Announcement

Collapse
No announcement yet.

Τι εστί μύθος

Collapse

Latest

Collapse

  • sismic
    Reply to Παρουσίαση αντισεισμικής ευρεσιτεχνίας από τον ίδιο τον εφευρέτη
    sismic
    Στην Ελλάδα διαθέτουμε εδώ και πολλά χρόνια από τους πιο σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς στον κόσμο!
    Εν τούτης οι κατασκευές δεν αντέχουν...
    Today, 19:55
  • Alien666
    Reply to Συριζαική Κωμωδία
    Alien666
    Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έχει δύο σπίτια και ξεμένει από λεφτά. Ο φιλελευθερισμός, είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος για τη δημιουργία πλούτου από το μηδέν (θα πουλήσει...
    Today, 19:35
  • Heavy_Load
    Reply to Συριζαική Κωμωδία
    Heavy_Load
    Και μετά από την παραπληροφόρηση του μάριου και τις ρωσοφιλικές ονειρώξεις του βοιντ, να πούμε και κάτι σοβαρό.
    Copy paste από τον ίδιο
    ...
    Today, 18:39
  • Heavy_Load
    Reply to Συριζαική Κωμωδία
    Heavy_Load
    Δεν είναι δικό μου.... credits to Αντυπας Καρυπογλου (πρωην προέδρος της Δράσης, αν θες κάντον add στο φβ)
    https://www.facebook.com/antypas.kar...
    Today, 18:09
  • achilleas 21
    Reply to Ερχονται λεφτα
    achilleas 21
    ομολογω οτι πιο πολυ γελασα με Μιχελογιαννακη αλλα ψηφισα Μπαλαουρα γιατι ειναι πιο σουρεαλ .Βασικα και τρεις δηλωσεις ειναι εκτος πραγματικοτητας οπότε...
    Today, 17:59
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Τι εστί μύθος

    www.istoria-archaiologia.blogspot.com. Χμ... ενδιαφέρον...
    Last edited by kleanthis; 31-03-2009, 13:31.

  • #2
    Η λέξη - μύθος -μέσα από τα γράμματα με τα οποία δομείται, σημαίνει "πολλά συμπυκνωμένα σε λίγα από τα πάντα του κόσμου".
    Από αρχαιοτάτων χρόνων ( βλέπε Όμηρος στο αναφερόμενο side ) με τη λέξη -μύθος- συνήθως αποδίδεται η έννοια της <παραβολής > <λέγω λίγα και εννοώ πολλά>.
    Τα όσα διηγείται ο μύθος είναι σοφήματα που οι παλαιότεροι , με μικρές διηγήσεις τους μύθους, θέλησαν να περάσουν στις μελλούμενες γενιές.
    Μύθοι είναι " οχήματα " για να διαδίδονται διαχρονικά ωφέλιμες γνώσεις για τον άνθρωπο.
    Με τη λέξη -μύθος- απεδίδετο με αλλιγορικό τρόπο "ο σοβαρός λόγος" .
    Γιαυτό ο Όμηρος έβαλε στο στόμα του Αγαμέμνωνα τη λέξη μύθος, για να τονίσει την σοβαρότητα και το αδιαμφισβήτητο των λόγων του βασιλιά προς τον ιερέα.
    Το ίδιο και οι ποιητές και οι νομοθέτες μελετούσαν τους μύθους γιατί γνώριζαν πως εκεί βρισκεται το απάβγασμα της σοφίας των προγόνων τους.

    Comment


    • #3
      Εξαρτάτε για πια εποχή μιλάμε μάλον.Θα πρέπει άλλη έννοια να είχε στην προ της καθόδου των Ηρακληδών εποχή (την λεγόμενη Μυκηναϊκή) και άλλη στην αρχαίκη και μετααρχαϊκή εποχή.Και ο Όμηρος έχω την πεποίθηση οτι έζησε λιγο πριν την κάθοδο.Όντως ο Στράβων σχεδόν εννοεί αυτό που λες αλλά τους προορίζει για τα παιδιά και τους διαχωρίζει σε ευχάριστους μύθους για να προτρέπονται προς το καλό και τους φοβερούς για να αποφεύγουν το κακό.Και συνεχίζει ο Στράβων "...η τε γάρ Λάμια μύθος έστι και η Γοργώ και ο Εφιάλτης και η Μορμολύκη"

