Announcement

Collapse
No announcement yet.

Ο φόβος!!

Collapse

Latest

Collapse

X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Ο φόβος!!

    τι ειναι τελικα ο φοβος;; Τι σημαινει να φοβασαι;;

    Συμφωνα με τη Βικιπαιδεια υπαρχει ο παρακατω ορισμος:

    Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου.

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%...B2%CE%BF%CF%82

    οι αρχαιοι ελεγαν οτι ο φοβος ειναι ο χειροτερος εχθρος του ανθρωπου.

    Φοβόμαστε το άγνωστο.... φοβόμαστε το αύριο...

    Τελικά... αυτό που φοβόμαστε, είναι αυτό που δεν γνωρίζουμε...

    Αν φοβόμαστε τους άλλους, τότε φοβόμαστε τον εαυτό μας...

    Αν φοβόμαστε τον εαυτό μας, τότε πραγματικά δεν τον γνωρίζουμε...

    Και ίσως τότε χρειάζεται να διαβούμε τον επίπονο δρόμο της αυτογνωσίας..



    Επισης ο Όσκαρ Ουάιλντ κάποτε είχε πει... "Η ζωή ευνοεί τους τολμηρούς"...


    Κατα τη γνωμη μου υπαρχουν διαφορων ειδων φοβοι. Ο φοβος της απωλειας, ο φοβος της ασθενειας, ο φοβος του θεου ολες ομως εχουν ως βαση το αγνωστο...

    Ενα τελευταιο πραγμα που θα ηθελα να προσθεσω ειναι οτι ο φοβος μπορει να δρασει και θετικα, και να προσπαθησουμε περισσοτερο γι αυτο που θελουμε να επιτυχουμε αν ειναι εφικτο εξαλλου δε λενε "και καθε εμποδιο για καλο" ;;

    Εσεις τι λετε;; παρ'ολο που θα μπορουσε αυτο το θρεντ να ανηκει στη ψυχολογια το εβαλα στη Φιλοσοφια γιατι νομιζω οτι εχει περισσοτερη σχεση οπως το εχω παραθεσει εδω...
    Earthlings (οι γήινοι) || The Cove (Ο όρμος)
    | Ανθρώπινα Δικαιώματα ~||~ Δικαιώματα των Ζώων |Τί θα κάνατε αν γινόταν στο παιδί σας αυτό;
    Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή
    Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσα με το πι.
    (Οδ. Ελύτης)

  • #2
    Originally posted by κλωθω View Post

    οι αρχαιοι ελεγαν οτι ο φοβος ειναι ο χειροτερος εχθρος του ανθρωπου.
    Κατά την μυθολογία ήταν γιος του Αρη και της Αφροδίτης....όπερ... , αν φιλιώσεις μαζί του τότε είσαι ελεύθερος....
    Σήμερα χρησιμοποιείται τεχνηέντως για να παραδώσουμε εθελούσια κεκτημένα δικαιώματα.
    Στην αγάπη αρχίζουμε απατώντας τον εαυτό μας. Αργότερα απατούμε τους άλλους.. Ο. Ουάιλντ

    Μην ανησυχείς αν οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν. Να ανησυχείς όταν εσύ δεν καταλαβαίνεις τους άλλους.

    Κομφούκιος

    Comment


    • #3
      Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι όταν υπάρχει αυξημένη αυτοσυνείδηση, τότε μειώνεται ή εξαφανίζεται ο φόβος.

      Αντίστοιχα είναι ενδιαφέρον, ότι οι φόβοι που δεν αναφέρονται σε παρόντα αντικειμενικά ερεθίσματα, πχ. ένα φίδι, μειώνονται ή εξαφανίζονται, αν η προσοχή μας στραφεί σε παρόντα ερεθίσματα.
      auto save - auto restore

      Comment


      • #4
        Κατά την γνώμη μου ο φόβος μέχρι ένα σημείο είναι ένα πολύ χρήσιμο συναίσθημα γιατί αποτρέπει τους ανθρώπους να κάνουν ριψοκίνδυνες πράξεις οπότε τους προστατεύει.Φανταστείτε τι θα γινόταν αν δεν είχαμε ίχνος φόβου.Και εξελικτικά να το δούμε αυτοί που δεν φοβόντουσαν καθόλου δεν έζησαν για να κάνουν παιδιά!

        Comment


        • #5
          Στο σύγγραμμα του David A. Hall: "Marishiten. Buddhist Influences on Combative Behavior" υπάρχει ένα τμήμα που πραγματεύεται την έννοια του φόβου. Θα κοιτάξω μήπως μπορώ να το βρω στο διαδίκτυο.
          Last edited by Matsuba; 31-01-2010, 04:15.

          Comment


          • #6
            Δε το βρίσκω... Μόνο αναφορές σε αυτό
            Νομίζω το copyright απαγορεύει να το αναρτήσω.

