PDA

Επιστροφή στο Forum : Ένας χρόνος κατάθλιψης και δεν την παλέυω άλλο :(



stefanos1487
01-06-2013, 22:47
Ηλπιζα οτι δε θα ξαναγραψω εδω ποτε. Ομως ειμαι απιστευτα χαλια. Η διαθεση μου ειναι στον πατο. Η αυτοεκτιμηση μου επισης. Εχω χασει τον εαυτο μου. Το επικεντρο μου. Εκει που παω να βαλω στοχους και να κανω νεα αρχη αφηνοντας τα ολα πισω, κατι γινεται, και πεφτω παλι στις αρνητικες σκεψεις, τη μιζερια και την καταθλιψη. Ουτε καν να κλαψω δε μπορω ρε πουστη μου. Να αντιδρασω. Μονη αντιδραση να γραψω ενα ακομα καταθλιπτικο ποστ στο φορουμ. Υπαρχει αραγε κανεις που να περναει το ιδιο με μενα;
Εχω καταθλιψη εδω και ενα χρονο σχεδον. Ειναι ανυποφορο. Νιωθω πολυ εντονη μοναξια. Αισθημα κατωτεροτητας. Ζηλευω τους παντες. Οσους εχουν υλικα αγαθα που δεν εχω εγω, πιο ωραιο ντυσιμο, πιο ωραιο στυλ, οσους εχουν σχεση, οσους εχουν δουλεια, οσους εχουν προχωρησει τη ζωη τους και κυριως οσους εχουν αυτοπεποιθηση και αυτοεκτιμηση. Ξερετε ποσο βασανιστικο ειναι να βγαινω εξω και να εκτιθεμαι σε ολους αυτους; Να ζηλευω αγνωστους; Να θελω να ειμαι σαν αυτους;
Εχω φαει πολυ απορριψη και αυτο εχει επιδεινωσει πολυ την κατασταση μου. Η αυτοεκτιμηση μου εχει παει στο -0.
Στη σχολη μου τα εχω πολυ χαλια. Τοσο χαλια που υπαρχει περιπτωση και να με διαγραψουν και να παει χαμενος ενας ολοκληρος χρονος και τοσα λεφτα και να μην παρω το πτυχιο. Αλλη μια μεγαλη πληγη.
Στη σχολη φετος δεν εκανα φιλους και οποτε πηγαινα εκει ενιωθα πολυ μοναξια. Ενιωθα επισης μοναξια πολλες φορες που γυρνουσα σπιτι και δεν ειχα κανεναν.
Επισης, εχω καποια προβληματα υγειας και τα οποια εχω παραμελησει και με αγχωνουν πολυ.
Θα ηθελα να διορθωσω καποια πραγματα στην εμφανιση μου, οπως πχ στραβα δοντια, αλλα φοβαμαι οτι οι γονεις μου θα μου πουν οτι δεν εχουν λεφτα.
Καποιοι φιλοι που ειχα εφυγαν για παντα, αλλοι αποδειχτηκαν σκαρτοι. Στο παρελθον επισης ειχα πολυ κακους φιλους.
Σχεση δεν εχω κανει ποτε. Σεξ εχω να κανω κατι αιωνες λογω της κακης μου ψυχολογιας.
Σπανια περναω καλα πια. Ειμαι συνεχεια ανησυχος προβληματισμενος και θλιμμενος.
Το παρελθον μου με βασανιζει.
Συναναστρεφομαι συνεχεια ατομα τα οποια δεν εχουν να μου προσφερουν τιποτα. Κανω τσατ με ενα σωρο αχρηστους και ακυρους και δεν οδηγει πουθενα. Χανω το χρονο μου για το τιποτα.
Και ενω προσπαθω να μην τα σκεφτομαι ολα αυτα δεν ειναι ευκολο. Ολα μου πανε στραβα τελευταια.
Καμια φορα νομιζω οτι ο Θεος με τιμωρει για τα λαθη μου.
Και ενω προσπαθω να βαλω στοχους και να προσπαθησω να τα ξεπερασω ολα αυτα, απογοητευομαι συνεχως και φοβαμαι μηπως δεν τα καταφερω.
Παρα πολλες φορες σκεφτομαι ποσο ωραιο θα ηταν να μπορουσα να τα αλλαξω ολα σε μια στιγμη με ενα μαγικο τροπο.
Ειμαι σχεδον ενα χρονο ετσι και δεν την παλευω αλλο. http://www.e-psychology.gr/forum/images/smilies/frown.png(

beebee
01-06-2013, 23:11
Σε ψυχίατρο για αγωγή έχεις πάει; Υποθέτω πως όχι. Ξέρω οτι είναι ταμπού για πολλούς αλλά έχω μια φίλη και αρκετούς γνωστούς που έχουν δει μεγάλο όφελος. Πρέπει να αντιμετωπίσεις την κατάθλιψη σαν ένα οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Χωρίς ντροπή και δυσταγμό, για οποιοδήποτε πρόβλημα έχουμε πάμε σε ένα γιατρό έτσι δεν είναι; Δεν υπάρχει κάτι διαφορετικό εδώ. Μόνος σου το πιθανότερο είναι να μη βρεις ποτέ την ενέργεια να κάνεις τις αλλαγές που πρέπει έτσι ώστε να το ξεπεράσεις.

Φαντάζομαι οτι έχεις κάνει και άλλα ανάλογα ποσταρίσματα και είδες κάποια πρόσκαιρη βελτίωση αφόσον το συζήτησες σε ένα φόρουμ. Αν όντως προσπαθείς να κάνεις κάτι τέτοιο, να ξέρεις οτι δεν αρκεί, θέλεις μόνιμη λύση και όχι απλώς να αποφορτίζεσαι ψυχολογικά που και που

Quintadeen
02-06-2013, 02:48
Σε ψυχίατρο για αγωγή έχεις πάει; Υποθέτω πως όχι. Ξέρω οτι είναι ταμπού για πολλούς αλλά έχω μια φίλη και αρκετούς γνωστούς που έχουν δει μεγάλο όφελος. Πρέπει να αντιμετωπίσεις την κατάθλιψη σαν ένα οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας.