      Comment


      • #4
        Δυστυχώς η έλληψη γνώσης για την πραγματική έννοια της λέξης -μύθος-, οδήγησε τους χρήστες της να αποδίδουν με αυτήν ότι δήποτε άλλο παρά αυτό που σημαίνει.
        Αυτό συμβαίνει με πολλές λέξεις. Άλλη είναι η πραγματική τους έννοια και άλλο κατάληξαν να αποδίδουν.
        Η λέξη -μύθος- κατάληξε να σημαίνει -το παραμύθι-.
        Φυσικά, πολλές λέξεις χρησιμοποιούνται με αλλοιγορικές έννοιες, αλλά πρέπει να προσέχουν οι χρήστες, να μη ξεχνούν τις αρχικές έννοιες.
        Ο στράβων , από όσα λές, δεν γνώριζε την πραγματική έννοια της λέξης -μύθος- αφού τους προρίζει για τα παιδιά. Οι μύθοι είναι για όλους και ιδικά για τους μεγάλους.
        Last edited by Theo-doros; 02-04-2009, 19:12.

        Comment


        • #5
          Βρήκα μια σχετικά ωραία ανάλυση για τον μύθο.

          http://www.archive.gr/modules.php?na...e=print&sid=10

          Φιλικά Κώστας

          Comment


          • #6
            Originally posted by KostasAnd View Post
            Βρήκα μια σχετικά ωραία ανάλυση για τον μύθο.

            http://www.archive.gr/modules.php?na...e=print&sid=10

            Φιλικά Κώστας
            Για όποιον διαβάσει το παραταθέν side, o Λεβί Στρος συμφωνεί με τη δική μου γνώμη και εγώ με την δική του , ότι : στην ετυμολογική ανάλυση της λέξης κρύβεται η σημασία της.
            Πιστεύω πως μέσα στους μύθους κρύβονται ΕΚΕΙΝΩΝ των ανθρώπων τα επιτεύγματα. Μύθος είναι ο έξυπνος τρόπος που βρήκαν για να "ταξιδεύουν "
            τις γνώσεις τους στον μέλλοντα χρόνο. Οι μελλοντικοί παραλύπτες του μύθου,
            με την απομυθοποίηση ( αποκωδικοποίηση ) του , παραλαμβάνουν αρχαίες ηθικές, πνευματικές, τεχνικές, θρησκευτικές και άλλου έίδους γνώσεις από τους ΕΚΕΙΝΟΥΣ που τα έγραψαν.
            Θα χαραχτηρίσω τον μύθο σαν : Μια μπουκάλα με επιστολές που αφέθηκε στον ωκεανό του χρόνου και , άξιος που θα την βρεί και αντιληφθεί το περιεχόμενο της.
            Last edited by Theo-doros; 04-04-2009, 14:59.

            Comment


            • #7
              Originally posted by Theo-doros View Post
              Για όποιον διαβάσει το παραταθέν side, o Λεβί Στρος συμφωνεί με τη δική μου γνώμη και εγώ με την δική του , ότι : στην ετυμολογική ανάλυση της λέξης κρύβεται η σημασία της.
              Πιστεύω πω μέσα στους μύθους κρύβονται ΕΚΕΙΝΩΝ των ανθρώπων τα επιτεύγματα. Μύθος είναι ο έξυπνος τρόπος που βρήκαν για να "ταξιδεύουν "
              οι γνώσεις τους στον μέλλοντα χρόνο. Οι μελλοντικοί παραλύπτες του μύθου,
              με την απομυθοποίηση ( αποκωδικοποίηση ) του , παραλαμβάνουν αρχαίες ηθικές, πνευματικές, τεχνικές, θρησκευτικές και άλλου έίδους γνώσεις από τους ΕΚΕΙΝΟΥΣ που τα έγραψαν.
              Θα χαραχτηρίσω τον μύθο σαν : Μια μπουκάλα με επιστολές που αφέθηκε στον ωκεανό του χρόνου και , άξιος που θα την βρεί και αντιληφθεί το περιεχόμενο της.
              Μου άρεσε πολύ η παρομοίωση.

