PDA

Επιστροφή στο Forum : Πρόβλημα χαμηλής αυτοεκτίμησης



mikemoss
17-08-2007, 03:08
Θελω μια αποψη για το θεμα που με απασχολει σε ολη μου τη ζωη! Περασα δυσκολη εφηβεια (ημουν αρκετα παχουλος) και συνεχιστηκε και στα πρωτα ετη του πανεπιστημιου. Προς το τεταρτο ετος βεβαια εχασα πολλα κιλα αλλα και παλι δεν αποκατασταθηκε η αυτοπεποιθηση μου. Τωρα, καποιους μηνες μετα το τελος της σχολης βρηκα τον εαυτο μου με ελαχιστες εμπειριες με το αλλο φυλο, σκεψεις οτι ολοι μου οι φιλοι με κοροιδευανε απο μεσα τους, απιστευτα χαμηλη αυτοεκτιμηση και πισω στην πολη απο οπου καταγομαι. Ειμαι αρκετα απελπισμενος και θα ηθελα να ακουσω καποιες γνωμες η και εμπειριες παρομοιες. Ξερω οτι ειναι θεμα χρονου να τα ξεπερασω αλλα οχι χωρις βοηθεια. Αυτες οι σκεψεις με βασανιζουν απο μικρο και τωρα φανταζομαι στην ηλικια των 22-23 ξεσπανε και εμφανιζονται. Help!

ayla
17-08-2007, 14:21
Καλά έκανες και έθιξες το θέμα. Θα δεις ότι δεν είσαι μόνος σου (αν και μπορεί μέσα σ' αυτό το φόρουμ να μην υπάρχουν πολλοί).
Το πρώτο που έχω να σου πω είναι ότι έκανες το πρώτο βήμα και η αρχή είναι το ήμιση του παντός.
Μιλάω από την θέση ανθρώπου που μια ζωή είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση, και άρχισα να κάνω την επανάστασή μου περίπου στα 25 (τώρα 39). Αιτία τα κιλά η υπερευαισθησία και ο υπερβολικός ρομαντισμός.
Την πρώτη απόρριψη την εισέπραξα όταν έδειξα τα πρώτα μου ποιήματα, και την τάση μου να γράφω γενικώς. Αμέσως θεωρήθηκα βλαμένη (5η -6η δημοτικού) γιατί δεν κοιτούσα τα αγοράκια, αλλά έγραφα ποιήματα και λάτρευα τις βόλτες στην φύση.
Η υπερευαισθησία μ' έκανε να το πιστέψω, και να θεωρώ τους άλλους σωστούς και έξυπνους, κι εμένα ούφο και βλαμένη.
Και φυσικά δεν ήταν δυνατόν να έχουν στην παρέα τους μια χοντρή. Και να ήμουν χοντρή πάει στο διάολο (όχι ότι πάλι δικαιολογώ την απόρριψη), είχα λίγα κιλά παραπάνω στην κυριολεξία.
Δεν μπόρεσα να βρω ανθρώπους στο στυλ μου γιατί έκανα την βλακεία να περιοριστώ σε όσους είχα γύρω μου και να μην ψάξω παραπέρα. Η οικολογική κίνηση, ο σκοπευτικός όμιλος (είμαι ταλέντο στο σημάδι) ο ορειβατικός όμιλος θα μου έδιναν ανθρώπους που θα μπορούσαν να νιώσουν κι εμένα, έστω κατα ένα μέρος.
Η επανάσταση έγινε όταν η "παρέα μου" μου με έφτυσε κατάμουτρα με πολύ κυνικό τρόπο. Δηλαδή, η διασκέδασή τους ήταν "πάμε για καφέ, μετά για ποτό και μετά στα μπουζούκια", εγώ έπληττα θανάσιμα και όταν κι εκείνοι είπαν ότι βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια, έκανα την πρόταση. Σαββατοκύριακο στη θάλασσα, ύπνος στην παραλία, φωτιά κτλ. Δεν τόλμησα να μιλήσω για κιθάρα. Το επόμενο Σαββατοκύριακο είχαν εξαφανιστεί και την δευτέρα μου είπαν: πολύ καλή η ιδέα σου, περάσαμε φανταστικά, με κιθάρα τραγούδια, ψήσαμε, ήρθαν και κάποιοι Άγγλοι τουρίστες στην παρέα μας... Ε τότε πραγματικά συνήλθα. Μου πέρασαν όλα, ρομαντισμοί, ευαισθησίες όλα. Από τότε αγάπησα τον εαυτό μου, προσπάθησα να βρω στους κατάλληλους χώρους ανθρώπους που να μου ταιριάζουν, και ΕΓΩ απέρριψα αυτούς που:
-με απέρριψαν σαν άνθρωπο επειδή είχα λίγα κιλά παραπάνω. Τώρα να δεις πόσα κιλά έχω, όσα και ΦΙΛΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ!!!
-που με θεωρούσαν ούφο επειδή γράφω ποιήματα. Τώρα τους λέω κατάμουτρα ότι εκείνοι είναι ούφο που δεν καταλαβαίνουν (κι όχι γιατί δεν γράφουν), και γι΄αυτό τα κρύβω για να μην τα μιάνουν. ΔΕΝ κρύβω ότι ασχολούμαι με το γράψιμο. Κι όταν κάποιος χαμογελάσει ειρωνικά του λέω χαμογελώντας κι εγώ ειρωνικά: είσαι απ' αυτούς που κοροϊδεύουν; Να δεις πως σημαδεύονται!
-που με κορόιδευαν γιατί όταν ήμουν παιδί ... ήμουν παιδί και δεν παρίστανα την γκόμενα που πρέπει να έχει γύρω της ένα κοπάδι γκόμενους.

Αυτά τα πολλά κι έκανα οικονομία να μην σε κουράσω, φαντάσου τι γίνετε και πόσα μπορούσα ακόμα να σου πω!!!

Amalthea
17-08-2007, 15:12
mikemosss η ayla τα είπε όλα, είναι η αλήθεια... Παραδειγματίσου και άρχισε ν'ασχολείσαι με πράγματα που σ' ενδιαφέρουν κι εκεί θα γνωρίσεις άτομα σαν κι εσένα. Είτε με τις ίδιες ασχολίες, με το ίδιο μυαλό, είτε με τις ίδιες ανησυχίες!

Παιδιά, είμαι μόνο 15 αλλά έχω περάσει πάνω κάτω ίδιες περιστάσεις με σας (σε "σμίκρυνση" βέβαια). Μόνη στις αρχές του δημοτικού, λίγοι φίλοι αργότερα και όταν αποφάσισα να γίνω πιο κοινωνική με φτύσαν (πολύ πρόσφατα μάλιστα) γιατί δεν επέλεξα να κοιτάω γκόμενους και να συχνάζω στο Μπουρνάζι και γιατί άρχισα να κάνω πράγματα που μου άρεσαν. Ξέρετε κάτι όμως; Πηγαίνοντας σε ωδείο (από πέρσυ τον Σεπτέμβρη αυτό), διαβάζοντας βιβλία και συχνάζοντας σε διάφορες άλλες γειτονιές έχω γνωρίσει 3 φανταστικές κοπέλες, κάνουμε παρέα και προβληματιζόμαστε μαζί. Η "ευτυχία" συμπληρώνεται με το ότι θα τις έχω συμμαθήτριες τώρα στο λύκειο. Επιπολαιότητες με αγόρια έχω κάνει αλλά είναι σαν να μην έγιναν ποτέ για πολλούς και διάφορους λόγους. Δε μ'ενδιαφέρει να έχω εμπειρία στα 15. Ok, μην το πείτε, το ξέρω ότι με περιμένουν κι άλλες ευτυχίες και άλλες δυστυχίες.