Έτσι είναι. Η κατάθλιψη είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη ασθένεια. Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος των ατόμων που έχουν ιστορικό κατάθλιψης παρουσιάζει ανιχνεύσιμες βιολογικές διαφορές (http://www.webmd.com/depression/guide/causes-depression) από αυτόν των ατόμων που δεν έχουν ποτέ περάσει κατάθλιψη. Κάτω από αυτό το πρίσμα, η βοήθεια ενός ειδικού είναι απολύτως απαραίτητη.

Easy
02-06-2013, 03:43
Να πας πρώτα σε ψυχολόγο και εκείνος θα κρίνει στην πορεία αν χρειαστεί να πας και σε ψυχίατρο ή όχι!!
Μην το αφήνεις όμως άλλο! Είναι κρίμα να κάθεσαι να βασανίζεσαι μόνος σου! Όσο περνάει ο καιρός και θα βασανίζεσαι αλλά όλο και θα χειροτερεύει η κατάστασή σου!

Σου εύχομαι να βρεις γρήγορα την δύναμη και να πας σε ειδικό :-)

lion
02-06-2013, 10:01
Φιλε, γραφεις κατα καιρους τα ιδια. Αφου δεν βλεπεις βελτιωση, γιατι δεν πας στον ειδικο; Περιμενεις να αλλαξει κατι ως δια μαγειας; Παρε καποιο βιβλιο αυτοβελτιωσης, αν δεν εχεις χρηματα για ψυχολογο. Αν αυτα που λεν τα βιβλια δεν μπορεις να τα τηρησεις, παρε την αποφαση να ζησεις με τις δυνατοτητες που εχεις.

Μην καθεσαι και ζηλευεις αλλους, τρως τζαμπα το χρονο σου και φθειρεσαι. Δεν υπαρχει «επισημη εκδοχη» για το ποιος ειναι πετυχημενος και ποιος οχι και πολλες φορες τα φαινομενα απατουν. Βλεπεις τον ταδε μαγκα και σε εντυπωσιαζει, αλλα ξερεις απο τι προβληματα μπορει να βασανιζεται κι αυτος; Αν ηξερες τι ανασφαλειες εχει ο κοσμος και τι κρυβεται πισω απο τις ανετες φατσες.

Κοιτα να αναπτυξεις τη δικη σου προσωπικοτητα. Αν εχεις μια σοβαρη συμπεριφορα και εισαι χαμογελαστος, οι αλλοι αργα ή γρηγορα θα το παρατηρησουν και θα βρεις φιλους στο ιδιο μηκος κυματος.

amartia
02-06-2013, 11:15
Γεια σου Στέφανε! Πρέπει όντως να επισκεφτείς κάποιον ειδικό, αν και δεν θεωρώ πως θα δεις μεγάλη βοήθεια η αλήθεια είναι. Πόσο χρονών είσαι;

Υδάτινη...
02-06-2013, 13:14
Να πας πρώτα σε ψυχολόγο και εκείνος θα κρίνει στην πορεία αν χρειαστεί να πας και σε ψυχίατρο ή όχι!!


Το αντίθετο πρέπει να γίνει... :)) Να πάει σε ψυχίατρο, να κάνει εξετάσεις, διάγνωση μετά από μερικές συνεδρίες.. κ μετά θα του πει τι χρειάζεται...

Λοκρός
02-06-2013, 14:12
Δε σε πολυπιστεύω. Στη σχολή λες, άρα κάτω των 30. Τι χαζομάρες λοιπόν για τιμωρίες από το Θεό ? Τι λάθη ? Τι λάθη έχεις τη δυνατότητα να κάνεις ? Δεν έχεις κάνει κανένα λάθος. Κλείσε τα όλα : και chat και παντζούρια και όλα. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου να ηρεμήσει και να αποδεχτεί πράγματα. Εφόσον διατύπωσες αυτό το κείμενο δεν χρειάζεται να πας σε κανέναν γιατρό. Μόνος σου θα γίνεις καλά. Δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα. Γιατί το θέμα σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου. Οι πολύ προχώ ειδικοί λένε όποιος δεν μπορεί μόνος του δεν μπορεί ούτε με άλλους. Ξεκίνα άμεσα. Μη ξεχάσεις στον υπαρξιακό αυτοαποκλεισμό σου τη ρήση του Καζαντζάκη : «Φρόντιζε το κορμί σου, η ψυχή μας δεν έχει άλλο γάιδαρο σε τούτη τη γη»

κράτα τέλος και μια ιστορία ίσως πατήσεις πάνω της:smash_pc: :

Ο γέρικος γάιδαρος

Μια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα πηγάδι. Το ζώο απελπισμένο, γκάριζε για ώρες ενώ ο αγρότης προσπαθούσε να βρει ένα τρόπο για να το σώσει.
Τελικά σκέφτηκε ότι το ζώο ήταν γέρικο και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήταν πολλά.
Αποφάσισε λοιπόν ότι δεν άξιζε να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρό του, οπότε το μόνο που του έμενε να κάνει ήταν να τον θάψει ζωντανό. Έτσι κάλεσε τους γείτονες να έρθουν για να τον βοηθήσουν να πραγματοποιήσει το σχέδιό του!
Πήραν λοιπόν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να γεμίζουν με χώμα το πηγάδι.
Στην αρχή, ο γάιδαρος συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και άρχισε να γκαρίζει φρικτά, όχι όμως για πολύ και προς έκπληξη όλων ησύχασε…
Τότε ο γεωργός κοίταξε μέσα στο πηγάδι και έμεινε έκπληκτος με αυτό που είδε, δεν πίστευε στα μάτια του, με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε στην πλάτη του ζώου, εκείνο τιναζόταν, το χώμα έπεφτε κάτω και ο γάιδαρος έκανε ένα βήμα προς τα πάνω.
Οι γείτονες και ο αγρότης χάρηκαν και συνέχισαν να πετάνε φτυαριές χώμα πάνω στο ζώο, αυτό κάθε φορά τιναζόταν και ανέβαινε πάνω.