              Comment


              • #8
                Originally posted by Theo-doros View Post
                Για όποιον διαβάσει το παραταθέν side, o Λεβί Στρος συμφωνεί με τη δική μου γνώμη και εγώ με την δική του , ότι : στην ετυμολογική ανάλυση της λέξης κρύβεται η σημασία της.
                Πιστεύω πως μέσα στους μύθους κρύβονται ΕΚΕΙΝΩΝ των ανθρώπων τα επιτεύγματα. Μύθος είναι ο έξυπνος τρόπος που βρήκαν για να "ταξιδεύουν "
                τις γνώσεις τους στον μέλλοντα χρόνο. Οι μελλοντικοί παραλύπτες του μύθου,
                με την απομυθοποίηση ( αποκωδικοποίηση ) του , παραλαμβάνουν αρχαίες ηθικές, πνευματικές, τεχνικές, θρησκευτικές και άλλου έίδους γνώσεις από τους ΕΚΕΙΝΟΥΣ που τα έγραψαν.
                Θα χαραχτηρίσω τον μύθο σαν : Μια μπουκάλα με επιστολές που αφέθηκε στον ωκεανό του χρόνου και , άξιος που θα την βρεί και αντιληφθεί το περιεχόμενο της.
                Συμφωνώ απόλυτα....και θέλω την άποψή σου σχετικά με την λέξη Μύστης και αν συνδέεται με την λέξη Μυθος
                Πιο συγκεκριμενα , τα γράμματα Θ και Σ τι ρόλο παίζουν.....σε αυτες τις λέξεις...
                Στην αγάπη αρχίζουμε απατώντας τον εαυτό μας. Αργότερα απατούμε τους άλλους.. Ο. Ουάιλντ

                Μην ανησυχείς αν οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν. Να ανησυχείς όταν εσύ δεν καταλαβαίνεις τους άλλους.

                Κομφούκιος

                Comment


                • #9
                  Θ = Το Θ γραφεται απο εναν κυκλο και μια γραμμη εντος (προηγουμενονως το Θ γραφοταν ως ενας κυκολς με εναν σταυρο εντος του). Ο κυκλος δηλωνει οποιονδηποτε χωρο (ο χωρος εννοειται σαν μια οντοτητα). Η γραμμη εντος του κυκλου συμβολιζει τα παντα που βρισκονται στον χωρο. Ετσι, το γραμμα Θ συμβολιζει τον πανχωρο με οσα εν αυτω, δηλαδη ταπαντα στον κτιστο κοσμο. (η λεξη Θεος σημαινει: Θ =απο τον πανχωρο Ε=εξερχομενο /που φανερωνεται , Ο=σαν οντοτητα)
                  Σ =δηλωνει οτιδηποτε τελειομενο/τελειο/σωστο. Αρα, Μυστης = Μυ = ο κατεχων (αυτος που κρατα), Σ= το σωστο.
                  Το γραμμα Υ δηλωνει : συγκεντρωση,συνυπαρξη,ειμαι καπου περιορισμενος,βρισκομαι καπου, και συναφεις εννοιες. Μαζι με το Μ σαν ΜΥ σημαινει κρατω κατι, περιοριζω/ομαι και συναφεις εννοιες. αρα μυστης ειναι αυτος που κατεχει κατι και αυτο που κατεχει δηλωνεται με το Σ (το σωστο/τελειο).
                  Η λεξη ΜΥΣ σημαινει αυτον που κρατιεται περιορισμενος (κρυβεται), τον ποντικο. (το Σ στο τελος των λεξεων δηλωνει την τελειωση της εννοιας που δηλωνεται απο την λεξη, δηλαδη δηλωνει την τελειωση της λεξης.
                  Στη λεξη Μυθος, το ΜΥ δηλωνει το κρυμμενο/το κωδικοποιημενο , απο τον πανχωρο Θ και αρα μπορει να ειναι οτιδηποτε.
                  Σημ: το καθε γραμμα εχει μιαν εννοια η οποια δεν ξεφευγει απο το θεματικο της πεδιο. Η εννοια του γραμματος ειναι μια γενικοτητα πχ το γραμμα/συμφωνο Μ, δηλωνει τις εννοιες σταματω, κρατω, εμποδιζω, δεν αφηνω να εκταθει, και αλλες συναφεις εννοιες. Η εννοια γραμματος/συμφωνου, εξαρταται πρωτιστα απο το επομενο η το προηγουμενο γραμμα πχ στην λεξη μην (το η σημαινει φευγω αλλα δεν απομακρυνομαι , ν σημαινει κινηση. ετσι η λεξη Μην (βλεπε μηνισκος-το υποκοριστικο του Μην) δηλωνει το φεγγαρι -δεν φευγει, δεν απομακρυνεται, συγκρατιεται εκει που ειναι. Γιαυτο και η χρονικη περιοδος του κυκλου του φεγγαριου ονομαστηκε Μην.
                  Εξηγωντας τον ρολο των γραμματων στις εννοιες των λεξεων, βλεπουμε οτι καταρριπτεται το γλωσσολογικο θεωρημα περι συμβατοτητας του σημειου, οτι δηλαδη η μορφη της λεξης / τα γραμματα απο τα οποια γραφεται) δεν εχουν ,ταχα, σχεση με την εννοια της. Εδω βλεπου οτι τα γραμματα ειναι η ιδια η σημασια των λεξεων, και το αποδυκνυουμε. Επισης, καταρριπτεται η διεργασια ''αφαιρεση γενικευση'' και η διεργασια της '' διπλης αρθρωσης''. Αυτες οι τρεις ''πονηριες'', εχουν τεχνιεντως εφευρεθει απο ανιδεους, για να δικαιολογησουν τα οσα δεν αντιλαμβανονται απο την δομηση και την φυση της γλωσσας.
                  Last edited by Theo-doros; 05-07-2010, 22:31.

