Announcement

Collapse
No announcement yet.

Πολιτικες Συζητήσεις-PartII

Collapse

Latest

Collapse

  • Whiteangel
    Reply to Ανακοινώσεις που αφορούν το Τμήμα | ΟΧΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
    Whiteangel
    Πρόγραμμα Εξετάσεων Προπτυχιακών Μαθημάτων (εαρινού και, για επί πτυχίω φοιτητές, χειμερινού εξαμήνου) Εαρινής Περιόδου 2015

    http://cgi....
    Today, 12:09
  • stavmanr
    Reply to οι δεκα εντολες
    stavmanr
    Επειδή δεν υπάρχει νήμα "σουρεαλισμός", μπορείς να το βάλεις στα χιουμοριστικά.
    Πάντως, θεολογικό ή θρησκειολογικό δεν είναι....
    Today, 08:40
  • mariosx
    Reply to Φάκελος ΣΥΡΙΖΑ
    mariosx
    Θα προτιμούσα, καλοπροαίρετα το λέω και εγώ, να μου κάνεις μαθήματα πολιτικής ευθιξίας όταν αρχίσεις να ψηφίζεις για κυβέρνηση, και όχι απλά για να λες...
    Today, 04:23
  • Smihelis
    ΑΣΦΑΛΗΣ ΖΩΗ
    Smihelis
    ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΣΦΑΛΗΣ

    Συζητάνε αρθρώνοντας την ζωή τους
    δίχως τους ανοίκειους άλλους
    Τα παιδιά τους χρειάζονται διαπαιδαγώγηση...
    Today, 00:58
  • Provocatoras
    Reply to Φάκελος ΣΥΡΙΖΑ
    Provocatoras
    Απελπισια για ποιο πραγμα? Που δε κυβερναει το κομμα μου? Που δε παει καλα ο Σαμαρας?

    Απελπισια εχω μονο για οσα συμβαινουν στη χωρα....
    Today, 00:49
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Πολιτικες Συζητήσεις-PartII

    Στα πλαισια ενος συμμαζεματος των πολλων threads πολιτικων συζητησεων που προκυπτουν απο την επικαιροτητα (βλεπε Πολιτικες Συζητησεις Part 1, ΕΣΥΠ-Κινητοποιήσεις-Εξεταστική), ανοιγει το 2ο μερος του γνωστου θρεντ.

    Εδω πλεον θα γινονται οσες συζητησεις εχουν σχεση με την πολιτικη επικαιροτητα (αρθρο 16, νομος Πλαισιο και αλλα).

    Αν κριθει σκοπιμο θα γινονται τα καταλληλα splits.

    Παρακαλω οι συζητησεις να γινονται σε κοσμιο επιπεδο...
    Last edited by DI tourist; 23-01-2007, 02:05.

    "Είναι κώδικας τιμής να με αποκαλούν ρεμάλι"
    -DopeMonX

    messin' wit' me messin' wit' da crew

  • #2
    2nd post...
    ​Saw thiiiiiiiiiings....


    Comment


    • #3
      Originally posted by November Rain View Post
      2nd post...
      eleos...(3rd post... )
      SAVE ALEKOS

      Comment


      • #4
        Οι πανεπιστημιακοι δεν προκειται να αφησουν ετσι την τηλεοραση-δημοσιογραφους να λενε οτι γουσταρουν σε βαρος του ελληνικου πανεπιστημιου και των πανεπιστημιακων καθηγητων!Ετοιμαζεται απαντηση!

        Α...και κατι αλλο....αυτος ο Καραγκιοζης με Κ κεφαλαίο ο Οικονομεας θα επρεπε να ξερει οτι το Πολυτεχνείο δεν ειναι "μαγαζι" οπως το αποκαλεσε και πως θα επρεπε τον πρυτανη να τον σεβαστει περισσοτερο!
        Οι μονοι που κρατανε το κυρος της χωρας μας σε ψηλο ακομα επιπεδο ειναι οι επιστημονες της και οχι ο καθε μαλακας που παρουσιαζει μια εκπομπη-κερδιζει μια γιουροβιζιον-παιρνει ενα μεταλλιο-κανει τεςπα καποια μαλακια!



        //1st page
        In the past i was known as the "contriver of all fraud",Odin's little brother Loki !Now I've changed!
        From this day my new name is Spartacus,the gladiator-slave who became the alleged leader of an unsuccessful slave uprising against the Roman Republic!