Ένα είναι σίγουρο: Ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που μας ευχαριστεί με ανθρώπους που ευχαριστούμε και μας ευχαριστούν και να τα πηγαίνουμε πρώτα εμείς καλά με τον εαυτό μας αν θέλουμε να τα πάνε καλά και άλλοι. Τέτοια πράγματα είναι αμοιβαία ώρες ώρες, σκεφτείτε το. ;-)

Spigeo
17-08-2007, 16:49
Παιδιά, είμαι μόνο 15 αλλά έχω περάσει πάνω κάτω ίδιες περιστάσεις με σας (σε "σμίκρυνση" βέβαια). Μόνη στις αρχές του δημοτικού, λίγοι φίλοι αργότερα και όταν αποφάσισα να γίνω πιο κοινωνική με φτύσαν (πολύ πρόσφατα μάλιστα) γιατί δεν επέλεξα να κοιτάω γκόμενους και να συχνάζω στο Μπουρνάζι και γιατί άρχισα να κάνω πράγματα που μου άρεσαν. Ξέρετε κάτι όμως; Πηγαίνοντας σε ωδείο (από πέρσυ τον Σεπτέμβρη αυτό), διαβάζοντας βιβλία και συχνάζοντας σε διάφορες άλλες γειτονιές έχω γνωρίσει 3 φανταστικές κοπέλες, κάνουμε παρέα και προβληματιζόμαστε μαζί. Η "ευτυχία" συμπληρώνεται με το ότι θα τις έχω συμμαθήτριες τώρα στο λύκειο. Επιπολαιότητες με αγόρια έχω κάνει αλλά είναι σαν να μην έγιναν ποτέ για πολλούς και διάφορους λόγους. Δε μ'ενδιαφέρει να έχω εμπειρία στα 15. Ok, μην το πείτε, το ξέρω ότι με περιμένουν κι άλλες ευτυχίες και άλλες δυστυχίες.

Ένα είναι σίγουρο: Ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που μας ευχαριστεί με ανθρώπους που ευχαριστούμε και μας ευχαριστούν και να τα πηγαίνουμε πρώτα εμείς καλά με τον εαυτό μας αν θέλουμε να τα πάνε καλά και άλλοι. Τέτοια πράγματα είναι αμοιβαία ώρες ώρες, σκεφτείτε το. ;-)

Έχεις απόλυτο δίκιο. Οι ηλικίες μας είναι κοντά και σε κατανοώ. Δεν ξέρω σαν κορίτσια αν περνάτε πιο δύσκολη ή πιο εύκολη εφηβεία, αλλά πάντα όταν αποφασίζεις να κάνεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, θα σε απορρίψουν ή θα σε κοιτάνε λες και κατέβηκες από τον Άρη.

Και βέβια μόνο όταν είμαστε καλά με τον εαυτό μας, τότε και μόνο τότε θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε κάτι άλλο. Ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό. Το πιο απλό ή το πιο σύνθετο.

.................................................. ...................

Το λοιπόν φίλε μου mikemoss, κοίτα να κάνεις πράγματα που γουστάρεις εσύ και μη σε νοιάζει για το τί θα ειπωθεί από τους άλλους.

Η Ζωή είναι Δικιά σου και σου Ανήκει.

Amalthea
17-08-2007, 19:03
Δεν ξέρω σαν κορίτσια αν περνάτε πιο δύσκολη ή πιο εύκολη εφηβεία

Στον άνθρωπο, την ανατροφή, τα ερεθίσματα του κτλ είναι το πως θα περάσει, όχι στο φύλο του. Αλλά η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε κοινά στις ζωές μας αλλά όχι απαραίτητα βάσει του φύλου μας. Αυτό. Συμφωνώ σε ότι είπες btw.

mikemoss
17-08-2007, 23:03
Ευχαριστω παιδια για τα σχολια!
Το να κανεις καινουριες παρεες δεν ειναι παντα ευκολο οταν δεν εισαι ετοιμος να αποκολληθεις απο τα παλια. Ειναι οπως καποιες κακοποιημενες γυναικες φοβουνται να εμπιστευτουν καποιον αλλο αντρα για λιγο καιρο αλλα σε πιο ηπιο βαθμο. Αυτο που με τσατιζει πιο πολυ στο θεμα οτι φιλοι που ειχα για τοσο καιρο και περνουσαμε καλα μαζι αρχισαν να αδιαφορουν επιδεικτικα, ειναι οτι επειδη δεν εχουν την ανεση να κανουν καποια πραγματα ριχνουν την ευθυνη επανω μου αντι να τη ριξουν στον εαυτο τους μονο και μονο επειδη αφου εχασα τα κιλα και για λιγο καιρο περασα απο μια φαση ηπιας καταθλιψης και ημουν λιγο κακοκεφος. Βεβαια δεν αποποιουμαι κι εγω καποια ευθυνη που εχω για την αποτομη συμπεριφορα που απεκτησα αφου εφυγα απο την αθηνα και γυρισα στην πολη μου με τους γονεις μου. Δεν υπηρχε λιγη κατανοηση απ μερους των φιλων μου για το οτι εκανα μεγαλη αλλαγη και ηθελα λιγο καιρο να συνηθισω.
Για το θεμα της αυτοεκτιμησης (που συνδεεται αρρηκτα με τις σχεσεις με το αλλο φυλο) ακομα ειμαι αδυναμος να το αντιμετωπισω αν και πιστευω οτι καποια στιγμη θα αλλαξει. Δυστυχως αν καποια πραγματα δεν αναπτυχθουν σε μικρη ηλικια αργοτερα ειναι λιγο δυσκολο να τα αποκτησεις. Και ενω εχω ακουσει καλα λογια για την εμφανιση μου απο τοτε που αδυνατισα ακομα δεν μπορω να συνειδητοποιησω οτι ο δρομος ειναι και ηταν ανοικτος για μενα να ανοιχτω σε σχεσεις και οχι απλα κλεφτες ματιες που καταληγουν με μενα να τρεχω να κρυφτω απο φοβο και ελλειψη εμπειριας. Αδυνατος ή χοντρος, κοντος ή ψηλος εχεις το δικαιωμα να την "πεφτεις" ακομα και επιδεικτικα και θρασυτατα και συνεχεια. Ειναι απιστευτο το πως για ατομα με εμφανη εμφανισιακα προβληματα που το παιζουν ωραιοι/ες - μοιραιοι/ες θεωρω λογικο να κυνηγουν το αλλο φυλο μανιωδως και για τον ιδιο μου τον εαυτο να θεωρω οτι δεν εχω το δικαιωμα η τις δυνατοτητες. Μεγαλο μπερδεμα ρε γαμωτο. Ατιμο παχος! Αν κανω παιδια δεν με νοιαζει αν θα διαβαζουν ή οχι, αν θα καπνιζουν ή οχι! Θα με νοιαξει πρωτα η φυσιολογικη τους αναπτυξη σε ολους τους τομεις! Η ζωη ειναι εκει εξω και οχι μεσα σε αρρωστες παρεες δυο ή τριων ατομων που φοβουνται την πραγματικοτητα και κλεινονται στην κλικα! Θελω τις αποψεις σας... Mike

stayros68
18-08-2007, 00:34
καλησπερα mikemoss σε καταλαβαινω απολυτα αλλα σαν συμβουλη σου λεω οτι αν δεν αγαπησεις εσυ πρωτος τον εαυτο σου και δεν τον αποδεχτης ετσι οπως ειναι δεν θα μπορεση και ο υπολοιπος κοσμος να σε αποδεκτη και στο λεω λογο εμπειριας 1,65ΥΨ 130ΚΙΛ και εγω δεν εχω την πολυτελια να χασω κιλα λογο θυροειδη

xmen_am
18-08-2007, 01:49
καλησπερα mikemoss σε καταλαβαινω απολυτα αλλα σαν συμβουλη σου λεω οτι αν δεν αγαπησεις εσυ πρωτος τον εαυτο σου και δεν τον αποδεχτης ετσι οπως ειναι δεν θα μπορεση και ο υπολοιπος κοσμος να σε αποδεκτη και στο λεω λογο εμπειριας 1,65ΥΨ 130ΚΙΛ και εγω δεν εχω την πολυτελια να χασω κιλα λογο θυροειδη