Πολύ σύντομα, όλοι θαύμασαν το γαϊδούρι που με το δικό του τρόπο κατάφερε να φτάσει στην επιφάνεια του πηγαδιού!


Οπότε Στέφανε όταν θα περάσεις στο στάδιο να το ξέρεις μέσα σου πως δεν θα κάνεις σε κανέναν π... κερατά την χάρη να μείνεις στον πάτο του πηγαδιού όταν θα έχει πάρει μπρος η μηχανή τότε έλα να μας πεις τα καλά νέα.
Θα τα καταφέρεις αρκεί να δίνεις χρόνο μόλις ξαναπέφτεις.

sperman
02-06-2013, 14:23
τι περιμενεις για να πας σε εναν ψυχιατρο;
πηγαινε και γραψε μας τα νεα σου

Easy
03-06-2013, 05:00
Το αντίθετο πρέπει να γίνει... :)) Να πάει σε ψυχίατρο, να κάνει εξετάσεις, διάγνωση μετά από μερικές συνεδρίες.. κ μετά θα του πει τι χρειάζεται... Δεν συμφωνώ σε αυτό! :-) Πρώτα σε ψυχολόγο ή να το πω πιο σωστά σε ψυχοθεραπευτή πάμε (αλλά με την προϋπόθεση να είναι όντως ψυχοθεραπευτής και όχι απλά ψυχολόγος γιατί ειδικά εδώ στην Ελλάδα πολλοί ότι δηλώνουνε είναι χωρίς τις απαραίτητες σπουδές και εκπαίδευση) και ο ψυχίατρος ή νευρολόγος μπορεί να μην χρειαστεί και καθόλου!!
Ανάλογα την κάθε περίπτωση την οποία και κρίνει ο σωστός επαγγελματίας ψυχοθεραπευτής και μπορεί και βγάζει μετά από κάποιες συνεδρίες και διάγνωση!

Υδάτινη...
03-06-2013, 12:23
Δεν συμφωνώ σε αυτό! :-) Πρώτα σε ψυχολόγο ή να το πω πιο σωστά σε ψυχοθεραπευτή πάμε (αλλά με την προϋπόθεση να είναι όντως ψυχοθεραπευτής και όχι απλά ψυχολόγος γιατί ειδικά εδώ στην Ελλάδα πολλοί ότι δηλώνουνε είναι χωρίς τις απαραίτητες σπουδές και εκπαίδευση) και ο ψυχίατρος ή νευρολόγος μπορεί να μην χρειαστεί και καθόλου!!
Ανάλογα την κάθε περίπτωση την οποία και κρίνει ο σωστός επαγγελματίας ψυχοθεραπευτής και μπορεί και βγάζει μετά από κάποιες συνεδρίες και διάγνωση!

:-) Ο ψυχοθεραπευτής δεν δύναται να βγάλει ακριβή ψυχιατρική διάγνωση για πολλές περιπτώσεις.. κ υπάρχουν επίσης κάποιες ψυχικές ασθένειες που δεν επιτρέπεται η ψυχοθεραπεία..
Κ ένα άλλο πολύ σημαντικό…. Είναι απαραίτητο να αποκλειστεί ή να εντοπιστεί αν υπάρχει παθολογική συμμετοχή στα συμπτώματα.. (πχ θυρεοειδής που έχει άπειρα συμπτώματα μια κ οι ορμόνες επηρεάζουν την ψυχική υγεία)..
Αν λοιπόν ο ψυχίατρος αποκλείσει τα παραπάνω, παραπέμπει τον «ασθενή» σε ψυχολόγο κ μάλιστα μπορεί να του προτείνει το είδος της ψυχοθεραπείας που του ταιριάζει.. (πχ ψυχοδυναμική, συμπεριφορική κλπ)

..............edit..........

Να συμπληρώσω πως ο ψυχίατρος δεν θα οδηγηθεί στη διάγνωση μόνο συζητώντας, αλλά κ με ψυχιατρικές κλίμακες (τεστ) που θα τον οδηγήσουν σε ακριβή συμπεράσματα...

lalenium
03-06-2013, 23:54
Δεν συμφωνώ σε αυτό! :-) Πρώτα σε ψυχολόγο ή να το πω πιο σωστά σε ψυχοθεραπευτή πάμε (αλλά με την προϋπόθεση να είναι όντως ψυχοθεραπευτής και όχι απλά ψυχολόγος γιατί ειδικά εδώ στην Ελλάδα πολλοί ότι δηλώνουνε είναι χωρίς τις απαραίτητες σπουδές και εκπαίδευση) και ο ψυχίατρος ή νευρολόγος μπορεί να μην χρειαστεί και καθόλου!!
Ανάλογα την κάθε περίπτωση την οποία και κρίνει ο σωστός επαγγελματίας ψυχοθεραπευτής και μπορεί και βγάζει μετά από κάποιες συνεδρίες και διάγνωση!

Καταρχήν δεν αναγνωρίζεται στην Ελλάδα από το κράτος καμία ειδικότητα "ψυχοθεραπευτή" ,αναγνωρίζεται ο ψυχίατρος και ο ψυχολόγος. Δεύτερον όταν έχουμε πρόβλημα υγείας και μάλιστα σοβαρό όπως είναι η κατάθλιψη πάμε στο γιατρό δεν παίζουμε. Ο ψυχολόγος δεν είναι γιατρός.