        "People should not be afraid of their governments!Governements should be afraid of their people"
        Όμορφη πόλη άσχημα καίγεσαι - Σαρρής Γιώργος

        Comment


        • #5
          αμα ειδατε εχθες ανατροπη...
          ειχε καλο γελιο....
          Niggaz with knowledge is more dangerous than niggaz with guns
          They make the guns easy to get and try to keep niggaz dumb - Talib Kweli
          Pursue the knowledge that's available
          Before your chump-style game and your punk friends fail you - Guru

          Comment


          • #6
            Προκήρυξη που μοιράστηκε στην τελευταία πορεία

            ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ

            Aπό την επάρατο δεξιά ως την άκρα αριστερά, όλοι συμφωνούν ότι «η παιδεία αποτελεί κοινωνικό αγαθό» και ότι «η πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει το δικαίωμα πρόσβασης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης σε όλα τα παιδιά χωρίς καμμιά διάκριση». Μάλιστα, τόσο ωραία! «Σήμερα, στην αρχή του 21ου αιώνα, το ΠΑΣΟΚ και εγώ ο ίδιος προσωπικά δεσμευόμαστε απέναντι στις νέες γενιές και στην ελληνική οικογένεια, σε ένα σχέδιο και ένα πρόγραμμα που θα κάνει και πάλι τη δημόσια Παιδεία προσιτή και προσβάσιμη σε κάθε νέο Έλληνα και Ελληνίδα, χωρίς οικονομικό κόστος για την οικογένεια», λέει ο ανώτατος δημαγωγός του ΠΑΣΟΚ στο άρτι δημοσιευθέν πρόγραμμα του κόμματός του για την Παιδεία. «Κάθε Πανεπιστήμιο», προσθέτει, «θα αξιολογείται με βάση τους στόχους που το ίδιο έχει δημοσιοποιήσει και συμφωνήσει με την Πολιτεία. Η Πολιτεία θα αξιολογεί και θα πιστοποιεί τα αποτελέσματα μέσω της Αρχής Αξιολόγησης και Πιστοποίησης». Ούτε η αριστερά βεβαίως χάνει την ευκαιρία, στη μια ή την άλλη περίπτωση, να μιλά για «αξιολόγηση» και «αξιοκρατία». Σε στιγμές υπερθεματισμού ενάντια σε αυτό ή σε εκείνο το μέτρο της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, οι αριστεροί ισχυρίζονται ότι «εμείς θέλουμε να μπουν όλοι στα πανεπιστήμια για να σπουδάσουν» αλλά κανείς ποτέ δεν έχει εισηγηθεί την κατάργηση των εξετάσεων και της επιλεκτικής λειτουργίας της εκπαίδευσης –ούτε θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κάτι τέτοιο μέσα στον καπιταλισμό. Αντί να λέμε λοιπόν ιδεολογικές σαχλαμάρες όπως κάνουν τα κόμματα, ας δούμε καλύτερα τι πραγματικά είναι οι αφηρημένες έννοιες «Παιδεία», «αξιολόγηση» κλπ., τις οποίες θέλουν μάλιστα να παρουσιάζουν και ως αυταξίες.

            Ο καπιταλισμός είναι καλό σύστημα αλλά δεν έχει πολλές θέσεις

            Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία, δηλ. σε ένα καθεστώς εκμετάλλευσης και αλλοτρίωσης –αυτό το ξέρει ακόμα και ο μεγαλύτερος φλώρος, παρότι προσποιείται ότι δεν το καταλαβαίνει. Η περίφημη «ισότητα των ευκαιριών» που υπόσχεται το εκπαιδευτικό σύστημα αυτής της κοινωνίας δεν είναι παρά ίσες ευκαιρίες πρόσβασης (στην πραγματικότητα, κατανομή) σε άνισες κοινωνικές θέσεις. Με άλλα λόγια, η «ισότητα των ευκαιριών» δεν είναι παρά ισότητα ευκαιριών κοινωνικής ανόδου, όπου όποιος προλάβει να πατήσει το διπλανό του μπορεί να ελπίζει στην απόκτηση ενός μεγαλύτερου ξεροκόματος απ’ αυτά που πετάνε τα αφεντικά στους σκύλους τους.

            Η κρατική πανεπιστημιακή εκπαίδευση αποτέλεσε από τη δεκαετία του ’70 και μετά το βασικότερο μηχανισμό κοινωνικής ανόδου. Φοιτητές προερχόμενοι από φτωχές αγροτικές ή εργατικές οικογένειες μπορούσαν να βρούν μέσω του πτυχίου μια μόνιμη θέση στο δημόσιο ή μια σχετικά εξασφαλισμένη θέση στον ιδιωτικό τομέα ή ακόμη να γίνουν οι ίδιοι εργολάβοι ή καπιταλιστές. Το δημόσιο (καπιταλιστικό) πανεπιστήμιο αποτέλεσε, επομένως, βασικό θεσμό ενσωμάτωσης και «ικανοποίησης των προσδοκιών» στη σοσιαλδημοκρατική περίοδο με σημαντικό κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό.