                  Comment


                  • #10
                    Εχουν τεχνιεντως εφευρεθει απο ανιδεους, για να δικαιολογησουν τα οσα δεν αντιλαμβανονται απο την δομηση και την φυση της γλωσσας.

                    Ρε τους ανόητους!
                    Χάθηκε να μπαίνουν σε μπλογκς του ίντερνετ, για να μορφώνονται...


                    ...
                    Eυαίσθητος φορτηγατζής

                    Comment


                    • #11
                      Κατά μία εκδοχή το μύθος έχει ετυμολογική σχέση με το μυείν. Η ρίζα mu- σχετίζεται με τον ήχο και την ομιλία οδηγώντας σε λέξεις με αντιθετικές σημασίες. Μουγγός, mute, μουσική κτλ.
                      Κατά τα άλλα, έχω την εντύπωση ότι η μυθοποίηση είναι μέθοδος του εγκεφάλου να προσεγγίζει την πραγματικότητα. Δεν υπάρχει σχεδόν αντικείμενο ή πρόσωπο που να μην περιβάλλεται από λίγο ή πολύ μύθο. Παραδείγματα από το σήμερα: ο "επώνυμος" άνθρωπος, το "επώνυμο" προιόν, η μάρκα, η φίρμα, η βιτρίνα, το σύμβολο, η διαφήμιση. Άλλες έννοιες γύρω από τις οποίες περιστρέφεται ο πολιτισμός: Δημοκρατία, ισονομία, δικαιώματα κτλ. Όλα μύθοι ως ένα βαθμό, αναγκαίοι για να συνεννοούμαστε.

                      Comment


                      • #12
                        Είναι από προηγούμενους για τους επόμενους....και εδώ μπαίνει η λέξη "ορισμένους " χωρίς να περιέχει αρνητικότητα....
                        Στην αγάπη αρχίζουμε απατώντας τον εαυτό μας. Αργότερα απατούμε τους άλλους.. Ο. Ουάιλντ

                        Μην ανησυχείς αν οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν. Να ανησυχείς όταν εσύ δεν καταλαβαίνεις τους άλλους.

                        Κομφούκιος

                        Comment


                        • #13
                          Μυθος = κρυμμενη αληθεια.

