υψιστη ευτυχια να πεσει στην χαμηλοτερη πικρα και να δειχνει εξωτερικα μια χαρα.
                              Τωρα λοιπον ξερεις οτι δεν υπαρχουν αναισθητοι αλλα δυνατοι και αδυνατοι οι μονοι αναισθητοι ειναι αυτοι που δεν ερωτευτηκαν ποτε η δεν ειχαν ποτε αλιθηνους φιλους καρδιακους φιλους ετσι τους λεγαμε στο μερος που μεγαλωσα.

                              Αυτα προς το παρον!
                              Οι διαφορες των δυο φυλων ειναι κατι που με απασχολει συνεχως και θεματα τετοιας φυσεως μου διεγειρουν μεγαλο ζηλο και περιεργεια. Οι αντρες και οι γυναικες εχουν σημαντικες ψυχολογικες διαφορες. Ο ενας ψαχνει να βρει στον αλλο αυτο που δεν εχει.
                              Ο αντρας επιβεβαιωνει το φυλο του αποκρυπτοντας επιδεξια μεγαλο ποσοστο των αδυναμιων του, σε αντιθεση με τη γυναικα που το κανει αποκαλυπτοντας μεγαλο ποσοστο των αδυναμιων της.

                              Βαρεθηκα να ακουω για Δυναμη και Αδυναμια. Ειναι πραγματικα αυτο το νοημα; Αξιζει πραγματικα να καταναλωμουμε χρονο σε αυτο αντι απλα να ζουμε συμφωνα με τις δικες μας αξιες και να εχουμε ενα μεγαλο Συμπαθητικο(που δειχνει συμπαθεια) αυτι για τους συνανθρωπους μας; Δε νοειται Υπαρχω στον κοσμο αυτο, χωρις το Συνυπαρχω.

                              Comment


                              • #30

                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Ειναι ενα φορουμ. Ο γραπτος λογος δε μπορει να καλυψει το τεραστιο κενο κατανοησης μερικων ανθρωπων που δε γνωριζονται μεταξυ τους, δε βλεπουν ο ενας τα ματια και τις εκφρασεις του αλλου, .
                                Αν συνδιασεις και τη φωνη που κι αυτη παιζει ενα πολυ μεγαλο ρολο (σε καποιες περιστασεις ισως τον μεγαλυτερο) δηλαδη κρυβει ενα αισθημα μεσα της γιατι αλλιος ακουγεται ο νευρικος κι αλλιος ο χαρουμενος απαγοιτευμενος κτλπ τοτε ως εδω συμφωνουμε.