            Η ενσωμάτωση των «λαϊκών» απαιτήσεων εξασφαλίζει τη νομιμοποίηση των εκμεταλλευτικών κοινωνικών σχέσεων που είναι η μία από τις δύο βασικές λειτουργίες του καπιταλιστικού κράτους –η άλλη βασική λειτουργία του είναι να φροντίζει για την απρόσκοπτη συσσώρευση και αναπαραγωγή του κεφαλαίου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 η ταξική πάλη είχε οδηγήσει το κράτος σε αδυναμία να ασκήσει ικανοποιητικά αυτές τις δύο συμπληρωματικές αλλά αντιφατικές λειτουργίες του. Οι κοινωνικές απαιτήσεις δεν μειώθηκαν ούτε μετά την εισαγωγή νεοφιλελεύθερων μέτρων που αποσκοπούσαν στην επίλυση αυτής της αντίφασης με το να επιβάλλουν στον καθένα «να μάθει τη θέση του». Οι διαρκείς αγώνες στο χώρο της εκπαίδευσης επιβεβαιώνουν αυτό που λέμε.

            Ας θυμηθούμε για παράδειγμα το νόμο Αρσένη του 1997. Ο νόμος ήθελε να εισάγει δύο βασικές διαδικασίες επιλογής και διαχωρισμού των εκπαιδευόμενων εργατών: η πρώτη διαδικασία θα διαχώριζε τους χαμηλής ειδίκευσης από αυτούς που θα εισάγονταν στο πανεπιστήμιο, η δεύτερη τους πτυχιούχους μέσης και χαμηλής ειδίκευσης από τους μεταπτυχιακούς. Λόγω των φανερών και υπόγειων αντιδράσεων που ακολούθησαν την ψήφιση του νόμου (κίνημα των αδιόριστων εκπαιδευτικών, συγκρούσεις στα εξεταστικά κέντρα τον Ιούνη του ’98, καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων στο τέλος της ίδιας χρονιάς, διαμαρτυρίες γονέων) η σκληρή επιλεκτική διαδικασία στο Ενιαίο Λύκειο χαλάρωσε και ο κάθετος διαχωρισμός ΑΕΙ-ΤΕΙ από ΤΕΕ έσπασε. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξει τεράστια αύξηση του φοιτητικού πληθυσμού και των απόφοιτων ανώτατης εκπαίδευσης από το 1997/98 και μετά. Ο αριθμός των θέσεων εισακτέων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ ανήλθε από 51.000 το 1997 σε 82.000 το 2000 και το ποσοστό συμμετοχής στην ανώτατη εκπαίδευση των ηλικιών μεταξύ 18 και 21 ετών από 30% το 1997 σε 60% το 2004. Αν συνυπολογίσει κανείς τους δεκάδες χιλιάδες σπουδαστές των ΙΕΚ, των ΚΕΣ και των πανεπιστημίων του εξωτερικού τότε προκύπτει η απίστευτη διαπίστωση ότι πλέον μόνο δύο στους δέκα νέους ελληνικής υπηκοότητας στρέφονται από νωρίς στις κλασσικές απλές χειρωνακτικές εργασίες, που όλο και περισσότερο ανατίθενται στους νεαρούς μετανάστες και τις νεαρές μετανάστριες.
            Αυτή η πρωτόγνωρη και ταχεία εξέλιξη δεν οφείλεται μόνο στην αύξηση των απαιτήσεων κοινωνικής ανόδου αλλά και στην αυξανόμενη ανάγκη του καπιταλιστικής παραγωγής για υψηλότερο ατομικό επίπεδο μόρφωσης, πράγμα που έχει οδηγήσει στην πανεπιστημιοποίηση της κατάρτισης. Στηρίχθηκε δε στα «Επιχειρησιακά Προγράμματα Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης» (ΕΠΕΑΕΚ) Ι (1994-2000) και ΙΙ (2000-2006) με χρηματοδότηση από το Β΄ και το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, αφού, παρά την αύξηση των τμημάτων και των εισαγόμενων στα ΑΕΙ-ΤΕΙ φοιτητών, οι κρατικές δαπάνες ανά φοιτητή μειώθηκαν τη δεκαετία 1993-2002 κατά 43-45%.