Λοκρός
04-06-2013, 08:53
Μάλλον είσαι άσχετος με το θέμα. Χειρότερα θα γίνεις στο γιατρό ο οποίος σε τέτοιες περιπτώσεις εκλαμβάνει ως υπερβολή τα λεγόμενά σου και εξ ορισμού δυσπιστεί για την περίπτωση που κάποιος θέλει απλά να το ρίξει στα χάπια. Θα σου δώσει κάτι που δεν σου κάνει παρά αέρα στα @ και θα βρεθείς αντιμέτωπος με επιπρόσθετο θέμα δλδ ότι οι εντεταλμένοι δεν παίρνουν τοις μτρητοίς αυτό που σου συμβαίνει. Ένας γνωστός παραλίγο να πλακωθεί με τον γιατρό. Κατ'αρχάς ο εν λόγω τώρα (Στέφανος) "εξαφανίστηκε" ενώ υποτίθεται με τόσες απαντήσεις λογικό θα ήταν να αλληλεπιδράσει. Και ποιος του είπε ότι τον έχει ξαναδεί να γράφει τα ίδια ενώ είναι το πρώτο άρθρο του. Μερικές ιστοσελίδες έχουν χαρούμενους συνεργάτες/εθελοντές που υποδύονται ρόλους ή γράφουν ειδικού περιεχομένου αρθράκια για διαφόρους λόγους που δεν είναι της παρούσης - ένας από αυτούς είναι η αύξηση ή διατήρηση της επισκεψιμότητας και αυτός είναι ο πιο light ο χειρότερος είναι άλλος αλλά θα περιμένω να δω λίγο τον .. θίασο που κλωθωγυρνά και μετά θα τα πούμε εκτενέστερα

lion
04-06-2013, 09:23
Και ποιος του είπε ότι τον έχει ξαναδεί να γράφει τα ίδια ενώ είναι το πρώτο άρθρο του. Το πρωτο με αυτο το νικνειμ.

Λοκρός
04-06-2013, 09:42
Το πρωτο με αυτο το νικνειμ.

ναι, ωραία, και δεν είναι περίεργο αυτό ? Αν ξαναεπιστρέφεις με άλλο νικνέϊμ να θέσεις το ίδιο ζήτημα είναι σαν να επιζητείς μια διαφορετική απάντηση που δεν την έλαβες με το προηγούμενο νικ. Αυτό μου υποδεικνύει (χωρίς να είμαι ειδικός) αρκετή αυτογνωσία, επιμονή αλλά και παθογένεια φυσικά όλα αυτά όμως αν παραμένει στο καναβάτσο και συνδιαλέγεται προκειμένου να τεθεί μια θέση που να τον "κερδίσει" και να καταφέρει να προχωρήσει εσωτερικά αλλιώς τι ?

Easy
06-06-2013, 16:46
Υδάτινη, καταρχήν μια σκέψη μου, επειδή μιλάς για ‘ασθενή’. Όλα τα ανθρώπινα προβλήματα και συναισθήματα δεν είναι οπωσδήποτε ‘ασθένειες’. Και γι’ αυτό που λέει κι ο lalenium, πάρα πολλά επαγγέλματα κι όχι μόνο οι γιατροί, ασχολούνται με την υγεία. Είναι ανάλογα με την περίπτωση. Κι εδώ, ο ψυχολόγος μπορεί να μην είναι ‘γιατρός’, αλλά είναι ένας επιστήμονας που έχει σπουδάσει και ασχολείται με αυτό ακριβώς: με την ψυχική υγεία. Και με την ψυχοθεραπεία, αν έχει επιπλέον εκπαίδευση.

Ίσως πριν δεν το εξέφρασα σωστά. Ναι το ξέρω ότι δεν υπάρχει σκέτη ειδικότητα ψυχοθεραπευτή. Ούτε γι’ αστείο δεν θα συμβούλευα κάποιον να πάει σε κάποιον που δηλώνει σκέτα ‘ψυχοθεραπευτής’.

Ο καθένας βέβαια έχει το δικαίωμα να απευθυνθεί πρώτα όπου νομίζει, σε ψυχίατρο, σε ψυχολόγο, σε παπά, στα βουνά για διαλογισμό… όπου προτιμά. Αλλά τουλάχιστον να το κάνει σωστά ενημερωμένος.

Αυτά που υποστηρίζεις δεν είναι σωστά.
Ο ψυχολόγος δεν βγάζει συμπέρασμα ‘μόνο συζητώντας’. Φυσικά και παίρνει ιστορικό, μέρος του είναι και το ιατρικό ιστορικό. Και θα παραπέμψει και σε γιατρούς και σε άλλες ειδικότητες, αν κρίνει ότι χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες. Φυσικά και μπορεί να βγάλει διάγνωση και η ‘συζήτηση’ που λες, δεν είναι μια απλή συζήτηση, είναι μια οργανωμένη συζήτηση. Και βέβαια είναι αρμόδιος να χρησιμοποιεί και διαγνωστικά τεστ. Και τέλος θα προτείνει και θα εφαρμόσει (αν είναι εκπαιδευμένος σε αυτή) την κατάλληλη ψυχοθεραπεία. Έτσι όπως τα παρουσιάζεις εσύ, φαίνεται ο ψυχολόγος να έχει περιορισμένες δυνατότητες και να είναι βοηθητικό προσωπικό ενός ψυχιάτρου. Διεθνώς όμως δεν ισχύει καθόλου κάτι τέτοιο.

Δυστυχώς στη χώρα μας έχουμε πολύ ψηλά τον ‘γιατρό’ και τα φαρμακάκια για τα πάντα, άσχετα αν χρειάζεται η δεν χρειάζεται, ωφελεί ή δεν ωφελεί.

tuloom
10-06-2013, 21:53
Οταν εχουμε προβλημα οπως ο παραπανω φιλος το πιο σωστο ειναι να πηγαινουμε πρωτα στο ψυχιατρο. Εκεινος κανει τη διαγνωση - αν υπαρχει - ειναι και ο μονος με δικαιωμα να το κανει. Στη συνεχεια προτεινει -συστηνει και δεν επιβαλει φαρμακευτικη αγωγη ή ψυχοθεραπεια ή συνδυασμο των δυο. Οι ψυχολογοι δεν μπορουν να εχουν ολο το φασμα των γνωσεων για να κανουν ακριβη διαγνωση. Πχ πολλες φορες εντονα καταθλιπτικα συμπτωματα μπορει να δωσει ενας ογκος στο παγκρεας η το θυρρεοειδη αδεννα. Δεν ειναι τυχαιο οτι σε οποιοδηποτε κρατικο ή σοβαρο ιδιωτικο κεντρο ψυχικης υγειας και να πας, ανεξαρτητα απο το ποιος τελικα θα σε αναλάβει τη διαγνωση τη βαζει παντα ο ψυχιατρος.