                                Originally posted by maria1095 View Post
                                δεν εχουν ζησει ο ενας το παρελθον του αλλου. Πορευονται μονο με υποθεσεις για το συνομιλητη τους
                                Εδω και απο κοντα παλι δεν εχεις ζησει το παρελθον του αλλου οποτε και στο απο κοντα δεν θα ξερεις.
                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Για μενα ομως οταν οι ανθρωποι αρχιζουν να δυσαρεστουνται ο ενας απο τον αλλον, ειναι σημαδι οτι καπου εδω η συζητηση εφτασε στο τελος της.
                                Συμφωνουμε.
                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Ομως αν δε σε πονεσε, μαλλον ποτε δε συνδεθηκες πραγματικα με εκεινον τον ανθρωπο.
                                Οι ανθρωποι που θελουν να πιστευουν οτι ειναι ανθρωποι, εχουν ψυχη, καρδια, αισθηματα. Χωρις αυτα, τιποτα δε μας διαχωριζει απο τα αψυχα αντικειμενα.
                                Συμφωνουμε.
                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Πονος = Κοπος, προσπαθεια, μοχθος.
                                Αν βαλεις και την απαγοιτευση μαζι τοτε συμφωνουμε.
                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Ναι Πανα, ναι. Παντα σε ποναει αυτο το οποιο του ειχες δωσει αξια και προδωσε τις προσδοκιες σου.
                                Δινεις τον απαραιτητο χρονο στον εαυτο σου και συνεχιζεις.
                                Δεν παει ετσι το πραγμα δεν λες τωρα νιωθω χαλια αλλα σε μια βδομαδα θα νιωθω καλα αυτο ειναι απροσδιοριστο δεν ειναι τοσο θεμα χρονου οσο ενα αλλο γεγονος που καποια στιγμη θα συμβει και θα μας φερει στα ισα μας.
                                Ολα εξαρτιονται απο τα γεγονοτα τι θα συμβει πως θα συμβει θα τα καταφερουμε δεν θα τα καταφερουμε.
                                Ολα παιζουν δεν το ξερεις οι μερες που ειπες οτι θα γινεις καλα μπορει να γινουν μηνες μπορει σε αυτο το χρονικο διαστημα να γινει επανασυνδεση μπορει να γινει ισως κατι διαφορετικο κατι καλυτερο κατι χειροτερο οπως και να εχει δεν ξερεις τιποτα μονο ελπιζεις για το καλυτερο οτι κι αν ειναι αυτο.
                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Ο αντρας επιβεβαιωνει το φυλο του αποκρυπτοντας επιδεξια μεγαλο ποσοστο των αδυναμιων του, σε αντιθεση με τη γυναικα που το κανει αποκαλυπτοντας μεγαλο ποσοστο των αδυναμιων της.
                                Δεν ειναι ακριβως ετσι ο αντρας δεν κρυβει τις αδυναμιες του απλα εχει μεγαλυτερη αντοχη στα προβληματα σε σχεση με τη γυναικα δηλαδη ενω και οι 2 θα πεφτουν ψυχικα η γυναικα θα καταρευσει πιο γρηγορα κι εκει ο αντρας θα πρεπει να την συνεφερει.
                                Και καθως συνφερνει τη γυναικα θα συνεφερενει και τον εαυτο του ταυτοχρονα.
                                Για να μπορεσει να πετυχει μια σχεση θα πρεπει να μπορει ο αντρας να συνεφερενει τη γυναικα οταν αυτη πεφτει εντελος κατω ψυχολογικα κι οταν αυτη παρασυρεται απο κατι αυτος να μπορει να την σταματαει.
                                Για να μπορεσει ο αντρας να ελεγξει τη γυναικα θα πρεπει να εχει μεγαλυτερη εμπειρια γενικα στον τομεα της ζωης για να γινει αυτο ο αντρας θα πρεπει να ειναι μεγαλυτερος ηλικιακα απο τη γυναικα.
                                Σε περιπτωση που η γυναικα ειναι μεγαλυτερη αργα η γρηγορα η αλυσιδα θα σπασει απο τη μια ο αντρας που δεν ειναι στο στοιχειο του να ειναι μαλακουλης απο την αλλη η γυναικα που θα λεει τακτικα οτι εχει δει κανει περισσοτερα και αργα η γρηγορα θα τελειωσει το ολο.
                                Δεν λεω οτι κι ο αντρας δεν μπορει να μαθει κατι απο τη γυναικα απλα θα πρεπει να ξερει ηδη περισσοτερα κυριως στον τομεα της ζωης και της αντιμετωπισης των προβληματων που αποφερουν κακη ψυχολογια. Να εχει δηλαδη μεγαλυτερη εμπειρια σε αυτον το τομεα.
                                Originally posted by maria1095 View Post
                                Βαρεθηκα να ακουω για Δυναμη και Αδυναμια. Ειναι πραγματικα αυτο το νοημα; Αξιζει πραγματικα να καταναλωμουμε χρονο σε αυτο αντι απλα να ζουμε συμφωνα με τις δικες μας αξιες και να εχουμε ενα μεγαλο Συμπαθητικο(που δειχνει συμπαθεια) αυτι για τους συνανθρωπους μας
                                Δυναμη κι αδυναμια οπως ας πουμε καλο και κακο, αγαπη και μισος, ερωτας και πονος,
                                Σε καθε τι που μας αρεσει και νιωθουμε υπαρχει κατι θετικο και κατι αρνητικο.
                                Μπορεις να ζησεις απλα και μονο με τα θετικα;
                                Μπορεις να διαχωρισεις τ αρνητικα εντελως;
                                Μπορεις να πεις οτι απο δω και στο εξης θα ειμαι συνεχεια μια χαρα;

                                Φυσικα και θα ηταν καλυτερος ο κοσμος δεν θα υπηρχε αρνητισμος θα ειχαμε πιο χαρουμενους ανθρωπους ο αρνητισμος θα ηταν πολυ χαμηλα ωραια ακουγονται ολ αυτα.
                                Δεν ειναι ομως ετσι και παρα του οτι να ονειρευομαστε ειναι καλο και ωραιο θα πρεπει καποια στιγμη να μπορουμε να προσγειωνομαστε και στη πραγματικοτητα να μπορουμε να καταλαβομε και να αποδεχθουμε οτι διπλα στο θετικο υπαρχει και το αρνητικο και να μπορεσουμε να ζησουμε και με αυτο.
                                Να ειμαστε σε μια καλη κατασταση αλλα παραλληλα να ειμαστε και προετοιμασμενοι οτι το ονειρο καποια στιγμη θα τελειωσει.
                                Κι αν εσυ δεν τ αντεξεις αυτο θα υπαρξει καποιος καποια στιγμη διπλα σου που θα σε βοηθησει ν ανταπεξελθεις και να δεχτεις το κοσμο οπως ειναι για οσο καιρο κρατησει μεχρι να ξαναπεσεις και να σε ξαναφερει στα ισα σου.