Αχ σε νιώθω τα νεύρα μου με το ρημάδι τον θυροειδή.
Παιδιά και εγώ είχα αυτό το πρόβλημα πολύ έντονα με χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά και το έχω δεν το έχω ξεπεράσει ακόμα 100%... προσπαθώ και θα τα καταφέρω...
Και μάλιστα το κακό δεν ότι έχει μόνο χαμηλή αυτοεκτίμηση αρχίζεις να ανυσηχείς για τα πάντα είναι εντάξει τα μαλλια δεν είναι, είναι εντάξει το ντύσιμο δεν είναι, είναι σωστή η συμπεριφορά δεν είναι .... Αυτά σε μικρή ηλικία και όταν μεγαλώνεις και πιάνεις δουλειά αρχίζει μίλησα σωστά δεν μίλησα με υπολογίζει ο προισταμενος για την δουλειά που κάνω δεν με υπολογίζει και πάει λέγοντας με αποτέλεσμα έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση να αρχίζεις να ανησυχείς για τα πάντα και τους πάντες να ασχολείσαι δηλαδή με το τι θα πουν οι άλλοι και όχι με το τι λέει ο ευατός σου για αυτούς και την όλη φάση .
Και στο τέλος τι γίνεται έχεις συνέχεια άγχος αρρωσταίνεις κυριολεκτικα σε πιάνει το στομάχι σου σου πέφτουν και μαλλιά και τρελλαίνεσαι ακόμη περισσότερο άντε ακόμη πιο κάτω.
Φτάνει μια μέρα και βρε δε παει στο καλό .... Δεν θα αγχώνομαι δεν θα σκάω για το παραμικρό και θα είσαι κουλαριστός κυριολεκτικά και με το νόμο και εκεί να δεις και βελτίωση με την υγεία και βελτίωση με την αυτοεκτίμηση όλα είναι στο μυαλό.... αρκεί να πεις μια μέρα σας αφήνω στο δικό σας το άγχος εγώ θα κοιτάξω τον ευατό μου.
Ακούγεται εγωιστικό ...αλλά πρέπει να έχουμε λίγο εγωισμό για εμάς όχι προς τους άλλους μην παρεξηγηθώ κιόλας...
Για εμάς και την ψυχική υγεία πάνω από όλα και στην συνέχεια και την σωματική. Γιατί μην μου πείτε πως το πάχος δεν είναι κατά ένα ποσοστό και ψυχολογικό?!
Υποφέρω από τον θυροειδή αρκετά χρόνια, αλλά μόλις ξεπέρασα το κομμάτι χαμηλής αυτοεκτίμησης και άγχους παρουσιάστηκε στο ελάχιστο βέβαια βελτίωση στο θυροειδή και συνεχίζω...

ayla
18-08-2007, 08:46
Είδες Mike; Είμαστε πολλοί.
Όλα όσα ειπώθηκαν τα βρήκα σωστά.
Κι αυτό που λες για τις νέες παρέες-νέους φίλους και για το άλλο φύλλο, εσύ το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αγαπήσεις και να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Τι χόμπι ή ενδιαφέροντα έχεις; φρόντισε να βρεθείς στον ανάλογο χώρο.
Άρχισε ν’ αγαπάς τον εαυτό σου και να μην τον κρίνεις αυστηρά. Ψάξε να βρεις τα ελαττώματα των άλλων, μόνο και μόνο, για να δεις ότι πολλοί κρύβουν πολλά. Και ο πιο συνηθισμένος τρόπος να το κρύβουν είναι να κοροϊδεύουν ή να περιφρονούν κάποιους άλλους. Απλά παρατήρησέ τους!
Άρχισε μ' αυτά, χωρίς να προσπαθείς να κερδίσεις κάποιους ή κάποια. Τα κοινά ενδιαφέροντα και ο αυτοσεβασμός θα φέρουν κοντά σου άτομα που δεν το έχεις φανταστεί μέχρι τώρα.
Και το κυριότερο θα σε αγαπήσουν γι' αυτό που είσαι, και όχι γι' αυτό που θα θέλανε να είσαι!!! Τους υπόλοιπους περιφρόνησέ τους εσύ!!!

χρυσουχος
18-08-2007, 10:39
και εγω απο χαμηλη αυτοεκτιμιση πασχω και μαλιστα και με διαγνωση ψυχιατρου.αιτια ειναι μαλλον καποια χαμενα χρονια στο δημοτικο,λογω μιας σοβαρης εγχειρησης στο εξωτερικο.τωρα που ειμαι 27 η χαμηλη αυτοεκτιμιση παραμενει και εχω και υπερβολικο αγχος,αν και εχω μια αρκετα φυσιολογικη ζωη(κοπελα,φιλους,καλη δουλεια κλ.π) και αυτο εχει σωματοποιειθει με τη μορφη της ψωριασης .το μονο που με χαλαρωνει ειναι το διαβασμα.

mikemoss
18-08-2007, 22:59
καλησπερα mikemoss σε καταλαβαινω απολυτα αλλα σαν συμβουλη σου λεω οτι αν δεν αγαπησεις εσυ πρωτος τον εαυτο σου και δεν τον αποδεχτης ετσι οπως ειναι δεν θα μπορεση και ο υπολοιπος κοσμος να σε αποδεκτη και στο λεω λογο εμπειριας 1,65ΥΨ 130ΚΙΛ και εγω δεν εχω την πολυτελια να χασω κιλα λογο θυροειδη


Να σου πω κατι. Εαν προσπαθουσα να αποδεκτω τον εαυτο μου ως παχουλο τοτε δεν θα αδυνατιζα ποτε. Δεν προσπαθω να πω οτι το παχος ειναι το τελος του κοσμου αλλα καταλαβαινεις. Πρεπει να προσπαθησεις κιολας. Δεν αρκει να πεις αποδεχομαι οτι εχω αβιαστα χωρις να ψαξω τι μπορει να αλλαξει και να βελτιωθει.

mikemoss
18-08-2007, 23:25
Είδες Mike; Είμαστε πολλοί.
Όλα όσα ειπώθηκαν τα βρήκα σωστά.
Κι αυτό που λες για τις νέες παρέες-νέους φίλους και για το άλλο φύλλο, εσύ το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αγαπήσεις και να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Τι χόμπι ή ενδιαφέροντα έχεις; φρόντισε να βρεθείς στον ανάλογο χώρο.
Άρχισε ν’ αγαπάς τον εαυτό σου και να μην τον κρίνεις αυστηρά. Ψάξε να βρεις τα ελαττώματα των άλλων, μόνο και μόνο, για να δεις ότι πολλοί κρύβουν πολλά. Και ο πιο συνηθισμένος τρόπος να το κρύβουν είναι να κοροϊδεύουν ή να περιφρονούν κάποιους άλλους. Απλά παρατήρησέ τους!
Άρχισε μ' αυτά, χωρίς να προσπαθείς να κερδίσεις κάποιους ή κάποια. Τα κοινά ενδιαφέροντα και ο αυτοσεβασμός θα φέρουν κοντά σου άτομα που δεν το έχεις φανταστεί μέχρι τώρα.
Και το κυριότερο θα σε αγαπήσουν γι' αυτό που είσαι, και όχι γι' αυτό που θα θέλανε να είσαι!!! Τους υπόλοιπους περιφρόνησέ τους εσύ!!!