            Η υποχρηματοδότηση με δημόσιο χρήμα πυροδοτεί τη διαδικασία της ιδιωτικοποίησης, που έχει ξεκινήσει ήδη εδώ και πολλά χρόνια, μέσα στο ίδιο το κρατικό πανεπιστήμιο που είναι αναγκασμένο να «αυτοχρηματοδοτηθεί» με πολλούς τρόπους: απευθείας από την αγορά, από τα προαναφερόμενα ευρωπαϊκά επιχειρησιακά προγράμματα σύγκλισης (τα οποία επιβάλλουν την προσαρμογή των μεταπτυχιακών και της έρευνας στις δικές τους εμπορευματικές προδιαγραφές), με την επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, την επιβολή απλήρωτης ή κακοπληρωμένης εργασίας κυρίως στους μεταπτυχιακούς φοιτητές, την ίδρυση κέντρων κατάρτισης επί πληρωμή από τα ίδια τα πανεπιστήμια, την ίδρυση του Ανοιχτού Πανεπιστημίου που λειτουργεί με δίδακτρα από τις προπτυχιακές σπουδές κ.ο.κ.

            Όπως είπαμε, σε ιδεολογικό επίπεδο, η απόκτηση του «πτυχίου» συνεχίζει να έχει μεγάλο ειδικό βάρος στην ελληνική κοινωνία. Έτσι, η ζήτηση για πανεπιστημιακές σπουδές είναι πολύ μεγάλη και η πίεση προς το κράτος αντίστοιχη. Επομένως, ο μόνος δρόμος που έχει το κράτος για να βγει από το αδιέξοδο και να μην αναγκαστεί να βάλει το χέρι στη τσέπη είναι να ωθήσει περαιτέρω τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Και κάπου εδώ έρχεται να κολλήσει η αναθεώρηση του «άρθρου 16».

            Πειθάρχηση – ατομικισμός ή αλλιώς «σκάσε και πλήρωνε»

            Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων δε σημαίνει σε καμία περίπτωση την «παρακμή» ή την υποβάθμιση των κρατικών. Άλλωστε, όπως δήλωσε και ο πρόεδρος των ελληνικών κολλεγίων, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα παρέχουν πτυχία σε όλες τις κατευθύνσεις άλλα μόνο σε αντικείμενα με χαμηλό κόστος υποδομών και υψηλή ζήτηση (πληροφορική, διοίκηση επιχειρήσεων, κλπ). Η μέχρι τώρα εμπειρία των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ευρώπη δείχνει ότι ο ρόλος τους περιορίζεται στους τομείς του εμπορίου και του μάνατζμεντ ή, στην περίπτωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων της Volkswagen και της Deutsche Telekom, στην επιμόρφωση των υπαλλήλων και την παραγωγή στελεχών των εν λόγω εταιρειών. Σε ορισμένες μάλιστα χώρες της ανατολικής Ευρώπης και στην Πορτογαλλία πολλά από αυτά έκλεισαν λόγω έλλειψης πελατείας ή επειδή το κράτος που τα χρηματοδοτούσε έκρινε ότι ήταν πολύ χαμηλής ποιότητας οι «υπηρεσίες» που προσέφεραν.
            Ποιά μπορεί να είναι η χρησιμότητά τους τότε; Θεωρούμε ότι η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων
            - αποτελεί εργαλείο για την «ορθολογικοποίηση του αριθμού των εισακτέων» στα κρατικά πανεπιστήμια (δηλ. τη μείωση των θέσεων –σε συνδυασμό με τη «βάση του 10»), πράγμα που εξυπηρετεί τη μείωση των δημόσιων δαπανών χωρίς να πλήττεται το μικροαστικό όνειρο της κοινωνικής ανόδου μέσω της «ανώτατης» εκπαίδευσης
            - θα βοηθήσει στην περαιτέρω προώθηση της ιδιωτικοποίησης και της «αυτοχρηματοδότησης» των κρατικών πανεπιστημίων μέσω της σταδιακής επέκτασης των διδάκτρων
            - θα συμβάλλει στη φτηνή εφαρμογή του νόμου για το «σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων –συμπλήρωμα διπλώματος». Οι τίτλοι που θα περιλαμβάνει το «συμπλήρωμα διπλώματος», μέσω του οποίου ο εκπαιδευόμενος θα μπορεί να κατασκευάζει το αυριανό επαγγελματικό του προφίλ, θα μπορούν να παρέχονται «υπεργολαβικά» από τα αναγνωρισμένα από το κράτος ιδιωτικά πανεπιστήμια. Για παράδειγμα, στο τομέα της υγείας οι τρεις μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να ιδρύσουν σχολές, σε μια πρώτη φάση θα προσφέρουν εξειδικευμένα σεμινάρια. Αυτό θα βοηθήσει τα δημόσια πανεπιστήμια να κάνουν οικονομία στην πρόσληψη νέου προσωπικού (οι μισθοί αντιπροσωπεύουν αυτή τη στιγμή το 70-80% των συνολικών δαπανών) ή στην ανάπτυξη των υποδομών τους
            - θα διευκολύνει σε τελική ανάλυση όχι μόνο τη κινητικότητα της εργατικής δύναμης και τη «δια βίου εκπαίδευση» αλλά και τη μετακύλιση του κόστους εκπαίδευσης από το κράτος στους φοιτητές (και τους γονείς τους!).