                          Comment


                          • #14
                            Originally posted by Theo-doros View Post
                            Μυθος = κρυμμενη αληθεια.
                            "φυλαγμένη" αλήθεια...
                            Στην αγάπη αρχίζουμε απατώντας τον εαυτό μας. Αργότερα απατούμε τους άλλους.. Ο. Ουάιλντ

                            Μην ανησυχείς αν οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν. Να ανησυχείς όταν εσύ δεν καταλαβαίνεις τους άλλους.

                            Κομφούκιος

                            Comment


                            • #15
                              Θα συμφωνησω με τον Theo-doros ως προς τη διαπίστωση πως μύθος και παραμύθι δεν είναι το ίδιο πράγμα. Άλλωστε το παρα-μύθι είναι σύνθετη λέξη που περιλαμβάνει τη λέξη μύθος. Είναι σαν να ταυτίζω την μάνα με την παραμάνα...

                              Παραμύθι είναι το σύνολο των περιγραφών και παραστάσεων που βασίζεται στα θεμέλια ενός μύθου. Δεν λέμε 'τα παραμύθια του Αισώπου' αλλά 'οι μύθοι του Αισώπου', διότι αποτελούν πρωτογενείς μυθικές περιγραφές της ζωής του ανθρώπου, η οποία κυρίως συγκρίνεται/παραλληλίζεται με εκείνες των υπόλοιπων ζωικών μορφών (περιλαμβάνει την έννοια της ειρωνείας) και ταυτίζεται η ανόητη συμπεριφορά του ανθρώπου με τις εξίσου ανόητες πράξεις των ζώων.

                              Ο Χρ. Μαλεβίτσης υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι έμμυθο ον σε κάθε του έκφανση, και με αυτό θα συμφωνήσω απόλυτα. Ό,τι κάνουμε κι ό,τι λέμε περιλαμβάνει μύθο, που έχει τόσο έντονα στιγματίσει την καθημερινότητά μας σε επίπεδο έθους (συνήθειας), ώστε όχι μόνο περνά απαρατήρητος, αλλά αντίθετα θεωρείται στα πλαίσια εκείνης ως 'ξερή αντικειμενική δήλωση'. Σε άλλο θέμα είχα γράψει περί του 'αντικειμενισμού' του σύγχρονου ανθρώπου. Η αντικειμενικότητα προϋποθέτει έκσταση (εξ-ίσταμαι) και φαντασιακή περιγραφή της 'πραγματικότητας'. Δηλαδή, πρέπει ο νους να απεκδυθεί τελείως το 'εγώ', την προσωπική οπτική, και να μπει μέσα σε πλαίσια 'αμέτοχης παρατήρησης'. Είναι μία μυστηριακή και έμμυθη πραγματικότητα που έχει αποδειχθεί καί μέσω των μεταμαθηματικών, πριν από περίπου 80 χρόνια.

                              Το κύριο χαρακτηριστικό του μύθου είναι η προβολή των καταστάσεων που βιώνει ο άνθρωπος μέσα από αλλοδιαστατικές (διαφορετική αντίληψη χώρου, χρόνου, προσώπου, χαρακτήρων κ.ο.κ.) απόψεις. Γι΄αυτό και η ουσία των μύθων θα μπορούσε να αντιστοιχηθεί σε γενικές γραμμές με τα γραφήματα των μαθηματικών fractals. Δηλαδή, όσο κι αν ζουμάρεις χωρικά ή χρονικά στην καθημερινή πραγματικότητα, τόσο ξαναβρίσκεις το μύθο μποροστά σου. Ο μύθος εκτείνεται από το άτομο προς την άνθρωπότητα κι από το σήμερα στο πάντοτε. Λχ. ο Οδυσσέας δεν είναι ιστορικό πρόσωπο, είναι κυρίως μυθικός ήρωας ακόμη κι αν υπήρχε ως ιστορικό πρόσωπο. Και η Οδύσσεια είναι η περιπλάνηση ενός ανθρώπου στη γη, αλλά η ιστορία ενός ανθρώπου μέσα στις τρικυμίες του λόγου του, της ζωής του. Κι επεκτείνεται σε κάθε κοινωνία και σε κάθε τόπο, απλά χωρικό ή χωροχρονικό.