Αγια και σωστα ολα αυτα και ευχαριστω για το ενδιαφερον οσο και για τις συμβουλες αλλα ολα αυτα τα εχω ηδη σκεφτει. Αλλα αλλο τα λογια και αλλο οι πραξεις. Και ποιος μου λεει οτι δεν θα με πιασουν οι καχυποψιες μου και με καινουρια ατομα που θα γνωρισω. Ειλικρινα σ αυτη τη φαση δεν νομιζω οτι καποιος θα με συμπαθησει ειλικρινα και οτι απλα με ανεχεται. Απλα και μονο γιατι εδω και μηνες ειμαι ενα αβουλο και ακεφο ον με εκρηξεις και αντιδρασεις βιαιες που ακολουθουνται απο βαθεια καταθλιψη. Δεν εχει να κανει με την εμφανιση ή με κατι συγκεκριμενο. Απλα συμβαινει και οι λογοι ειναι απειροι καθως και ισως να υπαρχει καποια προδιαθεση. Πιστευω δλδ οτι τα γονιδια μου ειναι εν μερει υπευθυνα αφου εκανα πολλες αλλαγες εξωτερικα και παλι δεν βρηκα ηρεμια. Σας λεω μπερδεμα μεγαλο γι αυτο οι συμβουλες δεν βοηθανε καθως ολα τα εχω σκεφτει και δοκιμασει. Αυτο ομως που με συγκλονιζει πιο πολυ ειναι η αισθηση οτι περναει χαμενος χρονος! Εδω ειμαι καλοκαιριατικα αντι να χαλαρωνω καπου να ειμαι κολλημενος στο ιντερνετ και να προσπαθω να βρω καποια ακρη που θα με ηρεμησει! Τι αλλο να πω? Πηγα διακοπες με την υποτιθεμενη παρεα μου σε καποιο νησι και αντι να περναμε καλα ολοι μαζι ηταν σαν ναρκοπεδιο. Ενταση και υπονοουμενα. Η μοναδικη λυση ηταν καθε βραδυ σε οποιο μαγαζι πηγαινα να πινω μεχρι καταρρευσης ετσι ωστε να αντεχω την πιεση που πεφτει πανω σου οταν οι λιγοστες μερες ξεκουρασης ξοδευονται σε ασχημα συναισθηματα! Εγω εμενα σε ενοικιαζομενα μαζι με την "παρεα" αλλα στο ιδιο νησι εχουν σπιτι οι γονεις μου. Οποτε πηγαινα να τους δω με ρωτουσαν τι εχω γιατι δεν μιλαω και αν περναω καλα εκει που μενω! Τι να τους πω! Οτι 23ων χρονων μαντραχαλος αναγκαστικα να παω διακοπες με τεσσερα μου....πανα που μου κανανε τη ζωη κολαση για μια εβδομαδα απο φοβο να μην μεινω μονος και χωρις να παω διακοπες? Μην ξεχνατε οτι αυτη η ηλικια κρυβει ανωριμοτητα και ανυπομονησια για αλλαγες συντομα και ραγδαια ιδιαιτερα οταν αισθανεσαι τον καιρο να περναει και συ να μενεις απραγος! Σορρυ για το μεγεθος αλλα θα εσκαγα! ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΑ!

yioukar
20-08-2007, 19:30
Όλες οι μεγάλες αλλαγές πάνω μας,έρχονται όταν οι ίδιοι κάτσουμε και σκεφτούμε ορισμένα πράγματα για τη ζωή μας.Κανείς άλλος δεν μπορεί να μας βοηθήσει καλύτερα παρά ο ίδιος μας ο εαυτός.Εμείς οι ίδιοι ξέρουμε καλύτερα τις αδυναμίες μας,τα ελαττώματά μας,τα προτερήματά μας.Εμείς οι ίδιοι ξέρουμε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο τι πρέπει να κάνουμε για να πετύχουμε πράγματα που επιθυμούμε.Είμαι της άποψης ότι τις περισσότερες απαντήσεις γι αυτά που μας απασχολούν τις έχουμε μέσα μας,άσχετα αν δεν τις εκμεταλλευόμαστε,ίσως γιατί φοβόμαστε τις αλλαγές και προτιμούμε την ασφάλεια και τη σταθερότητα.Πρέπει να κάνουμε πολλές φορές έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό μας.Είναι δύσκολο,θέλει αυτοσυγκέντρωση,πολλοί ίσως να μην το έχουν επιχειρήσει σοβαρά κάτι τέτοιο,αλλά είναι απαραίτητο.Καμιά φορά η απομόνωση και η μοναξιά,μας βοηθούν να ηρεμήσουμε και να "παλέψουμε" με τον εαυτό μας.

omoios
20-08-2007, 20:30
φιλαράκο, μην μασάς. Η κοινωνικότητα δεν εξαρτάται από την εξωτερική εμφάνιση. Τα κύρια χαρακτηριστικά της δεν είναι ούτε τα ωραία μάτια, ούτε ο ωραίος κώλος (σόρυ για την ωμότητα)
Το πηγαίο χιούμορ, ο έξυπνος σαρκασμός (και ο αυτοσαρκασμός), το κυμπαριλίκι, η αξιοπρεπή στάση ζωής, η ευστροφία, η διάθεση και η επιθυμία για ζωή, είναι στοιχεία που πηγάζουν από το μυαλό και την καρδιά σου.
Μην μασάς και σκέψου: χιλιάδες άνθρωποι υπέρβαροι, φαλακροί, κοντοί, κουλοί κτλ, ζήσανε και ζούνε πιθανόν και πιο γεμάτη ζωή από κάτι αγαλματένιους ανθρώπους, λόγω της κοινωνικότητάς τους.

Η χαμηλή αυτοπεποίθεση δεν πηγάζει μονάχα λόγω βάρους. Κυρίως λόγω χαμηλής αντίληψης του τι ακριβώς κάνει κάποιον άνθρωπο άξιο και αξιοπρεπή.