            Με τον αποκλεισμό των αποφοίτων των ΕΠΑ.Σ. και του ΕΠΑ.Λ. από την πρόσβαση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, την ανάθεση του Μεταλυκειακού Έτους Ειδίκευσης στα ΙΕΚ, την απαγόρευση στους απόφοιτους των γενικών λυκείων να εγγραφούν στα επαγγελματικά λύκεια και τη δυνατότητα σε αποφοίτους ΙΕΚ να εισάγονται σε ΑΕΙ-ΤΕΙ με σύστημα πιστωτικών μονάδων, το κράτος αυξάνει τη μαθητική διαρροή από τη δημόσια δευτεροβάθμια και μεταλυκειακή εκπαίδευση και απαλλάσσεται από ένα ακόμα κόστος. Δεν κλείνει τη πόρτα στις κοινωνικές προσδοκίες αλλά τις ιδιωτικοποιεί. Τα ΚΕΣ αναμένουν ότι με την ανωτατοποίησή τους θα αυξήσουν τους φοιτητές τους από 20.000 σε 50.000 και τα δίδακτρά τους από 6.000 σε 10.000 ευρώ το χρόνο.
            Και για να γυρίσουμε στο σημείο εκκίνησης, δεν πρέπει να λησμονήσουμε την αξία της ιδιωτικοποίησης σε ιδεολογικό επίπεδο και σε επίπεδο πειθάρχησης. Από τη μια μεριά το κράτος αποτινάζει από πάνω του το βάρος της «ικανοποίησης των προσδοκιών» και το μεταθέτει στην «ατομική πρωτοβουλία» του φοιτητή-πελάτη που επωμίζεται και το κόστος. Από την άλλη μεριά ο φοιτητής-πελάτης αναγκάζεται να τελειώνει γρήγορα τις σπουδές του (καθώς κοστίζει), δε διανοείται καταλήψεις και πορείες, και βγαίνει στο τέλος των σπουδών του πολύ πιο πειθαρχημένος και πρόσφορος για εκμετάλλευση από την καπιταλιστική μηχανή.

            Η αναθεώρηση του «άρθρου 16» αποτέλει ένα μόνο κομμάτι της συνολικής μεταρρύθμισης της ανώτατης εκπαίδευσης. Το προηγούμενο επεισόδιο παίχτηκε πέρσι από τα μέσα του Μαίου μέχρι τις αρχές Ιουλίου. Τότε οι φοιτητές μπόρεσαν να ανακόψουν προσωρινά την ψήφιση του νέου νόμου-πλαισίου με τις δυναμικές καταλήψεις και πορείες τους. Ωστόσο, ο αγώνας τους, ένας αγώνας ενάντια στην εντατικοποίηση, τη σχολειοποίηση και την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου, δεν αφορά μόνο τους ίδιους. Είναι αγώνας ενάντια στη συνολική επίθεση που δεχόμαστε ως τάξη.