Easy
12-06-2013, 00:04
tuloom, ναι ‘δεν είναι τυχαίο’. Είναι αποτέλεσμα της άγνοιας και της προκατάληψης του Έλληνα, καθώς και ενός αδιάφορου κρατικού μηχανισμού. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες ΔΕΝ συμβαίνει αυτό που περιγράφεις?

Αλήθεια, έχετε ποτέ ασχοληθεί με το περιεχόμενο των σπουδών ενός ψυχολόγου? Έχετε διαβάσει την περιγραφή του επαγγέλματος από διεθνώς αναγνωρισμένους φορείς? Φυσικά και έχει όλο το φάσμα των γνώσεων που απαιτείται για να ασχοληθεί με θέματα ψυχικής υγείας! Αυτά που γράφεις, ότι καταθλιπτικά συμπτώματα μπορεί να δώσει μια οργανική πάθηση, ο ψυχολόγος τα έχει διδαχτεί και τα γνωρίζει πολύ καλά. Γι’ αυτό και θα στείλει για εξετάσεις και θα παραπέμψει αν χρειαστεί. Στο παράδειγμα που φέρνεις το ίδιο θα κάνει και ο ψυχίατρος, γιατί δεν μπορεί να διαγνώσει και να θεραπεύσει έναν όγκο στο πάγκρεας.... όπως ο δερματολόγος δεν μπορεί να διαγνώσει έλκος στο στομάχι!

Ας πούμε λοιπόν ότι ψηλαφούμε έναν όγκο στο θυρεοειδή. Τι θα κάνουμε? Θα πάμε στον ψυχίατρο?? Όχι βέβαια… θα πάμε στον ενδοκρινολόγο και σε διαγνωστικά κέντρα, θα κάνουμε χειρουργείο, θα πάρουμε αγωγή…. Με λίγα λόγια το ότι ο ψυχίατρος είναι γιατρός, δεν τον κάνει αρμόδιο για τα πάντα. Υπάρχουν κι άλλες ειδικότητες κι άλλα επαγγέλματα. Έτσι όπως το πάτε, σε λίγο θα πείτε ότι και για τα υδραυλικά του σπιτιού μας καλύτερα να πάμε στον ψυχίατρο πρώτα… αφού το καζανάκι που τρέχει δημιουργεί άγχος και κατάθλιψη…. :p

tuloom
12-06-2013, 13:25
Ο φιλος που ξεκινησε το θεμα περιγραφει μια χαρακτηριστικη κλινικη εικονα και οχι απλα ενα προβλημα σχεσεων η δυσλειτουργικης συμπεριφορας. Σε τετοιες περιπτωσεις για ενα δικο μου ανθρωπο θα προτιμουσα την αρχικη κατευθυνση της θεραπειας να τη δωσει ενας ψυχιατρος και ο ψυχολογος να εμπλακει στο κομματι της ψυχοθεραπειας αν ενδεικνυται. Ο ψυχολογος ως γνωστο δεν μπορει να βαλει αγωγη - αν χρειαζεται - και αν ειναι ιδιωτης δεν μπορει να δωσει κατευθυνσεις και στο κομματι της νοσηλειας - που ισως χρειαζεται σε πολυ σοβαρα περιστατικα. Η εκπαιδευση των κλινικων ψυχολογων στην Ελλαδα μετα το πανεπιστημιο ειναι σε πολλες περιπτωσεις αμφιλεγομενη οποτε νομιζω οτι σχετικα λιγοι εχουν την καταρτιση που περιγραφεις. Οχι οτι οι ψυχιατροι ειναι τελειοι. Παρεπιπτοντως και χωρις να ειμαι σιγουρος για αυτο που λεω νομιζω οτι ειναι σχεδον αδυνατο να ψηλαφισεις εναν ογκο στο θυρεοειδη. Αν θες ψαξτο και πες μου.

Υ.Γ μεταξυ ψυχολογου και ψυχιατρου νομιζω οτι μεγαλυτερη προκαταληψη στην Ελλαδα υπαρχει για το δευτερο που ειναι συνδεδεμενος με ψυχιατρεια και ψυχοφαρμακα. Εχω ακουσει πολλους ανθρωπους να λενε παω στον ψυχολογο και να εννοουν τελικα ψυχιατρο - καναν λαθος αραγε;