rosi
21-08-2007, 02:01
θα σου αναφέρω ένα περιστατικό! πριν λίγες μέρες μπήκα σε ένα βενζινάδικο για να γεμίσω το αυτοκίνητο μου... Αυτό που αντίκρυσα μου προκάλεσε χείμαρρους γέλιων τους οποίους κατάφερα (ευτυχώς για να μη γίνω και ρεζίλι στο μαγαζί) να συγκρατήσω μέχρις ότου φύγω από αυτό!
όπως και σε κάθε σχολειο, έτσι και στο δικό μου, υπήρχε ο "μάγκας" του σχολείου! ωραίος εμφανισιακά, άνεση με τα κορίτσια, μηχανάκι από το γυμνάσιο, αυτοκίνητο στο λύκειο, τύφλα στην πενταήμερη, κοπάνες, ουδεμία όρεξη για διάβασμα κτλ.
με το που γεμίζω το αυτοκίνητο και ανοίγω το παράθυρο για να πληρώσω, σκάει μύτη΄φάντης μπαστούνι ο "μάγκας" μπροστά μου!!! αφού τον ρώτησα τι γίνεται με τη ζωή του κτλ. χαιρετηθήκαμε και αποχώρησα αρχίζοντας να ξεκαρδίζομαι... Θεία Δίκη ή δικαίωση;;;
Θέλω να σου πω ότι όλα στη ζωή μας είναι δανεικά και περιστασιακά. Απλά όταν είμαστε έφηβοι δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι όλα αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς μπροστά στα μάτια μας. Νομίζουμε ότι θα παραμείνουμε έτσι όπως είμαστε πράγμα που μας κάνει ματαιόδοξους όταν είμαστε κάτι αξιοζήλευτο και καταθλιπτικούς όταν θεωρούμε τον εαυτό μας υποδάιέστερο των άλλων!
Ενημερωτικά θα σου πω ότι ο καλύτερος μου φίλος είναι 120 κιλά αλλά είναι και γαμώ τα παιδιά, πράγμα που θα με κάνει να τον αγαπάω πάντα και γίνει 220 κιλά (πολύ πιθανό αφού και αυτός πάσχει από θυροειδή)
Οι εξωτερικές αρετές αποκτιούνται είτε με δίαιτα, είτε με πλαστική ειτε με γυμναστική ειτε, ειτε, ειτε...από την μία στιγμή στην άλλη!
Οι εσωτερικές αρετές του ανθρώπου είναι οι δυσεύρετες στις ημέρες μας κι αυτό γιατί δεν υπάρχουν δίαιτες πνευματικότητας!
Καλλιεργησε εσύ αυτά που θέλεις να καλλιεργήσεις και τις έμφυτες τάσεις που σίγουρα έχεις και είνα μαθηματικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα δικαιωθείς φίλε μου!!!

Moonchild
15-10-2007, 11:42
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα σου είναι το πάχος.

Το πάχος ίσως είναι το πιο εμφανές πρόβλημα
και νομίζεις ότι αν λύσεις αυτό θα λυθούν όλα.
Δυστυχώς δεν είναι έτσι.
Ακόμα και κιλά να χάσεις μετά θα βρεις
άλλο "πρόβλημα" για να δικαιολογήσεις την άσχημη ψυχολογία σου.

Ο κόσμος σε βλέπει όπως βλέπεις εσύ τον εαυτό σου.
Αν πιστεύεις ότι είσαι ένα παχουλό υπερευαίσθητο πλασματάκι
που δεν είναι για πολλά , αυτό θα βλέπουν και οι φίλοι σου,
και θα ελκύεις μόνο άτομα με τις ίδιες ανασφάλειες με εσένα

Αναρωτήσου, θα ήθελες τον εαυτό σου για φίλο σου;
Η μήπως θα προτιμούσες κάποιον λίγο πιο εξωστρεφή,
με πιο πολύ ενέργεια και πάθος για ζωή,
κάποιον που αντί να βλέπει τα προβλήματα του βουνά,
τα κάνει ανέκδοτα και έχει την δύναμη να τα αυτοσαρκάζει.

Ξύπνα γιατί η ζωή περνάει από μπροστά σου.
Γίνε μέρος της και μην αφήνεις τα καλύτερα σου χρόνια
να περνάνε έτσι απλά. Ζήσε!

Α! και μία άσκηση από ψυχολόγο
Κάθε πρωί που πας στον καθρέφτη κοίτα τον εαυτό σου στα μάτια και πες
Είμαι ο ....... και αξίζω!
Μπορεί να φαίνεται χαζό αλλά θα δεις ότι είναι δύσκολο να το κάνεις.
Όταν νιώσεις άνετα με αυτό προσθέτεις και κάτι άλλο
πχ. Είμαι ο ..... αξίζω και είμαι δυνατός.
Σιγά σιγά πρόσθεσε και άλλα,
γιατί αν δεν πιστέψεις εσύ πρώτος στον εαυτό σου
και στο τι αξίζεις, δεν θα πείσεις κανέναν άλλον.

Περαστικά :wavey:

elefandas
23-10-2007, 04:13
και εγω χοντρος ειμαι, αλλά δεν το βαζω κατω. θελω μοντελα

magia
25-05-2009, 03:08
Εχω προβλημα χαμηλης αυτοεκτιμησης:-( .Νομιζω οτι δεν αξιζω να με αγαπανε και να με σεβονται και γενικα νιωθω λιγη.Οτι δεν μπορω να τα καταφερω στο πανεπιστημιο το οποιο με αγχωνει τρομερα!οποτε παω να πω κατι σε εναν φιλο ζηταω 100 φορες συγνωμη με αποτελεσμα να με αποπερνει ασχημα και να μπλοκαρω χειροτερα!Σπανια αντιλεγω γιατι πιστευω οτι αν εκφερω αντιθετη αποψη απο την δικη του θα θυμωσει και δεν θα θελει να ειναι πια φιλος μου.Και γενικα κανω παντου και σε ολους μια ζωη υποχωρησεις και καταπιεζομαι με αποτελεσμα να μην περναω ποτε καλα!Νιωθω πολυ δυστυχισμενη και απογοητευμενη...

loufas
25-05-2009, 15:37
file m dn mporw na kserw to 8ema 100% epeidh pote dn uphrksa arketa paxoulos alla apo alla paidia pou gnwrizw kai 8eloun na adunatisoun giati lene oti exoun kapoia kila extra tous lew:thn allagh dn 8a thn kanete gia ton kosmo h gia kapoia kopela alla gia ton eauto sas!!kai telika auto exei simasia esu pws niw8eis kala me ton eauto s kai pistepse me twra xairontai me authn thn sumvoulh ama eisai esu kala grapse tous allous!!!filika loufas...

mixalis007
28-05-2009, 00:29
magia προσπαθησε να βγαινεις με ατομα που εχουν αυτοπεποιθηση ωστε να αποκτησεις και εσυ λιγη

Elwing_13
31-05-2009, 18:56
Το πρόβλημα με όσους έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι το πως φέρονται στους άλλους...Και ίσως είναι πολλοί αυτοί που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και δεν το δείχνουν, αλλά το παίζουν κάτι και μειώνουν τους πάντες με την πρώτη ευκαιρία, γιατί αυτό ίσως να τους κάνει να νιώθουν καλύτερα..Πάντως δεν πρόκειται κάποιος που δεν νιώθει άνετα με το πως είναι να τα πάει καλά με τους άλλους...Και να τα πάει καλά με όλους βέβαια εξίσου προβληματικό είναι....
Όποιος έχει πρόβλημα χαμηλής αυτοεκτίμησης είναι λόγω τραυματικών εμπειριών που έχει ζήσει στην παιδική και εφιβική ηλικία...Πρέπει απλά να καταλάβει ότι η δική του άποψη και παρουσία είναι το ίδιο σημαντική με των άλλων...Αν δεν δώσει ο ίδιος αξία στον εαυτό του δεν πρόκειται να το κάνουν οι άλλοι....