                              Ο μύθος προκύπτει ετυμολογικά από το ρήμα μύω που σημαίνει ενδυναμώνω μέσα από συστηματική εκπαίδευση (σωματικά ή πνευματικά). Εξ ού και το μυϊκό σύστημα, δηλαδή το σύνολο των μυών του σώματος, ή και η μύηση, δηλαδή η διαδικασία ταχείας εκπαιδεύσεως του ανθρώπου σε ένα καθιερωμένο σύστημα ισχυροποίησής του στη ζωή. Κάθε είδους μύηση προϋποθέτει την παραγωγή ισχυρού μύθου, καθώς πρόκειται για την δόμηση και την ισχυροποίηση του έλλογου όντος μέσα από τις φαντασιακές (παραγωγή φαντασίας, παραστάσεων) του δυνατότητες. Η θρησκευτική μύηση στοχεύει στην εσωτερίκευση του κόσμου προς το άτομο (εσωστρεφής έκσταση), ενώ η επιστημονική μύηση προϋποθέτει την εξωτερίκευση του ατόμου προς τον κόσμο (εξωστρεφής έκσταση). Η άλλη ετυμολογική απόδοση της μύησης (κλείνω) αποτελεί φαινομενολογική ή συμπτωματολογική απόδοση, δηλαδή επειδή στα Ελευσίνια Μυστήρια έκλειναν τα μάτια τους θεωρήθηκε ότι το κλείσιμο των ματιών ονομάζεται μύηση. Όμως αυτό απλά θα σήμαινε ότι κάθε φορά που κάποιος κλείνει σφιχτά τα μάτια μυείται πράγμα που προφανώς δεν ισχύει καθώς ο ύπνος θα ήταν το πρώτο που θα ονομάζονταν μύηση.

                              Οι πολιτισμοί κορυφώνονται στις περιόδους που οι άνθρωποι εκπαιδεύονται υπό κοινούς μύθους. Πριν την αρχαία ελληνική δημοκρατία οι άνθρωποι εκπαιδεύτηκαν κυρίως από τον Όμηρο ή και τον Ησίοδο. Θα υποστηρίζαμε μάλιστα ότι η ισχυροποίηση της δημοκρατίας ήταν ο επιθανάτιος ρόγχος μίας κοινωνίας που ξέχασε τους μύθους της και εφήρμοσε τον καθολικό αντικειμενισμό. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κτίστηκε πάνω στους μύθους της αντικειμενικότητας των αρχαίων ελλήνων, δηλαδή ανασκεύασε κάποιες αξίες που είχαν εκπέσει, όπως πχ. τη φιλοσοφική και την ποιητική διάθεση και διέπλασε το νου της αστικής τάξης της εποχής στα πλαίσια της 'ρώμης' (πχ. με τους αστικούς μύθους του Ρέμου και του Ρωμύλου) δηλαδή της στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος ως προϊόντα της υιοθέτηση των ιδρυτών της Ρώμης από λύκαινα. Στη Ρώμη αναπτύχθηκε ιδιαίτερα η ποίηση, όταν οι άνθρωποι προσπαθούσαν να απομυήσουν τους συνανθρώπους τους από την τεχνητή ευδαιμονία που προέκυπτε μέσω της στρατιωτικής ισχύος, που θεμελιώνονταν στα βιαίως κεκτημένα και στους υπόδουλους ηττηθέντες των μαχών. Φυσικά, ο πολιτισμός αυτός κατέρρευσε εκ των έσω, καθώς ο ίδιος ο μύθος της ισχύος και του ανταγωνισμού παρήγαγε ανθρώπους ματαιόδοξους και διεφθαρμένους, παρασυρόμενους από τα ζωϊκά τους ένστικτα ('άρτον και θεάματα' ήταν το κυρίαρχο σύνθημα της πολιτικής σάτιρας στην Αρχαία Ρώμη). Τα ίδια θα βρει κανείς σε κάθε είδους αυτοκρατορία και πολιτισμού στην ιστορία.

                              Με απλά λόγια, θα λέγαμε ότι η τραγικότητα της ιστορίας του ανθρώπου κλείνεται σε μία φράση: "πές μου τους μύθους σου να σου πω ποιος είσαι".
                              Last edited by stavmanr; 18-10-2010, 15:04.

                              Comment

                              Working...
                              X