                                Comment

                                Μηνύματα

                                Collapse

                                • alexandros 21
                                  Reply to Αξία του εμπορεύματος
                                  alexandros 21
                                  Εσεις λετε ποσο ασχημο ειναι να μενει κοσμος απληρωτος.Κανεις δεν διαφωνει σ αυτο.
                                  Εγω προσπαθω να σας εξηγησω οτι οταν χρεωκοπει μια επιχειρηση...
                                  Yesterday, 23:34
                                • bfao100
                                  Reply to Πού βρίσκεστε πολιτικά.
                                  bfao100
                                  κάλα εσύ επιμένεις, πως είναι δυνατόν κάποιος να είναι ελεύθερος όταν το κουμουνιστικό κράτος ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής τον ανθρώπου? πρέπει πραγματικά...
                                  Yesterday, 23:13
                                • mariosx
                                  Reply to Μορφές επικοινωνίας - Βιρτζίνια Σατίρ
                                  mariosx
                                  Πώς επηρεάζει αυτό την υγεία σου αφού είσαι ήδη υγιής;

                                  Το ίδιο είπα.

                                  Όχι αν έχεις σταθερά εισοδήματα και επενδύσεις που μπορεί...
                                  Yesterday, 21:13
                                • annihilator
                                  Reply to Τρομοκρατική επίθεση στην Βαρκελώνη
                                  annihilator
                                  Φυσικά αντιλαμβάνεσαι ότι οι <<κομμουνισταί>> γνώριζαν το ψυχροπολεμικό ντελίριο των δυτικών νεοφιλελέδων καπιταλόσκυλων με τις παραστρατιωτικές...
                                  Yesterday, 20:57
                                • alevrojohnys
                                  " Άναψα.... '
                                  alevrojohnys
                                  Άναψα…..

                                  Άναψα….
                                  μια φωτιά για να βρω τον άνθρωπο.
                                  Ναι, αυτόν που χαμογελά
                                  χορεύοντας στο σκοτάδι.
                                  Στο σκοτάδι…...
                                  Yesterday, 20:16

                                Θέματα

                                Collapse

                                • alevrojohnys
                                  " Άναψα.... '
                                  alevrojohnys
                                  Άναψα…..

                                  Άναψα….
                                  μια φωτιά για να βρω τον άνθρωπο.
                                  Ναι, αυτόν που χαμογελά
                                  χορεύοντας στο σκοτάδι.
                                  Στο σκοτάδι…...
                                  Yesterday, 20:16
                                • Mephisto
                                  Τρομοκρατική επίθεση στην Βαρκελώνη
                                  Mephisto
                                  Πηγές λένε ότι οι τρομοκράτες ήταν Θιβετιανοί βουδιστές καλόγεροι που είναι γνωστοί για την επιθετικότητά τους και τον ιερό πόλεμο που έχουν κηρύξει στους...
                                  Yesterday, 14:16
                                • wooded glade
                                  Σάρλοτβιλ
                                  wooded glade
                                  Επ' ευκαιρία της Σάρλοτβιλ έπιασα κουβέντα στο φβ με έναν Αμερικανάκια.
                                  Αυτός πρέπει να ήταν rep αλλά αντιτραμπικός - γιατί αφ' ενός είναι φίλος...
                                  Yesterday, 12:12
                                • sara69
                                  Ντροπή και απορίες!!
                                  sara69
                                  Καλησπέρα!Με λένε Δέσποινα(και όχι Σάρα όπως πολλοί θα νομίσετε) και είμαι 17!Ακολουθεί σεντόνι!Έχω σχέση εδώ και καιρό και με το αγόρι μου έχουμε αποφασίσει...
                                  17-08-2017, 18:27
                                • wooded glade
                                  Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΠΙΟΥ
                                  wooded glade
                                  Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μας έχει τελειώσει.
                                  Δεν κουνιούνται από τις καρέκλες βέβαια αλλά μας έχουν τελειώσει, λένε.Εγώ δεν...
                                  16-08-2017, 03:32
                                Working...
                                X