Scarlett
31-05-2009, 23:01
Καλά έκανες και έθιξες το θέμα. Θα δεις ότι δεν είσαι μόνος σου (αν και μπορεί μέσα σ' αυτό το φόρουμ να μην υπάρχουν πολλοί).
Το πρώτο που έχω να σου πω είναι ότι έκανες το πρώτο βήμα και η αρχή είναι το ήμιση του παντός.
Μιλάω από την θέση ανθρώπου που μια ζωή είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση, και άρχισα να κάνω την επανάστασή μου περίπου στα 25 (τώρα 39). Αιτία τα κιλά η υπερευαισθησία και ο υπερβολικός ρομαντισμός.
Την πρώτη απόρριψη την εισέπραξα όταν έδειξα τα πρώτα μου ποιήματα, και την τάση μου να γράφω γενικώς. Αμέσως θεωρήθηκα βλαμένη (5η -6η δημοτικού) γιατί δεν κοιτούσα τα αγοράκια, αλλά έγραφα ποιήματα και λάτρευα τις βόλτες στην φύση.
Η υπερευαισθησία μ' έκανε να το πιστέψω, και να θεωρώ τους άλλους σωστούς και έξυπνους, κι εμένα ούφο και βλαμένη.
Και φυσικά δεν ήταν δυνατόν να έχουν στην παρέα τους μια χοντρή. Και να ήμουν χοντρή πάει στο διάολο (όχι ότι πάλι δικαιολογώ την απόρριψη), είχα λίγα κιλά παραπάνω στην κυριολεξία.
Δεν μπόρεσα να βρω ανθρώπους στο στυλ μου γιατί έκανα την βλακεία να περιοριστώ σε όσους είχα γύρω μου και να μην ψάξω παραπέρα. Η οικολογική κίνηση, ο σκοπευτικός όμιλος (είμαι ταλέντο στο σημάδι) ο ορειβατικός όμιλος θα μου έδιναν ανθρώπους που θα μπορούσαν να νιώσουν κι εμένα, έστω κατα ένα μέρος.
Η επανάσταση έγινε όταν η "παρέα μου" μου με έφτυσε κατάμουτρα με πολύ κυνικό τρόπο. Δηλαδή, η διασκέδασή τους ήταν "πάμε για καφέ, μετά για ποτό και μετά στα μπουζούκια", εγώ έπληττα θανάσιμα και όταν κι εκείνοι είπαν ότι βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια, έκανα την πρόταση. Σαββατοκύριακο στη θάλασσα, ύπνος στην παραλία, φωτιά κτλ. Δεν τόλμησα να μιλήσω για κιθάρα. Το επόμενο Σαββατοκύριακο είχαν εξαφανιστεί και την δευτέρα μου είπαν: πολύ καλή η ιδέα σου, περάσαμε φανταστικά, με κιθάρα τραγούδια, ψήσαμε, ήρθαν και κάποιοι Άγγλοι τουρίστες στην παρέα μας... Ε τότε πραγματικά συνήλθα. Μου πέρασαν όλα, ρομαντισμοί, ευαισθησίες όλα. Από τότε αγάπησα τον εαυτό μου, προσπάθησα να βρω στους κατάλληλους χώρους ανθρώπους που να μου ταιριάζουν, και ΕΓΩ απέρριψα αυτούς που:
-με απέρριψαν σαν άνθρωπο επειδή είχα λίγα κιλά παραπάνω. Τώρα να δεις πόσα κιλά έχω, όσα και ΦΙΛΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ!!!
-που με θεωρούσαν ούφο επειδή γράφω ποιήματα. Τώρα τους λέω κατάμουτρα ότι εκείνοι είναι ούφο που δεν καταλαβαίνουν (κι όχι γιατί δεν γράφουν), και γι΄αυτό τα κρύβω για να μην τα μιάνουν. ΔΕΝ κρύβω ότι ασχολούμαι με το γράψιμο. Κι όταν κάποιος χαμογελάσει ειρωνικά του λέω χαμογελώντας κι εγώ ειρωνικά: είσαι απ' αυτούς που κοροϊδεύουν; Να δεις πως σημαδεύονται!
-που με κορόιδευαν γιατί όταν ήμουν παιδί ... ήμουν παιδί και δεν παρίστανα την γκόμενα που πρέπει να έχει γύρω της ένα κοπάδι γκόμενους.

Αυτά τα πολλά κι έκανα οικονομία να μην σε κουράσω, φαντάσου τι γίνετε και πόσα μπορούσα ακόμα να σου πω!!!

Μπραβο κοπελα μου!! πιστευω οτι ανθρωποι σαν και σενα ειναι οι πραγματικοι ηρωες της ζωης! Εχω περασει και γω πολυ ασχημα και σε καταλαβαινω απολυτα.ο ρατσισμος-καθε ειδους- ειναι αφορητος.ειναι να κατσεις να δουλεψεις με τον εαυτο σου.παιρνει πολυ καιρο σιγουρα χρονια αλλα το αποτελεσμα ειναι θεαματικο.αλλαζει ολο σου το ειναι.

Arlekin
06-06-2009, 21:20
Νομίζω στο θέμα της χαμηλής αυτοεκτίμησης, μου πέφτει κι εμένα ο λόγος...

Όποιος βαριέται πάει κατευθείαν στο συμπέρασμα...

Από το δημοτικό ήμουν το κλασσικό ντροπαλό, συνεσταλμένο παιδάκι, λίγο πολύ με μερικά φιλαράκια κι αυτή ήταν όλο...
Δημοτικό είπα; Νηπιαγωγείο βάλτε...

Μόνο που όσο πήγαινα γινόμουνα και πιο ντροπαλός...
Κατέληξα στην 3η δημοτικού, με φίλους μόνο τα 2 ξαδέρφια μου και 3 παιδιά από την κλασσική μου παρέα, με τους οποίους μίλαγα ανοιχτά και με κανέναν άλλον...
Μιλάμε ντρεπόμουνα να μιλήσω στους θείους μου, ώρες ώρες και στον πατέρα μου ακόμα...

Εννοείται χωρίς λόγο...

Είχα και τα κιλάκια μου...

Η κατάσταση θα 'χε πιάσει πάτο, αν δε μετακομίζαμε στην θεσσαλονίκη, όπου το σοκ με έκανε να ασχολούμαι περισσότερο με τους φίλους που έχασα παρά με τις ντροπές μου (5η δημοτικού)

Μετά, συνεχίζοντας την καθοδική μου πορεία, έπιασα πάτο στην 3η γυμνασίου...

Απαριθμώντας λοιπόν, ντρεπόμουνα τους πάντες και τα πάντα, είχα τσαλαπατημένη αυτοεκτίμηση από μερικά (αρκετά βασικά... πολλά ίσως) παραπανίσια κιλά (μου κάνουν μπλούζες που μου έκαναν στην 2α γυμνασίου και μόλις τελείωσα το λύκειο...) και επηρεαζόμουνα πολύ εύκολα από τις προσβολές των άλλων... (όχι πως δεν είχα μαλώσει με άλλα παιδιά... αλλά μετά πήγαινα σπίτι και έκλαιγα γι' αυτά που μου 'χανε πει...)

1η λυκείου λοιπόν, γνωρίζω ένα παιδί, φαινομενικά, διαμετρικά αντίθετο από εμένα, όμως ταιριάξαμε (κοινό πάθος για σκοποβολή, ιστορία, μαθηματικά, και γενικά κοινά ενδιαφέροντα) ο οποίος έβριζε (και βρίζει) "σαν μαουνιέρης", ε με πήρε κι εμένα η μπάλα του κι άρχισα να βλέπω πως δεν είναι όπως τα βλεπα τα πράγματα...

Συμπέρασμα
(και μερικά ακόμα)
Κατέληξα να κατανοώ σιγά σιγά τι παίζει, την διαφορετικότητα στους ανθρώπους, πως δεν αξίζει να έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση, γιατί πολύ απλά δεν άλλαζε τίποτα, σε μια κατάσταση που το μόνο αρνητικό της στην ουσία ήταν η χαμηλή αυτοπεποίθηση...

Ε και ξαφνικά τα βρόντηξα όλα και είπα "δε πάτε να κουρεύεστε όλοι" κι από τότε κάνω το κομμάτι μου κι είμαι κουλ...
Στην πραγματικότητα όμως, δεν ήταν τόσο ξαφνική η αλλαγή, πήρε περίπου ένα χρόνο, αλλά την συνειδητοποίησα και την δέχτηκα ξαφνικα...