            Comment


            • #7
              Originally posted by matsuba View Post
              Δε το βρίσκω... Μόνο αναφορές σε αυτό
              Νομίζω το copyright απαγορεύει να το αναρτήσω.
              Δεν έχει τίποτα χρήσιμο εκεί μέσα για να προχωρήσει το θέμα;

              Comment


              • #8
                Originally posted by skeptic View Post
                Δεν έχει τίποτα χρήσιμο εκεί μέσα για να προχωρήσει το θέμα;
                Έχει αλλά για να βγάλω το ζουμί πρέπει να το ξαναδιαβάσω. Ίδωμεν...

                Comment


                • #9
                  Η πρώτη έννοια της λέξης φόβος ήταν ΄φυγή ΄ δηλαδή ΄ θάνατος ΄ . Με τον καιρό η έννοια σημαίνει οτιδήποτε οδηγεί προς τον θάνατο, και αυτό είναι ο καθε κίνδυνος. Έτσι η λέξη κατάληξε να σημαίνει το συναίσθημα που προκαλείται από κάθε είδους κίνδυνο.

                  Comment


                  • #10
                    Ο φόβος είναι η βαρύτητα, η κοινωνία είναι η γη και η εξουσία είναι ο Δημιουργός αυτών.
                    Για να θέσω πιο ποιητικά μια πλευρά του φόβου.
                    X-Ray Info:
                    Myspace Page
                    Youtube Channel
                    Join Our Mailing List
                    Facebook Fan Page
                    Jumping Fish Page

                    Comment


                    • #11
                      Θα σταθώ στη φράση που η ίδια έγραψες. Όλα έχουν βάση το άγνωστο. Φοβόμαστε μόνο όταν κάτι δεν το γνωρίζουμε και αυτή η πρόταση έχει εφαρμογή σε όλες τις περιπτώσεις που μπορώ να φανταστώ. Είτε αυτό που δεν γνωρίζεις είναι το μέλλον, ένας δρόμος την νύχτα ή μια συσκευή παραγωγής ipod(!). Το παράξενο με το εν λόγω συναίσθημα είναι ότι αποτελεί την βάση, κατά την άποψη μου, για την αναπαραγωγή ιδεών, προκαταλήψεων στην κοινωνία που ζούμε.
                      Το να φοβάσαι, είναι το να μην γνωρίζεις!
                      Το γεγονός ότι η γνώση είναι μακριά από την πραγματικότητα των ανθρώπων τους καθιστά ευάλωτους σε κάθε είδος φόβου.

                      Comment


                      • #12
                        νομίζω τελικά πως ο φόβος είναι μια ευρεία έννοια που έχει τις βάσεις του στη φιλοσοφία, στη κοινωνιολογία και κυρίως στη επιστήμη! Κατά τη γνώμη μου φόβος είναι και οι ανεκπλήρωτες υποσυνείδητες ανησυχίες μας, ότι φοβόμαστε είναι και αυτό που δε μπορούμε να φτάσουμε για να προσπεράσουμε. Απο μια απλή φοβία έναντι σε ένα φίδι που νιώ8ουμε αδύναμοι δίπλα του εως τους πιο μεγάλους φόβους του καθενός, φόβος απέναντι στο θεό, στην αγάπη και σε άλλες κυρίαρχες αξίες. Όλοι λοιπόν φοβόμαστε και αυτο ως ένα σημείο είναι εφικτό αλλά εμένα με προβληματίζει κάτι άλλο: ποια είναι τα όρια???Πότε διλαδή η όλη υπόθεση ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού και στη τελική τι είναι φυσιολογικό για το καθένα μας???
                        <3

                        Comment


                        • #13
                          " Ο φόβος μάς ωθεί στις πιο τολμηρές πράξεις " ... δεν θυμάμαι ποιος το'χει πει πάντως σαν να'χει ένα πολύ μεγάλο δίκιο..!

                          Comment


                          • #14
                            To aisthima tou fovou dhmiourgeitai apo diaforous neurwnes pou antidroun se orismenes periptwseis-katastaseis,analoga th domh twn leitougikwn kuttarwn pou vriskontai ston egkefalo.Eksou kai h righ :P.
                            Όποιος βιάζεται σκοντάφτει,κι όποιος πέφτει ξανασηκώνεται