giorgos_a
12-06-2013, 13:45
Ηλπιζα οτι δε θα ξαναγραψω εδω ποτε. Ομως ειμαι απιστευτα χαλια. Η διαθεση μου ειναι στον πατο. Η αυτοεκτιμηση μου επισης. Εχω χασει τον εαυτο μου. Το επικεντρο μου. Εκει που παω να βαλω στοχους και να κανω νεα αρχη αφηνοντας τα ολα πισω, κατι γινεται, και πεφτω παλι στις αρνητικες σκεψεις, τη μιζερια και την καταθλιψη. Ουτε καν να κλαψω δε μπορω ρε πουστη μου. Να αντιδρασω. Μονη αντιδραση να γραψω ενα ακομα καταθλιπτικο ποστ στο φορουμ. Υπαρχει αραγε κανεις που να περναει το ιδιο με μενα;
Εχω καταθλιψη εδω και ενα χρονο σχεδον. Ειναι ανυποφορο. Νιωθω πολυ εντονη μοναξια. Αισθημα κατωτεροτητας. Ζηλευω τους παντες. Οσους εχουν υλικα αγαθα που δεν εχω εγω, πιο ωραιο ντυσιμο, πιο ωραιο στυλ, οσους εχουν σχεση, οσους εχουν δουλεια, οσους εχουν προχωρησει τη ζωη τους και κυριως οσους εχουν αυτοπεποιθηση και αυτοεκτιμηση. Ξερετε ποσο βασανιστικο ειναι να βγαινω εξω και να εκτιθεμαι σε ολους αυτους; Να ζηλευω αγνωστους; Να θελω να ειμαι σαν αυτους;
Εχω φαει πολυ απορριψη και αυτο εχει επιδεινωσει πολυ την κατασταση μου. Η αυτοεκτιμηση μου εχει παει στο -0.
Στη σχολη μου τα εχω πολυ χαλια. Τοσο χαλια που υπαρχει περιπτωση και να με διαγραψουν και να παει χαμενος ενας ολοκληρος χρονος και τοσα λεφτα και να μην παρω το πτυχιο. Αλλη μια μεγαλη πληγη.
Στη σχολη φετος δεν εκανα φιλους και οποτε πηγαινα εκει ενιωθα πολυ μοναξια. Ενιωθα επισης μοναξια πολλες φορες που γυρνουσα σπιτι και δεν ειχα κανεναν.
Επισης, εχω καποια προβληματα υγειας και τα οποια εχω παραμελησει και με αγχωνουν πολυ.
Θα ηθελα να διορθωσω καποια πραγματα στην εμφανιση μου, οπως πχ στραβα δοντια, αλλα φοβαμαι οτι οι γονεις μου θα μου πουν οτι δεν εχουν λεφτα.
Καποιοι φιλοι που ειχα εφυγαν για παντα, αλλοι αποδειχτηκαν σκαρτοι. Στο παρελθον επισης ειχα πολυ κακους φιλους.
Σχεση δεν εχω κανει ποτε. Σεξ εχω να κανω κατι αιωνες λογω της κακης μου ψυχολογιας.
Σπανια περναω καλα πια. Ειμαι συνεχεια ανησυχος προβληματισμενος και θλιμμενος.
Το παρελθον μου με βασανιζει.
Συναναστρεφομαι συνεχεια ατομα τα οποια δεν εχουν να μου προσφερουν τιποτα. Κανω τσατ με ενα σωρο αχρηστους και ακυρους και δεν οδηγει πουθενα. Χανω το χρονο μου για το τιποτα.
Και ενω προσπαθω να μην τα σκεφτομαι ολα αυτα δεν ειναι ευκολο. Ολα μου πανε στραβα τελευταια.
Καμια φορα νομιζω οτι ο Θεος με τιμωρει για τα λαθη μου.
Και ενω προσπαθω να βαλω στοχους και να προσπαθησω να τα ξεπερασω ολα αυτα, απογοητευομαι συνεχως και φοβαμαι μηπως δεν τα καταφερω.
Παρα πολλες φορες σκεφτομαι ποσο ωραιο θα ηταν να μπορουσα να τα αλλαξω ολα σε μια στιγμη με ενα μαγικο τροπο.
Ειμαι σχεδον ενα χρονο ετσι και δεν την παλευω αλλο. http://www.e-psychology.gr/forum/images/smilies/frown.png(


φιλε μου πηγαινε σε ενα φαρμακείο και πες τους να σου φτιαξουν ενα διάλυμα με τα φυτικά ανθοιάματα μπαχ , αυτα που χρειάζεσαι τωρα ειναι τα εξής : Holly, Gorse , Larch, Mustard, olive, Pine,
Το κάθε ενα εχει την δικιά του ιδιότητα (νοητικη εξαντληση, καταθλιψη,απελπισια, απογνωση, ελλειψη αυτοπεποιθησης κ.α.), να παίρνεις 4 σταγονες 4 φορες την ημέρα κατω απο την γλώσσα. θα δεις μια πρωτη βελτίωση αλλα θελει χρόνο ( 2-3 μηνες), ειναι εναλλακτικά δεν δουλεύουν σαν τα κοινα φάρμακα.. δοκιμασε τα και πες μας πως πας.

Easy
15-06-2013, 00:14
Χαρακτηριστική κλινική εικόνα? Που ερμηνεύεται εννοείς ως κατάθλιψη? Ακόμα κι αν είσαι ειδικός, δεν νομίζεις ότι είναι λίγο παρακινδυνευμένο να μιλάς για «κλινική εικόνα» χωρίς να έχεις έστω δει αυτόν τον άνθρωπο, χωρίς να του έχεις μιλήσει??

Τέλος πάντων…. Αν λοιπόν μας μιλούσε ‘απλά’ για πρόβλημα σχέσεων ή δυσλειτουργικής συμπεριφοράς, τότε θα πήγαινε σε ψυχολόγο? Μα για αυτή την άγνοια και προκατάληψη μιλάω. Ότι πιστεύουμε πως η κατάθλιψη χρειάζεται οπωσδήποτε ψυχίατρο. Κι όμως, ο ψυχολόγος και ξέρει και μπορεί να προσφέρει ολοκληρωμένη αξιολόγηση κι αντιμετώπιση, στα περισσότερα περιστατικά άγχους και κατάθλιψης. Ναι, χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζεται. Θα μου πεις κι αν υπάρχει ανάγκη? Ναι αν υπάρχει ανάγκη, πάμε στο επόμενο βήμα. Ίσως επειδή έχω ζήσει σε άλλη χώρα, μου φαίνεται πολύ παράξενο που οι άνθρωποι εδώ βιάζονται, δεν πηγαίνουν ένα βήμα τη φορά. Και πάνω στη βιασύνη γίνονται μεγαλύτερες ζημιές.

Το άλλο που λες εσύ, ότι ο κόσμος είναι πιο διστακτικός με τους ψυχιάτρους, είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ο φόβος του στιγματισμού. Αυτό δεν υπάρχει όμως μόνο στην ψυχική υγεία αλλά και σε πολλά άλλα προβλήματα υγείας.

Επίσης, αυτό που λες για ‘μετά το πανεπιστήμιο’ ισχύει για όλους. Πού εκπαιδεύονται δηλαδή οι ψυχίατροι (ΑΝ εκπαιδεύονται, γιατί πολλοί δηλώνουν ψυχοθεραπευτές χωρίς να είναι) στην ψυχοθεραπεία στην Ελλάδα? Εκεί ακριβώς που εκπαιδεύονται κι οι ψυχολόγοι. Οι οποίοι μάλιστα είναι σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό εκπαιδευμένοι σε ψυχοθεραπείες.