            Τι να κάνουμε;
            Βλέποντας το έργο από το τέλος προς την αρχή

            Είμαστε εδώ και πολλά χρόνια μέσα στη μισθωτή εργασία και καταλαβαίνουμε καλύτερα απ’ όσο μπορούσαμε να το καταλάβουμε την εποχή που ήμασταν φοιτητές ότι από κάποια στιγμή και μετά δεν παίζει μια φάση συνεχούς μετάβασης από την ανεργία στην προσωρινή απασχόληση και τανάπαλιν. Αν οι επιχειρήσεις και οι υπηρεσίες, δημόσιες και ιδιωτικές, βασίζονταν στην προσωρινή εργασία θα είχαν ήδη κλείσει... Βασίζονται αντίθετα σε ένα καθεστώς αέναης εργασίας, δια βίου εργασίας, ει δυνατόν 24 ώρες το 24ωρο, η οποία πειθαρχείται με την απειλή της έπτωσής της στον εφεδρικό εργατικό στρατό. Στην κοινωνία της δια βίου καταναγκαστικής εργασίας, η δουλειά ξεκινά από το σχολείο. Το γεγονός ότι ένα κομμάτι των σπουδαστών δεν πρόκειται να βρει για κάμποσο καιρό σταθερή απασχόληση δεν πρέπει να μας ξεγελά. «Να αντιμετωπίσουμε την ανεργία και ξανά μανά να αντιμετωπίσουμε την ανεργία» είναι μια επωδός που ταιριάζει μόνο στο λόγο της εξουσίας. Αυτοί οι κανάγιες ξέρουν ότι το φόβητρο της ανεργίας είναι το καλύτερο μέσο πειθάρχησης των μισθωτών.

            Το πανεπιστημιακό έργο ήδη χαρακτηρίζεται από ένταση εργασίας και σε ορισμένες περιπτώσεις (πχ. εργαστηριακή έρευνα) και από ένταση κεφαλαίου. Ορισμένοι καθηγητές φοβούνται ότι με τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης και την αύξηση των υπεργολαβιών θα χάσουν κονδύλια που θα μπορούσαν να τα διαχειρίζονται αυτοί μόνοι τους εντός του πανεπιστημίου (εξού και οι ανοησίες για «ανεξάρτητη, ακαδημαϊκή γνώση») ενώ άλλοι ήδη δικτυωμένοι βλέπουν στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση μια ευκαιρία.
            Ούτε στους φοιτητές υπάρχει μια ενιαία στάση. Η αναζήτηση του ατομικού βολέματος, η ιδεολογική επένδυση στην απόκτηση πτυχίων και πιστωτικών μονάδων ως υποκατάστατο της ταξικής πάλης και ως πιθανή διέξοδος από τη διαφαινόμενη μιζέρια κυριαρχεί. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ορισμένοι θα δικαιωθούν σ’ αυτό το κυνήγι της ατομικής επιτυχίας. Όπως έλεγαν το Μάη του 68, «δεν υπάρχουν ηγέτες σ’ αυτόν τον κόσμο που να μην είχαν υπάρξει φοιτητές». Οι περισσότεροι θα γίνουν το διανοητικό προλεταριάτο που έχει ανάγκη η καπιταλιστική κρεατομηχανή. Οι φοιτητές ήδη εργάζονται, δεν προετοιμάζονται απλά για μια μελλοντική εργασία. Ούτε οι πληρωμένες από τον μπαμπά διακοπές ούτε ο χαζοχαρούμενος μποεμισμός μπορούν να κρύψουν αυτήν την εξώφθαλμη πραγματικότητα. Αντί για τις αυταπάτες του βολέματος να προωθήσουμε τη συνολική ρήξη.
            -Στην απλήρωτη φοιτητική εργασία να αντιπαραθέσουμε το αίτημα του μισθού για τη φοιτητική εργασία
            -Στην ιδεολογία του «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάρτης» να απαιτήσουμε την αύξηση των δημόσιων δαπανών (η αριστερά γέρασε με αυτό το σύνθημα αλλά είναι πάντα επίκαιρο)
            -Στη ξεδοντιασμένη και εμπορευματοποιημένη γνώση να αντιπαραθέσουμε τη διοργάνωση αντιμαθημάτων οργανωμένων από κοινού από καθηγητές και φοιτητές που θέλουν να αμφισβητήσουν το ρόλο τους
            -Στον ακαδημαϊκού τύπου αποκλεισμό του πανεπιστημίου από την κοινωνία να οργανώσουμε το άνοιγμα των πανεπιστημιακών χώρων και της υλικής τους υποδομής στους άνεργους, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Έτσι ίσως ξαναβρίσκαμε και μεις οι απέξω ένα νέο τρόπο επανεκτίμησης του πανεπιστήμιου. Στο κάτω-κάτω η ίδια η «αστική γνώση» δεν είναι παρά συσσωρευμένη και αλλοτριωμένη προλεταριακή εμπειρία και γνώση.