                            Η πλήρης γνώση είναι η απόλυτη βεβαιότητα

                            Φτιάντ'ι κι δ'ιν ξέρετι τι πίντ'ι

                            Comment


                            • #15
                              Θα σταθώ στη φράση που η ίδια έγραψες. Όλα έχουν βάση το άγνωστο. Φοβόμαστε μόνο όταν κάτι δεν το γνωρίζουμε και αυτή η πρόταση έχει εφαρμογή σε όλες τις περιπτώσεις που μπορώ να φανταστώ. Είτε αυτό που δεν γνωρίζεις είναι το μέλλον, ένας δρόμος την νύχτα ή μια συσκευή παραγωγής ipod(!). Το παράξενο με το εν λόγω συναίσθημα είναι ότι αποτελεί την βάση, κατά την άποψη μου, για την αναπαραγωγή ιδεών, προκαταλήψεων στην κοινωνία που ζούμε.
                              Το να φοβάσαι, είναι το να μην γνωρίζεις!
                              Το γεγονός ότι η γνώση είναι μακριά από την πραγματικότητα των ανθρώπων τους καθιστά ευάλωτους σε κάθε είδος φόβου.
                              Εδώ έχουμε μία ενδιαφέρουσα άποψη. Όμως θα προσπαθήσω να την επεκτείνω, χωρίς να την αναιρώ οριστικά.
                              Άραγε, φοβόμαστε την πτώση από τον τρίτο όροφο επειδή δεν γνωρίζουμε τί θα συμβεί ή αντίθετα επειδή γνωρίζουμε; Άραγε, δεν πλησιάζουμε έναν κροκόδειλο επειδή δεν γνωρίζουμε τί θα συμβεί ή αντίθετα επειδή ακριβώς το γνωρίζουμε; Αντίστοιχα, φοβόμασταν μία ηλιακή καταιγίδα όταν δεν την γνωρίζαμε ως φαινόμενο ή τώρα που τη γνωρίζουμε;

                              Αυτά τα ενδεικτικά ερωτήματα μπορούν να μας βάλουν σε μία άλλη τροχιά σκέψης: η νοησιαρχική γνώση δεν αναιρεί τον φόβο, διότι αυτή η γνώση (η εγκυκλοπεδική) είναι στην πραγματικότητα άσχετη με το βίωμα του ανθρώπου. Πρόκειται για μία φαντασιακή γνώση που αποτελεί ένα σύνολο ιδεολογικών ερμηνειών, κι όχι ουσιαστική επίγνωση εαυτού. Οι παλαιότεροι έλεγαν 'θα πάθεις και θα μάθεις' και είχαν εν μέρει δίκιο σε αυτό που υποστήριζαν: το βίωμα αποτελεί πηγή γνώσης κι όχι η θεωρία ή η μη βιωματική πειραματική έρευνα.

                              Όσο κι αν γνωρίζουμε το κάθε οστό του λιονταριού, εκείνο δεν θα πάψει να μας τρομάζει στην άμεση οπτική επαφή μαζί του.

                              Ο φόβος είναι μία εσντικτώδης αντίδραση του οργανισμού με βάση συγκεκριμένα ερεθίσματα που προέρχονται από βιωματική γνώση. Η φοβία είναι μία 'λογική' (έχει βάσεις στη λογική) αντίδραση του οργανισμού που ερεθίζει το ένστικτο του φόβου. Ο άνθρωπος που φοβάται να ανέβει σε αεροπλάνο, δεν χρειάζεται να έρθει σε άμεση οπτική ή σωματική επαφή με το αντικείμενο του φόβου: φοβάται διότι η ίδια του η λογική του σημαίνει το αντικείμενο αυτό ως 'εξόχως επικίνδυνο!'. Προς την κατεύθυνση αυτή χρησιμοποιούνται όλα τα μέσα με τα οποία έχει εκπαιδευτεί ο νους στην εκάστοτε εποχή, γι' αυτό και σήμερα οι φόβοι μας είναι στατιστικής φύσεως. Κάποιος που φοβάται το τρένο, σήμερα, χρησιμοποιεί συνήθως μία τέτοιας μορφής συλλογιστική: οι πιθανότητες να συμβεί ατύχημα, αν συνδυαστούν με τις πιθανότητες να εγκλωβιστώ στο τρένο μετά το ατύχημα και τις πιθανόητες σοβαρού τραυματισμού δίνουν τέτοιο ποσοστό επικινδυνότητας: άρα είναι επικίνδυνο.

                              Δυστυχώς, σήμερα αναφερόμαστε σε φόβους εκεί που θα πρέπει να αναφερόμαστε σε φοβίες. Είναι ένα μπλέξιμο των όρων, που καταλήγει σε μπλέξιμο της ίδιας της λειτουργίας τους. Η φοβία δεν είναι παράλογη, αλλά αντίθετα το αποτέλεσμα μίας απόλυτα λογικής λειτουργίας που κινητοποιεί τα βασικά ένστικτα. Δεν φοβόμαστε το αύριο: είμαστε φοβικοί ως προς το αύριο. Δεν φοβόμαστε το σκοτάδι, αλλά είμαστε φοβικοί προς το σκοτάδι.

                              Έτσι, ενώ αναφερόμαστε σε φόβο, σπάνια εννούμε το φόβο καθεαυτόν. Συνήθως, εννοούμε ένα σύνολο συλλογισμών που δραστηριοποιούν τις ενστικτώδεις αντιδράσεις του οργανισμού.

                              Comment

                              Working...
                              X