Πάντως ο ψυχίατρος δεν είναι άδικα συνδεδεμένος με τα ψυχιατρεία και τα ψυχοφάρμακα. Γιατί αφού μιλάμε για την πραγματικότητα κι όχι για ιδανικές καταστάσεις, η πραγματικότητα είναι ότι ο μέσος ψυχολόγος στην Ελλάδα του σήμερα είναι πολύ πιο ανθρώπινος κι ενημερωμένος, ασχολείται πιο προσεκτικά και πιο πολλή ώρα και πράγματι προτείνει εναλλακτικές. Ο μέσος ψυχίατρος δυστυχώς δεν είναι έτσι.

Οπότε εγώ για δικό μου άνθρωπο θα εμπιστευόμουν (όπως έχω ήδη κάνει) ψυχολόγο.

ΥΓ ναι φυσικά και μπορείς να ψηλαφίσεις τον θυρεοειδή.

lalenium
15-06-2013, 17:22
Επίσης, αυτό που λες για ‘μετά το πανεπιστήμιο’ ισχύει για όλους. Πού εκπαιδεύονται δηλαδή οι ψυχίατροι (ΑΝ εκπαιδεύονται, γιατί πολλοί δηλώνουν ψυχοθεραπευτές χωρίς να είναι) στην ψυχοθεραπεία στην Ελλάδα? Εκεί ακριβώς που εκπαιδεύονται κι οι ψυχολόγοι. Οι οποίοι μάλιστα είναι σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό εκπαιδευμένοι σε ψυχοθεραπείες.


Ο ψυχίατρος είναι ιατρός ,όσοι μπαίνουν στην ιατρική σπουδάζουν ιατρική για τουλάχιστον έξι χρόνια σε ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα και μετά το πέρας αυτών των σπουδών παίρνουν ειδικότητα π.χ. ωτορινολαρυγγολόγος ,δερματολόγος ,οφθαλμίατρος ,
ενδοκρινολόγος ,καρδιολόγος ,ψυχίατρος ,γυναικολόγος κτλπ. και σπουδάζουν επιπλέον από τέσσερα εως δέκα έτη στην ειδικότητα
την οποία επιλέγουν (ο παθολόγος κάνει πενταετή εκπαίδευση).


Ο ψυχολόγος από την άλλη μπορεί να πάρει πτυχίο ακόμα και από Ι.Ε.Κ. ιδιωτικό ή δημόσιο π.χ. στην Σιβιτανίδειο σχολή στο Μοσχάτο υπάρχει σχολή ψυχολογίας.


Όπως καταλαβαίνεις ο ψυχολόγος δεν έχει σε καμία περίπτωση τις γνώσεις και την κλινική εμπειρία ενός ψυχιάτρου και το βασικότερο ΔΕΝ είναι ιατρός ο ρόλος του είναι συμβουλευτικός και δεν μπορεί να κάνει διάγνωση.


Ο όρος "κατάθλιψη" είναι ένας γενικός όρος ο οποίος περιγράφει μια σειρά νοσημάτων τα οποία έχουν εντελώς άλλη κλινική εικόνα
και αιτιολογία ,με λίγα λόγια υπάρχουν πολλά είδη κατάθλιψης. Υπάρχει η χρόνια κατάθλιψη ,η παραληρητική κατάθλιψη (είναι η σοβαρότερη και βαρύτερη μορφή η οποία χρειάζεται νοσηλεία) ,η δυσθημική κατάθλιψη (μέτριας βαρύτητας μορφή) ,η εποχιακή κατάθλιψη (ελαφριά μορφή) ,η άτυπη κατάθλιψη (είναι από μέτριας εως σοβαρής μορφής με συμπτώματα όπως ,βουλιμία ,υποχονδρία ,μειωμένη απόδοση στο σχολείο ,έλλειψη χιούμορ ,πολλές ώρες ύπνου ,μειωμένη απόδοση στην δουλειά ,ακινησία ,έλλειψη ενδιαφέροντων κτλπ) ,δευτεροπαθής κατάθλιψη (προκαλείται από άλλες ασθένειες όπως σκλήρυνση κατά πλάκας ,προβλήματα με τον θυρεοειδή ,αγοραφοβία ,νόσος Πάρκινσον ,αγχώδεις διαταραχές ή από χρήση αλκοόλ ,κάνναβης ,κατάχρηση παυσίπονων φαρμάκων ,χρήση ναρκωτικών) ,επιλόχειος κατάθλιψη (μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ σοβαρή) ,μανιοκατάθλιψη (χρόνια και σοβαρή μορφή κατάθλιψης).

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι συνεδρίες με ψυχολόγο δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα γιατί είναι η φύση της ασθένειας τέτοια.Ο ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει ΜΟΝΟ σε ελαφριές περιπτώσεις ,ένω σε σοβαρές μορφές η μονοθεραπεία αυτή εκτός του ότι δεν έχει αποτέλεσμα μπορεί να αποδειχτεί και επικίνδυνη καθώς ο ψυχολόγος δεν μπορεί να εκτιμήσει τον κίνδυνο αυτοκτονίας που μπορεί να έχει ο κάθε ασθενής ,ενώ σε άλλες μορφές όπως π.χ. η μανιοκατάθλιψη η ψυχοθεραπεία σαν μονοθεραπεία είναι εντελώς άχρηστη.
Στις περισότερες περιπτώσεις αν δεν μειωθούν τα συμπτώματα της νόσου φαρμακευτικά η ψυχοθεραπεία δεν έχει κανένα αποτέλεσμα και συνήθως η συνδυασμένη θεραπεία είναι η αποτελεσματικότερη και ο μόνος αρμόδιος για να αποφασίσει την
θεραπευτική αντιμετώπιση είναι ο ψυχίατρος.

apollonia
16-06-2013, 01:41
Συγγνώμη που παρεμβαίνω στην ενδιαφέρουσα κουβεντούλα σας, αλλά δεν άντεξα διαβάζοντας κάποια γραφόμενα του μέλους lalenium, τα οποία διακρίνονται από πλήρη άγνοια, κοινώς ‘μαύρα μεσάνυχτα’. Μετά από τόσα χρόνια στο διαδίκτυο, συνεχίζω να εκπλήσσομαι από την ευκολία με την οποία γράφεται δημόσια ως αληθής, η οποιαδήποτε ανακρίβεια.