            Είναι σαφές ότι θέτουμε ξανά το ζήτημα του κοινωνικού δεσμού, της δημιουργίας μιας νέας κοινωνικότητας. Εκεί κάπου έχασε το κίνημα των δασκάλων παρά τα αξιόλογα χαρακτηριστικά του. Αυτό σημαίνει ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς που υπάρχει σήμερα μας βολεύει καλύτερα από το ιδωτικό. Δεν υπερασπιζόμαστε όμως το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτό καθαυτό, ούτε αναλωνόμαστε σε ανοησίες του στυλ «να εμποδίσουμε τη μετάλλαξη της γνώσης από κοινωνικό αγαθό σε εμπορικό προϊόν και τη μετατροπή της μόρφωσης από συλλογικό δικαίωμα σε ατομική επιλογή». Ποτέ το πανεπιστήμιο των τελευταίων δεκαετιών δεν εμπόδισε την εμπορευματοποίηση της γνώσης, αντίθετα τη διευκόλυνε με τη μαζική παραγωγή προσαρμοσμένων και εξειδικευμένων ιδιωτών. Εξάλλου, δεν ήταν το «κοινωνικό αγαθό» της γνώσης, που ήθελε το κράτος με το άρθρο 16 να διαφυλάξει, αλλά την εποπτεία, την επιτήρηση και τον απόλυτο έλεγχό του πάνω στα πανεπιστήμια, μπροστά στον κίνδυνο να μετατραπούν τη δεκαετία του ’70 σε «φυτώρια» ριζοσπαστικών ιδεών. Με δεδομένο ότι αφ’ ενός η καπιταλιστική ανάπτυξη της εποχής της ψήφισης του άρθρου 16 καθιστούσε τα πανεπιστήμια το μονοπωλιακό χώρο παραγωγής γνώσης και ότι αφ’ ετέρου η προσέγγιση διανοητικού και χειρωνακτικού προλεταριάτου φάνταζε μια απτή πραγματικότητα, το κράτος κατοχύρωνε έτσι τον έλεγχό του. Αξιοσημείωτο δε ότι ο ιδεολογικός ρόλος της ανώτατης εκπαίδευσης καθόλου δεν αγνοήθηκε. «Η παιδεία αποτελεί βασική απoστoλή τoυ Kράτoυς και έχει σκoπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τoυς σε ελεύθερoυς και υπεύθυνoυς πoλίτες», έλεγαν τότε....
            Ό,τι καλό έγινε μέσα στο πανεπιστήμιο ήταν πάντα ενάντια στη λειτουργία του.
            Θέτουμε ζήτημα προλεταριακής χρήσης του δημόσιου πανεπιστημίου. Αν το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι «κεκτημένο», ρωτάμε αυτούς που υποστηρίζουν αυτό το σύνθημα: «κεκτημένο για ποιόν;»

            Comment


            • #7
              Ekatses kai tin antegrapses h' tin ekanes copy-paste? :P
              Ta exoume xanapei : sta kanalia yparxoun (ws epi to pleiston) eite asxetoi eite symferontologoi.. min perimenete sovari enhmerwsi apo tin tileorasi..dystyxws oute apo to kratiko kanali...

              Comment


              • #8
                Βίντεο σχετικά με την άρση του ασύλου στο ΕΜΠ το 1995
                What came first? The music or the misery?
                ------------------------------------------------------
                My Blog (RSS) :: My Twitter (RSS) :: ΦΠ² :: Click Here: A movie made @ DI :: My YouTube Videos :: My Videoclips

                Comment


                • #9
                  Originally posted by Bebis View Post
                  Ekatses kai tin antegrapses h' tin ekanes copy-paste? :P
                  Ta exoume xanapei : sta kanalia yparxoun (ws epi to pleiston) eite asxetoi eite symferontologoi.. min perimenete sovari enhmerwsi apo tin tileorasi..dystyxws oute apo to kratiko kanali...
                  Προφανώς από το κρατικό κανάλι περιμένουμε ό,τι χειρότερο, καθώς είναι πλήρως κατευθυνόμενο από την κυβέρνηση...

                  //1st page =)
                  You are poorly designed for this!

                  Comment


                  • #10
                    Originally posted by Bebis View Post
                    Ekatses kai tin antegrapses h' tin ekanes copy-paste? :P


                    Εκατσες και το διαβασες ολοκληρο ?
                    Οποιος εχει να πει κατι σε παραπανω απο 10 γραμμες , δεν εχει να πει τιποτα!
                    Ziko the mighty, Ziko the brave
                    Crush the infidels in your way
                    By your hammer let none be saved
                    Live to die on that final day
                    Noobs , professors and men
                    You'll die together in the end

                    Comment


                    • #11
                      τα δακρυγονα που μας ριχνουν απο τοτε τα εχουν
                      In the past i was known as the "contriver of all fraud",Odin's little brother Loki !Now I've changed!
                      From this day my new name is Spartacus,the gladiator-slave who became the alleged leader of an unsuccessful slave uprising against the Roman Republic!