Κι όλα εκεί καταλήγουν, στο να δεχτεί κανείς τον εαυτό του και να συνειδητοποιήσει πως τα 50 τα 70 τα 90 τα 100 ή τα 200 κιλά, δεν είναι αυτό που τον καθορίζουν...

Πάντα υπάρχουν ζώα (γιατί περί ζώων πρόκειται) που θα με/σε κοροϊδέψουν, γιατί διαφέρεις, αυτό λέγεται ρατσισμός και είναι η απόδειξη ότι είμαι/είσαι φυσιολογικότατος


Υ.Γ.: Κι εγώ γράφω στίχους κι όσες φορές με κορόιδεψαν γι' αυτό, πέθανα στα γέλια, γιατί η μόνη κουλτούρα αυτών που με πείραζαν ήτανε το γήπεδο...

Arlekin
07-06-2009, 10:10
Εγώ ήμουνα τυχερός που κάποια ατυχή γεγονότα (σχήμα οξύμωρο) με βοήθησαν να το ξεπεράσω...

Πρώτα πρέπει να δεχτείς τον εαυτό σου με τις ατέλειές σου, με τα στραβά σου, και μετά να τον δεχτείς με τα δυνατά σου σημεία, ε κι όταν γίνει αυτό ξεκινάς να διορθώνεις τα στραβά και να βελτιώνεις τα θετικά (αλλά εδώ μπαίνουμε σε άλλη ιστορία)

Το πιο σημαντικό, νομίζω, να ανεβάσεις την αυτοπεποίθησή σου, είναι να δεις τον εαυτό σου όχι σαν άτομο, αλλά σαν μέλος του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου (πχ ο μαθητής να κοιτάξει τα παιδιά στο σχολείο του, ο φοιτητής τους συμφοιτητές του, ο εργαζόμενος τους συνεργάτες του, ο καθένας τους φίλους του, τους ανθρώπους που βλέπει στον δρόμο τέλος πάντων...)
Εκεί βλέπεις πως στην πραγματικότητα, δεν υστερείς και πολύ...
Μάλλον καθόλου θα έλεγα, όλοι είναι άνθρωποι με τα συν και τα πλην τους, καλύτεροι σε κάτι, χειρότεροι σε κάτι άλλο, όλοι, ανεξαιρέτως...

Ε και την ανασφάλεια δε πιστεύω πως μπορείς να την διώξεις ποτέ τελείως, μπορείς όμως να κατανοήσεις τον παραλογισμό της κι έτσι σταδιακά να την μειώσεις, να μην δίνεις σημασία...

Άλλωστε, μια από τις αγαπημένες μου φράσεις (που δε ξέρω ποιος την είπε πρώτος) είναι: Μη χάνεις το χρόνο σου με το να σκέφτεσαι τι σκέφτονται οι άλλοι για 'σένα, είναι πολύ απασχολημένοι με το να σκέφτονται τι σκέφτεσαι εσύ γι' αυτόυς...

Σε τελική ανάλυση, κοιτάξου στον καθρεύτη και σκέψου "αυτό που βλέπω, αν το έβλεπα στον δρόμο, θα το κορόιδευα;"

edit: Μη το κάνεις αμέσως μόλις ξυπνήσεις, εγώ το 'κανα μια φορά και μόλις είδα το μαλλί μου σκέφτηκα "ναι" :P viva la μακριά μαλλιά

Scarlett
07-06-2009, 14:16
το να μαθεις τον εαυτο σου θα σου παρει πολλα χρονια ισως και μια ολοκληρη ζωη αλλα αξιζει οσο τιποτα αλλο!ειναι ακομα και better than sex!!

Εχω περασει και γω ασχημα απο το δημοτικο μεχρι και το λυκειο με μια εξαιρεση το γυμνασιο που μπορω να πω οτι ημουνα αρκετα καλα εστω και αν εκανα οτι δν συμβαινει τιποτα το σοβαρο.Ολα εκεινα ομως τα συναισθηματα και τις απογοητευσεις που ειχα απο πιο μικρη τις κρατουσα μεσα μου και προσποιομουνα οτι δν παιζει κατι ειναι <<φαση>> και θα περασει μου βγηκανε στο λυκειο σε πολυ ασχημο βαθμο με αποτελεσμα στα 16 να εχω αυτοκτονικες τασεις.το θεμα ειναι να ρωτας τον εαυτο σου τι θελει και οχι τους αλλους.μεσα απο την ζωη θα δοκιμαστεις και θα γνωρισεις τον εαυτο σου μεσα απο εμπειριες και καταστασεις.
αν σας φαινεται δυσκολο μπορειτε να παερε ενα μολυβι και ενα χαρτι και να γραψετε τα θετικα και τα αρνητικα της προσωπικοτητας σας , να δειτε τα λαθη σας και να προσπαθησετε να εξελιχθητε(οχι σαν τα trasnformation:p :p ) και να ανοιγεστε στους ανθρωπους.πιστευω οτι καθενας εχει να σου δωσει κατι.ειτε θετικο ειτε αρνητικο..

Cecrops
07-06-2009, 17:09
Γεια σας και από εμένα...

Εγώ πιστεύω τα παρακάτω:

Ο άνθρωπος έχει μάθει να είναι κοινωνικό ον (τουλάχιστον στις μέρες μας). Η απόρριψη από το περιβάλλον του τον αγχώνει. Η σκέψη ότι μπορεί να μείνει μόνος τον τρομάζει. Στη σύγχρονη κοινωνία από μικρούς μας μαθαίνουν ότι πρέπει να κάνουμε φίλους, να παντρευτούμε, κ.λ.π. γιατί αλλιώς θα μείνουμε μόνοι μας. Μας το πλασάρουν σαν να είναι κατάρα. Έτσι μας δημιουργείτε ένα άγχος για την απόρριψη και μια επιφύλαξη στο να ανοιχτούμε στους γύρω μας για να μην τους χάσουμε. Όσο μεγαλύτερο κύκλο επαφών όμως έχουμε τόσο περισσότερο ανοιγόμαστε. Κάποιοι λένε ότι οι άνθρωποι που είναι εξωστρεφής έχουν περισσότερους φίλους, όμως ισχύει και αντιστρόφως αν το σκεφτείτε. Δηλαδή οι άνθρωποι με πολλούς φίλους γίνονται πιο εξωστρεφής. Ο λόγος είναι ότι και να χαθεί ένας φίλος ο οποίος δεν θα του αρέσουμε, θα παραμείνουν οι υπόλοιποι. Οι πιθανότητες του να μείνουμε μόνοι μας μειώνονται, το ίδιο και το άγχος μας. Οπότε αφήνουμε τον εαυτό μας ελεύθερο. Όπως είχε πει ο Φρόυντ έχουμε 3 εαυτούς. 1) Αυτόν που πραγματικά είμαστε, 2) Αυτός που θα θέλαμε να είμαστε και 3) Αυτός που φαινόμαστε ότι είμαστε. Το κλειδί για την ευτυχία και την εκτίμηση του εαυτού μας είναι όταν οι 3 αυτοί εαυτοί μας συγκλίνουν.

Όσον αφορά τα κιλά και την εξωτερική εμφάνιση θα πω το εξής: Επειδή δεν θέλω να χαϊδέψω τα αφτιά κανενός, αναμφίβολα η εξωτερική εμφάνιση μετράει πάρα πολύ και ειδικά στην Ελλάδα. Δεν λέω ότι είναι σωστό, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Εντούτοις η εμφάνιση μετράει σαν σύνολο. Αυτό που έχει σημασία περισσότερο είναι το προσωπικό στυλ του καθενός. Το να φτιάξεις το στυλ σου είναι στο χέρι του καθενός μας.