Αγαπητό μέλος, ίσως θα ήταν χρήσιμο να επιβεβαιώνεις τις πληροφορίες σου προτού τις αναπαράγεις. Τα αρμόδια υπουργεία, Υγείας και Παιδείας, τα Πανεπιστήμια, οι σχετικοί επαγγελματικοί σύλλογοι, αλλά και τα ίδια τα ΙΕΚ που αναφέρεις, θα σου απαντήσουν αναμφισβήτητα ότι πλανάσαι.

Ο Ψυχολόγος παίρνει πτυχίο μόνο από αναγνωρισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Σε καμία των περιπτώσεων δεν αποφοιτούν ψυχολόγοι από ΙΕΚ, ούτε από σχολές άλλου τύπου, πλην των πανεπιστημιακών.

Το ίδιο ισχύει διεθνώς στις ανεπτυγμένες χώρες. Παντού ο Ψυχολόγος σπουδάζει αποκλειστικά σε Πανεπιστήμια, στην Ευρώπη απαιτούνται τουλάχιστον μεταπτυχιακές σπουδές, στις δε ΗΠΑ διδακτορικό για να θεωρηθείς ψυχολόγος.
Ασχολείται με όλο το φάσμα της ψυχικής υγείας και των ψυχικών διαταραχών, σε όλους τους τομείς (έρευνα, διάγνωση, θεραπεία) ανάλογα βέβαια με το πού εστίασε την εκπαίδευση και την εμπειρία του.
Ο ρόλος του βεβαίως και δεν είναι απλώς ‘συμβουλευτικός’ όπως αναφέρεις. Ίσως μπερδεύεις τον Ψυχολόγο με τους πάσης φύσεως ‘συμβούλους’ που κυκλοφορούν ανεμπόδιστα και ανεξέλεγκτα και ‘θεραπεύουν’ άνευ επιστημονικής βάσης και εκπαιδεύσεως.

Αν λοιπόν τα συμπεράσματα σου σχετικώς με την επάρκεια του ψυχολόγου, ξεκινούν από μια εντελώς λανθασμένη βάση που επεξηγείς μάλιστα (στο τραγικό παράδειγμα με τη… Σιβιτανίδειο – στο διαδίκτυο γράφεις αγαπητό μέλος, μπες να ρίξεις μια ματιά στην ιστοσελίδα της Σιβιτανιδείου πρώτα…), είναι κατανοητό ότι δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ορθά αυτά τα συμπεράσματα. Οπότε το αν μπορεί ή όχι ο Ψυχολόγος να εκτιμήσει την βαρύτητα, το είδος, ή τον κίνδυνο αυτοκτονίας ενός ατόμου, ή να προτείνει θεραπεία, το αντιπαρέρχομαι, καθώς εξηγήσαμε ήδη ότι είναι επιστήμονας και όχι κομπογιαννίτης.

ann
22-07-2013, 13:31
Σχετικα με τη διενεξη που υπαρχει θα ηθελα να πω σε lalenium και apollonia και συμφωνα με οτι ισχυει για τους "συμβουλους ψυχικης υγειας στην Ελλαδα, τα εξης:

Ο ψυχιατρος γνωριζεις οτι εχει περασει απο εκπαιδευση , εξετασεις, ειδικοτητες...κλπ κλπ και αποδεδειγμενα τον ελεγψχει ο Ιατρικος συλλογος της περιοχης του για αυτο που ειναι και γι αυτο που ασκει, απο την αλλη στην Ελλαδα δεν υπαρχει ξεκαθαρο πλαισιο για τους ψυχοθεραπευτες κι ο καθενας ΔΗΛΩΝΕΙ οτι του αρεσει ...

Το παραδοξο σε ολο αυτο βρισκεται στο γεγονος οτι ο ψυχιατρος για να ειναι ψυχοθεραπευτης πρεπει να εκπαιδευτει επιπλεον (συνηθως απο ψυχολογους) σε ενα συγκεκριμενο ειδος ψυχοθερπειας(οπως κι ο ψυχολογος που τελειωνει την σχολη μιας και ξερει γενικα πραγματα)

Ο συνδιασμος φαρμακου και ψυχοθεραπειας εχει βρεθει οτι εχει τα καλυτερα αποτλεσματα, μιας και ειναι δυνατο να αλλαξει τον τροπο σκεψης πραγμα που δεν κανουν τα φαρμακα.

Στην περιπτωση για την οποια ξεκινησε το Post μιλαμε για εναν ανθρωπο που ταλαιπωρειται ΗΔΗ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ. Καλο θα ηταν να ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ απο καπου και θα την βρει την ακρη (ακομα και οι ψυχολογοι ζητουν βοηθεια ψυχιατρου αν υπαρχει εντονος αυτοκτονικος ιδεασμος ή οι ψυχιατροι την βοηθεια ψυχολογων ειδικευμενων σε καποιο ειδος ψυχοθεραπειας που εκεινοι δεν γνωριζουν)

Σημασια εχει να βρεθει λυση και οι νοι επαγγελματιες που ασχολουνται με την ψυχικη υγεια αυτο το γνωριζουν και συνεργαζονται στο κατω κατω δεν μπορει ενας μονο να τα ξερει ολα (ψυχιατρος ή ψυχολογος)

koulis
12-01-2014, 17:28
Για να επανελθω στο θεμα...δεν κτλβνω το κείμενο.Δλδ τι ζηλεύεις τους αλλους? ξερεις αυτα που βλεπεις ποσο αληθινά ειναι? Οι αγαπες οι αμαξαρες ,κτλ? Κοιτα την παρτη σου και να περνας καλα,και μην κοιτάς τι κανει και τι εχει ο καθενας.Στο κατω κατω δεν εχεις να ταισεις κανενα στομα οποτε παρε το φορτηγο σου-τον ευατο σου-και προχώρα

Argiris nikos
12-01-2014, 19:55
Υπάρχουν κέντρα αποκατάστασης μπορείς να γνωρίσεις άνετα άτομα αν πας εκεί . πάντως μην το βάζεις κάτω πολέμησε το .

T-Rex
12-01-2014, 21:53
θα το συνηθίσει όπως και εμείς δεν είναι τίποτα ..