                      "People should not be afraid of their governments!Governements should be afraid of their people"
                      Όμορφη πόλη άσχημα καίγεσαι - Σαρρής Γιώργος

                      Comment


                      • #12
                        Βίντεο με καταστροφή δημόσιας περιουσίας και κίνδυνο πρόκλησης σωματικών βλαβών τουλάχιστον:
                        http://www.youtube.com/watch?v=Frfu2...elated&search=

                        Πάρε και μια δημοκρατική και ειρηνική διαμαρτυρία, όπως ταιριάζει σε μια πολιτισμένη χώρα:
                        http://www.youtube.com/watch?v=bvOAOilaYvM

                        Και τα τελευταία επιτεύγματα των "καλών" παιδιών:
                        http://www.youtube.com/watch?v=32mWSfxLLl0

                        Αλήθεια, όλοι αυτοί που μπορούν πολλοί άνετα με πρόκληση σωματικών βλαβών ή ακόμα και απόπειρα ανθρωποκτονίας (κάτι τέτοιο δεν είναι το "σε λούζω με βενζίνη και σου βάζω φωτιά" ??) προστατεύονται από το άσυλο του πανεπιστημίου? Μάλλον θα προάγουν την επιστημονική έρευνα με κάποιον τρόπο που δεν αντιλαμβάνομαι...
                        Evil has its winning ways.

                        Comment


                        • #13
                          Xm... υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που προστατεύονται από το ίδιο το κράτος (τί σόι άσυλο και τούτο )...

                          Απλά θα ήθελα να επισημάνω κάτι που μου κάνει πολύ αρνητική εντύπωση..
                          Γιατί δε δίνεται ιδιαίτερη σημασία σε αυτό? Τί θα γίνει θα δωθεί αφού πεθάνουν?

                          Πόσο εκ του ασφαλούς πια μιλάμε όλοι? Πραγματικά διαβάζοντας αυτό έχω στεναχωρηθεί και αηδειάσει μαζί

                          http://www.latofm.gr/index.php?topic=news&nid=1494
                          Cloud Connected ;)

                          Comment


                          • #14
                            Δεν θα εκφέρω γνώμη για την πολιτική κατάσταση τότε γιατί απλά δεν ξέρω. Εγώ τότε έβλεπα junior tv και έτσι δεν μπορώ να κρίνω το background.
                            Είμαι ο μόνος όμως που βλέπω την καμμένη πατησίων, Ελληνικές σημαίες καμμένες παντού και μια αθηνα κρανίου τόπο??? Είμαι σίγουρος ότι το 100% αυτών ήταν φοιτητές και υπέρμαχοι ιδεών και το μόνο που έκαναν τα παιδιά ήταν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους καταστρέφοντας δημοκρατικά ότι υπάρχει μεταξύ (σημερινού) παπασωτηριου, μουσείου και Εξαρχείων.


                            εντιτ: τα άσυλο είναι δημοκρατικός θεσμός και κάποιοι το καταστρέφουν χρησιμοποιώντας το για διάφορους σκοπούς μη όντας και οι ίδιοι φοιτητές.


                            bb
                            Last edited by grnemo; 24-01-2007, 18:38.

                            Comment


                            • #15
                              Πάντος, ωραίο το παραμυθάκι με το άσυλο.
                              Το άσυλο υπάρχει για να εξελίσσεται η ερευνητική και επιστημονική δραστηριότητα στον χώρο του Πανεπιστημίου απερίσπαστα, και χωρίς να επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες.
                              Από τη στιγμή που στον χώρο του πανεπιστημίου εισβάλλουν άτομα που ΟΥΤΩΣ Ή ΑΛΛΩΣ σταματούν την επιστημονική δραστηριότητα, τότε ΠΑΥΕΙ να υφίσταται και ο λόγος ύπαρξης τους ασύλου. ΠΑΥΕΙ!!!!
                              Τώρα, πως έχει παγιωθεί η αντίληψη ότι το άσυλο μπορεί να προστατεύει το κάθε τσογλάνι που σπάει και καίει δημόσια περιουσία, και θέτει σε κίνδυνο σωματική ακεραιότητα άλλων, δεν τον ξέρω. Και με λυπεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι πολλοί το θεωρούν φυσιολογικό.
                              Evil has its winning ways.

                              Comment

                              Working...
                              X