Επί της ουσίας αγαπήστε τους γύρω σας (φίλους και εχθρούς), αγαπήστε τον εαυτό σας, αγαπήστε τη ζωή. Είναι τόσο μικρή και είναι κρίμα να αναλώνεται σε ασήμαντα πράγματα. Ας γευθούμε κάθε σταγόνα της θνησιμότητας γιατί δεν ξέρουμε για πόσο καιρό ακόμα θα έχουμε αυτό το δώρο, που λίγοι εκτιμούν. Ζωή στην κάθε ανάσα! Αυτό είναι πολύ σημαντικό...Σκεφτείτε το...

Με εκτίμηση,
Cecrops

dimi_m
14-11-2009, 01:54
Γεία σας είμαι η dimi, από μικρή ηλικία και εγώ είχα πολύ χαμηλή αυτοεκτίμιση. Η εφηβία μου ήταν πραγματικά μία κόλαση χωρίς υπερβολές, παρέες δεν καθόλου στο σχολείο. Λόγω της χαμηλής αυτοεκτίμισης που είχα οι σημαθητές μου με κοροϊδευαν. Όλα αυτά προέρχονταν από το σπίτι μου που οι γονείσ μου με υποτιμούσαν συνεχώς και δεν ξεχνούσαν πότε να μου θυμίζουν πόσο κακή μαθήτρια ήμουν με διάφορα κοσμιτικά επίθετα. Δεν είναι κακοί άνθρωποι αλλά δεν είχαν με άλλον τρόπο να εκφράσουν την αγάπη τους. Μετα το Λύκειο αρχισα να εργάζομαι ως αισθητικός και να βλέπω καθαρά τα προβλήματα που είχα στο εργασιακό μου περιβάλλον με τους συναδέρφους μου και να καταλαβαίνω πτυχές του χαρακτήρα μου. Είμαι 27 χρόνων μέχρι τώρα έχω περάσει 2 φορές μανιοκατάθληψη και πηγαίνω σε ψυχίατρο. Θέλω να μου πείτε κάποια πράγματα διότι εδώ που είμαι δεν υπάρχει κάποιος ψυχολόγος. Συγνώμη για την φλοιαρία. Να είστε καλα, ευχαριστώ.

Taliban***
14-11-2009, 01:59
Γεια σου dimi_m καλως ήρθες. λες πας σε ψυχιατρο. Παιρνεις καποια αγωγη? Ειδες βελτιωση?

dimi_m
14-11-2009, 12:53
Γεια, ναι ακολουθώ κάποια συνεδρία και πάει καλά, εάν δεν την έπερνα θα ήμουν σε χειρότερο χάλι, αλλά γενικά έρχομαι σε τέτοιες φάσεις κάποιες φορές και δεν προκαλείται πάντα από γεγονότα. Έχω άγχος άρκετο και αδικαιολόγητο για πράγματα αστεια πολλές φορές. Σπουδάζω στην Άρτα η πόλη είναι και δεν υπάρχει εδώ κάποιος ψυχολόγος. Συγνώμη που μιλάω έτσι αλλά τα πράγματα δεν παν ποιο πέρα, νιώθω πολύ μονή.:baby:

Taliban***
15-11-2009, 13:42
Λες σπουδαζεις, δεν εχεις καποιους φιλους απο τη σχολή σου? Δεν βγαινεις καθολου εξω περα απο τη σχολη? Μενεις στην Αρτα ή σε αλλη πόλη και πηγαινοερχεσαι για τα μαθηματα? (Γιατι λες οτι πας σε ψυχιατρο αλλα δεν εχει η Αρτα)

F33L
16-11-2009, 23:56
Λες σπουδαζεις, δεν εχεις καποιους φιλους απο τη σχολή σου? Δεν βγαινεις καθολου εξω περα απο τη σχολη? Μενεις στην Αρτα ή σε αλλη πόλη και πηγαινοερχεσαι για τα μαθηματα? (Γιατι λες οτι πας σε ψυχιατρο αλλα δεν εχει η Αρτα)

αλλο ψυχιατρος, αλλο ψυχολογος..

Taliban***
17-11-2009, 00:22
αλλο ψυχιατρος, αλλο ψυχολογος..

Το γνωριζω αυτο.

dimi_m
17-11-2009, 17:05
Καλησπέρα, φίλοι ναι μπορείς να το πεις, αλλά δεν εμπειστεύομαι το προβλημά μου γιατι ξέρω πως δεν μπορούν να με βοηθήσουν στο βαθμό που θα με βοηθούσε ένας ειδικός και είναι λογικό αυτο. Είμαι στην Άρτα και πηγαίνω κάθε 2 μήνες στα Γιάννενα στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο. βόλτες βγαίνω και τα προϊγουμενα χρόνια αρκετά αλλά δεν μπορώ να είμαι πάντοτε με κόσμο στο σπίτι είναι στιγμές που πρέπει και να διαβάσω διότι είμαι στο τελευταίο χρόνο. Μέσα στην Αρτα μένω 3 χρόνια και είμαι στον 4 χρόνο, πολλές φορές κατέβηκα στα Γιάννενα για παρακολούθηση. Ξέρετε τι γίνεται όχι ότι είμαι διαφορετική από τους άλλους αλλά με την αλλάγη της συμπεριφοράς μου και της διάθεσης λόγο της μανιοκατάθληψης παρεξηγήθηκα από αρκετούς από την αρχή των σπουδών μου αλλά και κανονικα δεν είμαι και το πλέον ευκολό άτομο. Έχω μεγαλωσει με πολή αγάπη άλλα και με πολλή επίκριση και αυστηρότητα στα άκρα. Έχω αρκετη συμπαρασταση από τους δικούς μου ανθρώπους και είναι μια ανακούφιση. Μήπως ξέρετε αν υπάρχουν κάποιοι φορείς που να μπορώ να αποτανθω ? Γενικώς στην ελλάδα σε δημόσιους φορείς?
Σας ευχαριστώ.:wavey:

Koproskylo
17-11-2009, 18:43
Μήπως ξέρετε αν υπάρχουν κάποιοι φορείς που να μπορώ να αποτανθω ? Γενικώς στην ελλάδα σε δημόσιους φορείς?

Στον στρατό βέβαια. Θα γίνεις άντρας ή θα πεθάνεις

skam
18-11-2009, 19:00
Γραμμές Άμεσης Βοήθειας ( SOS ) - Πληροφόρησης - Υποστήριξης

Γραμμή SOS Αιγινητείου
τηλ. 210 7222333

Κέντρο Aμεσης Ψυχολογικής Υποστήριξης
τηλ. 210 8840712

Ανοιχτή γραμμή οικογενειακής συμβουλευτικής & θεραπείας
τηλ. 210 5234737

Ανοιχτή γραμμή εφήβων και νέων
τηλ. 210 3638833

Γραμμή SOS της Γενικής Γραμματείας Ισότητας
τηλ. 210 3220900

Γραμμή "Δίπλα σου" για κακοποίηση στην οικογένεια
τηλ. 80011888881

Koproskylo μάλλον δεν πρόσεξες ότι είναι γυναίκα.

dimi_m
19-11-2009, 23:05
Sas euxaristw olous sas. Dynamh yparxei alliws den tha yphrxa kan

magia
10-04-2011, 00:58
gajgjagsyqsyqsyqgsy